ne190 - page 40

๔๐
รํากับหมอลําได้ และสิ่ งที่สํ าคัญอีกอย่างคือ เครื่ องคาย เป็ นสิ่ งที่อัญเชิญครู อาจารย์ผู ้ ที่ ล่วงลับไปแล้วมา
ช่ วยเหลือรั กษาผู ้ ป่ วย
สําหรั บทุกวันนี้ การรําผีฟ้ าที่บ้านหนองตาไก้ ดู จะเสื่ อมคลายลงไป เพราะความเจริญทางด้าน
การแพทย์ วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี แต่ สําหรับกลุ่มลูกผึ้ งลูกเที ยน (คนไข้ที่ผ่านการรักษา) การกระทํา
พิ ธีกรรมเกี่ยวกับผีฟ้ า ไม่ใช่ เป็ นสิ่ งงมงายเหลวไหลหรื อไร้สาระสิ้ นเชิงเสี ยทีเดี ยว ยังยึดถือและอนุรั กษ์
เป็ นประเพณี ที่มีการปฏิ บัติ กันอยู่เป็ นประจําทุ กปี ที่บ้านหนองตาไก้ ตําบลสี แก้วอําเภอเมื อง จังหวัด
ร้ อยเอ็ดจะมี การจัดอย่างยิ่งใหญ่ มีความสวยงามและน่ าเชื่ อถือมากการรํ าผีฟ้ าชาวบ้านทั่วไปเรี ยกว่า การ
ลําข่วง ในการจัดพิ ธีลงข่ วง ถื อเป็ นการลําบวงสรวง บูชา ผีฟ้ าเพื่ อความเป็ นสิ ริ มงคลและเพื่อปั ดเป่ า
อาการเจ็บไข้ได้ป่ วยมีการลงข่วงปี ล่ะหนึ่ งครั้ งคือวันขึ้ น๑๑คํ่า เดื อนยี่ ของทุกปี ส่ วนการรําผีฟ้ าที่จัดขึ้ น
เพื่อรักษาผู้ป่ วยนั้ นจะจัดเป็ นคราวๆไป และลูกผึ้ งลูกเที ยนจะเป็ นลูกของแม่ครู ตลอดชีวิต การรําผีฟ้ า
เริ่ มด้วยการอัญเชิญผีฟ้ ามาเข้าทรงผู้ ถูกเข้าทรงจะมีอาการสั่นเทิ ้มมือที่พนมอยู่จะขยับขึ้ นลงอย่างรวดเร็ ว
ในที่สุ ดจะลุกขึ้ นฟ้ อนรํ าตามจังหวะแคน ซึ่ งจะเป่ าทํานองเร็วหรื อช้าตามที่ผีฟ้ าต้องการการอัญเชิ ญผีฟ้ า
(เทวดา) แต่ละองค์มาเข้าทรง จะพกดาบไม้สมมติ เป็ นอาวุธประจําตัวทําเรื อไม้จําลองเป็ นพาหนะ เมื่อผี
ฟ้ าหรือเทวดามาเข้าทรงจะมีชื่อเฉพาะของผี ฟ้ าหรื อเทวดาองค์นั้ นผู้รําผีฟ้ าฟ้ อนและร้องลําด้วยทํานองที่
โหยหวนโต้ตอบกันระหว่างผีฟ้ าทั้ งวันทั้งคื น ผีฟ้ าบางคนดื่มสุ ราพร้อมทั้ งเคี้ ยวหมากไปด้วย เชื่ อกันว่ าผี
ฟ้ าจะปกป้ องรั กษาผู้ร่ วมพิ ธีรําผี ฟ้ าให้ มีความสุ ขความเจริ ญหรื อทําให้ ผู ้ป่ วยนั้ นหายป่ วยหรื อเพื่ อ
ความสุขความเจริ ญรุ่งเรื องในชีวิต