nt142 - page 139

125
เสี ยนั้ น ส่งผลกระทบต่ อกิจกรรมของเมื องอย่างมาก ทั้ งนี้ การทิ้งระบบนํ้ าเสี ยลงสู่ แม่นํ้ าน่านเหนือจุ ดสูบนํ้ า
ดิบของโรงกรองนํ้ าประปาเก่าทําให้คุ ณภาพนํ้ าที่ใช้ในการบริ โภคลดลง
แหล่งนํ้ าเสียของเมืองพิษณุ โลก ส่วนมากเกิดจากชุมชนเมื องที่ตั้ งอยู่บนสองฝั่งแม่นํ้ าน่านกล่าวคือ
พื้นที่เมื องฝั่งตะวันออก 13.05ตารางกิโลเมตร และฝั่ งตะวันตก 5.21ตารางกิโลเมตร แต่ ได้มีการขยายเขต
เมืองออกไปตามกฎกระทรวงฉบับที่ 37 (พ.ศ. 2530) เพิ่ มจาก 18.26 ตารางกิ โลเมตรเป็ น 67.51 ตาราง
กิโลเมตร และตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2535-2539)ประกาศเพิ่มเป็ น 107
ตารางกิโลเมตร ทําให้แหล่งที่มาของนํ้ าเสี ยมีขอบข่ายกว้างขวางขึ้ นพอสรุปได้คือ
1. ที่พักอาศัย การสํารวจของกองวิจัย สํานักผังเมื องปี พ.ศ. 2534 ในเขตชุ มชนหนาแน่น
ตามเส้นทางหมายเลข 12พบว่า มีอาคารที่พักอาศัยร้อยละ 87.16ของจํานวนอาคารทั้ งหมด มีจํานวนร้อย
ละ 43.00 ที่ ระบายนํ้ าทิ้ งลงสู่ ท่ อระบายนํ้ าสาธารณะ ขณะที่ ร้ อยละ 46 และ 04.7สาดทิ้งในบริ เวณบ้าน
และระบายลงแม่นํ้ าน่านโดยตรงตามลําดับ
2. เขตพื้ นที่ พาณิ ชยกรรม นํ้ าทิ้งจากอาคารพาณิ ชย์อันประกอบด้วยธุ รกิ จโรงแรม
ภัตตาคาร โรงภาพยนตร์ และอื่นๆนั้ นพบว่า อาคารพาณิชย์ร้ อยละ 86.00 ระบายนํ้ าลงสู่ ท่อระบายนํ้ า
สาธารณะ มีเพี ยงร้อยละ 0.9ที่ ระบายสู่ แม่นํ้ าน่านโดยตรง นอกจากนี้ ยังมีโรงพยาบาลและคลินิ ก รวมถึง
ตลาดเทศบาล จํานวน5แห่งในเขตเทศบาลที่เป็ นแหล่งผลิตนํ้ าเสียลงสู่ แม่นํ้ าลําคลอง
3. โรงงานอุ ตสาหกรรม ในเขตเทศบาลหรื อเขตเมืองพิษณุ โลก มีโรงงานอุตสาหกรรม
ทั้งสิ้ น 278 โรงงาน ส่ วนมากเป็ นโรงงานขนาดเล็กประเภทซ่ อมบํารุ งเครื่ องจักรกลและเครื่ องยนต์โรงงาน
อุตสาหกรรมที่ปล่อยนํ้ าทิ้งประกอบด้วยโรงงานผลิตอาหาร และแปรรูปผักผลไม้
4. สถานที่ ราชการ ศูนย์ราชการส่ วนใหญ่ ตั้ งอยู่บนฝั่งตะวันตกของแม่ นํ้ าน่ าน ได้แก่
ศาลากลางจังหวัด ที่ว่าการอําเภอ ศาล พาณิ ชย์จังหวัด ปศุสัตว์จังหวัด กองทัพภาคที่ 3 เป็ นต้น จํานวนนี้
เกือบทั้ งหมดตั้ งอยู่ริมฝั่ งแม่นํ้ าน่าน สถานที่ราชการนับเป็ นแหล่งกําเนิ ดนํ้ าเสี ยที่ไม่มีผลต่ อปริ มาณนํ้ าเสี ย
รวม เนื่องจากนํ้ าทิ้งที่เป็ นนํ้ าโสโครกจะถูกระบายลงบ่อเกรอะ บ่อซึม ซึ่ งเป็ นระบบระบายนํ้ าบําบัดนํ้ าเสี ย
ที่หน่ วยราชการเหล่ านั้ นสร้างไว้
5. สถาบันการศึกษา กระจายอยู่ทั่วไปแต่มีอยู ่มากทางฝั่งตะวันออก ได้แก่ โรงเรี ยน
อนุบาลเมื องพิษณุโลก โรงเรี ยนเฉลิ มขวัญสตรี วิทยาลัยเทคนิค และมหาวิทยาลัยนเรศวร ส่ วนทางฝั่ง
ตะวันตก ได้แก่ สถาบันราชภัฏพิบูลสงคราม วิ ทยาลัยอาชีวศึ กษา โรงเรี ยนจ่ านกร้อง และโรงเรี ยน
พิ ษณุโลกพิ ทยาคม เช่นเดียวกั บสถานที่ราชการ สถาบันการศึกษาเหล่านี้ มีการระบายนํ้ าทิ้ งลงบ่อเกรอะ
บ่อซึ ม อี กทั้ งมีสถาบันการศึ กษาเพียง 2แห่ง คือ มหาวิ ทยาลัยนเรศวร และสถาบันราชภัฏพิบู ลสงคราม
เท่ านั้ นที่ มีนิ สิ ตนั กศึกษาพักอาศัยภายในสถาบันจึ งไม่ทําให้สถาบันการศึ กษาสร้างมลภาวะทางนํ้ ามาก
เท่ากับส่วนอื่น