nt142 - page 149

135
แนวโน้มการใช้ที่ดิ นเพื่ อเป็ นที่ ตั้ งสถานที่ราชการนั้ นนอกจากจะมี การขยายตัวในเขพื้ นที่ศู นย์
ราชการตําบลหัวรอแล้ว ยังมีหน่ วยงานราชการหลายแห่ งที่ออกไปตั้ งอยู่นอกเขตเมือง เฉพาะอย่างยิ่งตาม
เส้นทางคมนาคม 3สายหลักของเมื อง คือทางหลวงแผ่นดิ นหมายเลข 12 (ไปวังทอง) ทางตะวันออกของ
เมืองและทางตอนใต้ของเมืองคือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1013
2. ย่านสถาบันการศึกษา
สถาบันการศึกษาที่ตั้ งอยู่ในเขตเมืองพิษณุโลก ในสภาพปัจจุ บันตั้ งอยู่อย่างกระจัดกระจายแต่จาก
การวิเคราะห์แล้วพบว่าสถาบันการศึกษามีทําเลที่ตั้งสั มพันธ์กับการตั้ งอยู่ ของสถานที่ราชการในบริ เวณต่ าง
ๆพิจารณาถึ งสถาบันการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาขึ้ นไป (เนื่ องจากโรงเรี ยนประถมศึกษามีลักษณะการ
กระจายอย่างสมํ่ าเสมอ เพื่อให้สามารถบริ การนักเรี ยนได้ อย่างสะดวก) พบว่าสถาบันการศึ กษาของรัฐ
กระจายอยู่บนพื้นที่ 2 กลุ่ มคือกลุ่มริ มแม่นํ้ าน่านทั้ งสองฝั่ งนับได้ว่าเป็ นบริ เวณที่มีความสํ าคัญมากที่ สุ ด
ประกอบด้วย โรงเรี ยนจ่ านกร้อง โรงเรี ยนเฉลิ มขวัญสตรี มหาวิ ทยาลัยราชภัฎพิ บูลสงคราม วิ ทยาลัย
อาชี วศึ กษา และกลุ่มบริ เวณ ถนนสนามบิ น-โคกมะตูมซึ่ งมี โรงเรี ยนสาธิ ตมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบู ล
สงครามและโรงเรี ยนสาธิ ตมหาวิทยาลัยนเรศวรรวมทั้งวิทยาลัยเทคนิคพิษณุโลกตั้ งอยู่
แนวโน้มการขยายตัวของสถาบันการศึกษามีทิศทางออกไปทางตะวันตกและทางใต้ของเมื องทั้ งนี้
เนื่องจากความต้องการใช้พื้นที่ สําหรับสถานศึกษามีมากจึงต้องหาพื้ นที่ที่ เหมาะสมประกอบกับการมีพื้ นที่
สาธารณประโยชน์บริ เวณทุ่งทะเลแก้วและหนองอ้อปากคลองจิกซึ่ งหน่วยงานสามารถเข้าไปใช้ประโยชน์
ได้ ดังจะเห็นได้ว่าจากการสร้างมหาวิทยาลัยนเรศวรมหาวิทยาลัยราชภัฎพิ บูลสงครามและโรงเรี ยนมัธยม
อุดมศึ กษาพิษณุ โลกพิทยาคม
3. ย่านการค้ าพาณิชกรรม
บริเวณที่ เป็ นย่านการค้าพาณิชยกรรมของเมื องพิษณุ โลกได้ขยายตัวทั้ งสองฝั่งแม่นํ้ าน่ าน โดยทาง
ฝั่งตะวันตกมีการขยายตัวมากในพื้นที่ สองข้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 (ถนนพิษณุ โลก-นครสวรรค์)
ส่ วนที่ เชื่อต่อกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12บริ เวณย่านการค้าพาณิ ชยกรรมส่วนแรกนั้ นส่งผลกระทบ
โดยตรงต่อพื้ นที่ โครงการจัดทําแผนการอนุ รักษ์ และปรับปรุ งสภาพแวดล้อมเมืองเก่าพิษณุ โลก เพราะอยู่
ภายในเขตพื้นที่ เมืองเก่ าพิษณุ โลกทางด้านฝั่งตะวันออกอย่ างต่อเนื่องอี กทั้งทางใต้เมืองพิษณุ โลกก็ยังมีการ
ขยายตัวต่อเนื่องออกไปตามถนนบรมไตรโลกนารถส่ วนทางเหนื อนั้ นมีอัตราการขยายตัวไปตามถนนเอกา
ทศรฐจนถึงบ้านเต็งหนามตําบลหัวรอ
การขยายตัวของบริ เวณย่ านการค้าพาณิ ชย์ในบริ เวณฝั่ งตะวันออกนั้ น เมื่ อเปรี ยบเที ยบกับฝั่ง
ตะวันตกจะเห็ นได้ว่ามี อัตราสู งกว่ามากทําให้เกิ ดความต่อเนื่ องไปตามเส้นทางคมนาคมขนส่ งซึ่ งหมายถึง
ความสะดวกในการเข้าถึงพื้ นที่เพื่อการค้าพาณิ ชย์ สําหรับการขยายตัวภายในเขตเมืองนั้ นมีข้อจํากัดทางด้าน
ขนาดพื้นที่ จึงจะเห็ นภาพการขยายตัวทางดิ่งมากกว่าการขยายตัวทางราบประเด็นนี้ เองมีผลกระทบต่อ