bk130 - page 181

- ๑๓๙ -
อย่างไรก็ตาม ผลการวิ จัยพบว่านักศึกษาชายมี ค่าเฉลี่ยของการป้องกั นพฤติกรรมเสี่ยงทาง
เพศในระดั บที่ต่ํ ากว่ านั กศึ กษาหญิ ง ซึ่งก็ สอดคล้องกั บผลการวิจั ยที่กล่ าวมาข้ างต้ นโดยอาจ
เนื่องมาจากการที่นักศึกษาชายคิดว่าตนไม่จําเป็ นต้องระมัดระวังตัวในการแสดงออกทางเพศมากนัก
รวมทั้งค่านิยมทางสังคมและวัฒนธรรมไทยเปิดโอกาสให้เพศชายสามารถกระทําพฤติกรรมเช่นนั้นได้
มากกว่าเพศหญิง เช่ น การระมั ดระวังขอบเขตของการหยอกล้ อเชิ งชู้สาวกับเพื่อนหญิ ง หรื อการ
หลีกเลี่ ยงที่จะอยู่ ตามลําพั งกับเพื่อนหญิง เป็นต้ น ซึ่งนักศึกษาชายในสังคมไทยปัจจุบั นไม่ได้ มองว่า
เป็นการล่วงละเมิดทางเพศ หรือเป็ นพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศที่ควรต้องรักษาระยะห่างแต่อย่างใด
สําหรั บผลการวิจัยที่พบว่า นักศึกษากลุ่ มสาขาวิชามนุษยศาสตร์ /สังคมศาสตร์ มี ค่าเฉลี่ย
ของเจตคติต่ อพฤติกรรมทางเพศสู งกว่ านักศึ กษากลุ่มสาขาวิ ชาวิ ทยาศาสตร์นั้นอาจเนื่องมาจาก
เนื้อหาหลักสู ตรที่มี ส่วนปลูกฝั งและขัดเกลาให้บุคคลมีมุ มมองของชีวิต ความคิดการวิเคราะห์และเจต
คติที่ต่ างกั นในประเด็นปัญหาที่ เป็นเรื่องละเอี ยดอ่อนดังเช่ นเรื่องพฤติกรรมทางเพศ นั กศึกษากลุ่ม
สาขาวิชาวิทยาศาสตร์มี เนื้อหาวิชาที่ เกี่ยวข้องกับเครื่องยนต์กลไก หรือไม่ก็เกี่ ยวกับร่างกาย สรีระของ
มนุษย์ ทําให้มีมุ มมองด้านโครงสร้ างร่างกายเนื้อตั วทั้งของมนุษย์และเครื่องจักรเครื่ องยนต์เป็นเรื่องที่
คุ้ นเคย ไม่ใช่เรื่ องใหม่ที่น่าตื่นเต้น เช่นเดียวกับเรื่องเพศก็เป็ นเรื่องปกติ ธรรมดาที่มีมาพร้ อมกับการ
กํ าเนิดของมนุษย์ ดั งนั้นการแสดงออกของพฤติ กรรมทางเพศจึงถือเป็นการปลดปล่ อยพลังงาน
ธรรมชาติ ตามกลไกของร่างกาย ซึ่งต่างจากนั กศึกษากลุ่มสาขาวิชามนุษยศาสตร์ /สังคมศาสตร์ ที่มี
โอกาสได้ศึ กษาเนื้อหาหลักสู ตรอันเกี่ยวข้องกับจิตใจ กฎศีลธรรม จริยธรรม คุณธรรม บรรทั ดฐานทาง
สังคมเป็นพื้นฐาน เรื่องทางเพศจึงกลายเป็นเรื่ องลึกลั บน่าค้นหา กระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นและ
เป็นเรื่ องที่ท้าทายต่อการเรียนรู้ อาจถึงขั้นต้องการทดลองที่จะเรี ยนรู้จากการลงมือปฏิบัติในบางราย
โดยขาดความรู้ในการป้องกันพฤติกรรมเสี่ ยงทางเพศ ผลการวิจั ยจึงปรากฏว่ า นั กศึกษาในกลุ่ม
สาขาวิชามนุษยศาสตร์/สังคมศาสตร์ มีค่ าเฉลี่ยของเจตคติต่อพฤติกรรมทางเพศสูงกว่ ากลุ่มสาขาวิชา
วิ ทยาศาสตร์ แต่มี ค่ าเฉลี่ยของการปฏิ บัติ เพื่อป้องกันพฤติ กรรมเสี่ยงทางเพศต่ํากว่ ากลุ่มสาขาวิชา
วิทยาศาสตร์
นอกจากนี้ผลการวิจัยยังพบว่ า นักศึกษาที่มีระดั บชั้นปีที่ศึกษา ระดับเกรดเฉลี่ยสะสมและ
ระดั บรายได้เฉลี่ยต่อเดื อนต่างกั น ไม่ส่งผลกระทบต่อระดับเจตคติที่มี ต่อพฤติ กรรมทางเพศ และต่อ
ความคิดเห็นในการป้องกันพฤติ กรรมเสี่ยงทางเพศของตนอย่างมีนัยสําคั ญ ซึ่งสะท้อนให้เห็นได้ว่ าเจต
คติต่อพฤติกรรมทางเพศ รวมทั้ งการปฏิบัติเพื่ อป้องกันพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศเป็นเรื่องของการได้รั บ
อิทธิ พลมาจากการอบรมบ่มเพาะขัดเกลา และปลูกฝังให้เกิดเป็นความเชื่อและค่านิยมในตัวบุ คคลมา
แต่ เยาว์วั ย โดยสะสมอยู่ในจิตสํ านึกและฝังแน่นจนกลายเป็ นบุคลิกภาพภายในที่ถาวรหรือค่อนข้าง
ถาวรในตัวตนของแต่ ละบุคคล ดังนั้นปัจจัยภายนอกอันได้ แก่ ระดับชั้นปีที่กํ าลังศึ กษา ผลสัมฤทธิ์
ทางการเรียน และรายได้ซึ่งนักศึกษาได้รั บในแต่ละเดือน จึงไม่มีอิ ทธิพลต่อปัจจัยภายในตั วบุคคลอั น
ได้แก่ ความคิด ความเชื่อ ค่านิยม ความพึงพอใจ หรื อเจตคติดังเช่นผลการวิจัยในครั้งนี้ สอดคล้องกั บ
ทฤษฎี การบ่มเพาะทางสั งคม (socialization theory) ซึ่งมองว่า มนุษย์ ต้องผ่านการขั ดเกลาทาง