110
2.3ที่
ปรึ
กษาโครงการวิ
จั
ย
2.3.1ผศ.ดร.เรื
องเดชวงศ์
หล้
าอธิ
การบดี
มหาวิ
ทยาลั
ยราชภั
ฏเชี
ยงใหม่
2.3.2ผศ.มนตรี
ศิ
ริ
จั
นทร์
ชื่
นผู
้
อํ
านวยการสถาบั
นวิ
จั
ยและพั
ฒนา
สถาบั
นวิ
จั
ยและพั
ฒนามหาวิ
ทยาลั
ยราชภั
ฏเชี
ยงใหม่
เลขที่
202 ถ.ช้
างเผื
อกต.ช้
างเผื
อก อ.เมื
องเชี
ยงใหม่
จ.เชี
ยงใหม่
50300.
โทรศั
พท์
. (053) 885958โทรสาร (053) 885555
3.ความเป็
นมาและความสํ
าคั
ญของปั
ญหา
แนวพระราชดํ
าริ
เศรษฐกิ
จพอเพี
ยงที่
พระบาทสมเด็
จพระเจ้
าอยู
่
หั
วพระราชทานต่
อเนื่
องมา
ในโอกาสต่
างๆจนถึ
งปั
จจุ
บั
นรวมแล้
วกว่
า 25ปี
เหตุ
การณ์
ที่
ทํ
าให้
ชาวไทยได้
รู
้
จั
กแนวพระราชดํ
าริ
อย่
างจริ
งจั
งคื
อช่
วง วิ
กฤตการณ์
เศรษฐกิ
จของประเทศไทยในเดื
อนกรกฎาคม พ.ศ.2540 ซึ
่
ง
พระบาทสมเด็
จพระเจ้
าอยู
่
หั
วได้
ทรงเสนอแนะทางออกของปั
ญหา โดยพระราชทานแนวทางในการ
แก้
ไขวิ
กฤตของประเทศ ภายใต้
ชื่
อ “เศรษฐกิ
จพอเพี
ยง” ตรงกั
บภาษาอั
งกฤษว่
า Sufficiency
Economyซึ
่
งเป็
นปรั
ชญาชี
้
ถึ
งแนวทางการดํ
ารงอยู
่
และปฏิ
บั
ติ
ตนของประชาชนในทุ
กระดั
บตั
้
งแต่
ระดั
บครอบครั
ว ระดั
บชุ
มชนจนถึ
งระดั
บรั
ฐ (คณะกรรมการพั
ฒนาเศรษฐกิ
จและสั
งคมแห่
งชาติ
,2542) การท่
องเที่
ยวถื
อเป็
นภาคส่
วนหนึ
่
งที่
พยายามสร้
างมาตรฐานด้
านการจั
ดการและพั
ฒนาทุ
ก
หน่
วย เพื่
อให้
เกิ
ดความยั่
งยื
นต่
อไปในอนาคตหรื
อให้
เกิ
ดความเสี
ยหายน้
อยที่
สุ
ดซึ
่
งหน่
วยงานที่
เกี่
ยวข้
องทุ
กส่
วนได้
พยายามวางแผนและจั
ดการโดยรั
ฐบาลมี
นโยบายในการส่
งเสริ
มและพั
ฒนาการ
ท่
องเที่
ยว ให้
ประเทศไทยเป็
นแหล่
งท่
องเที่
ยวที่
มี
คุ
ณภาพและมี
มาตรฐานในด้
านความปลอดภั
ยของ
นั
กท่
องเที่
ยวไปสู
่
สากลโดยการนํ
าเอกลั
กษณ์
วั
ฒนธรรมเพื่
อเป็
นจุ
ดเด่
นในการส่
งเสริ
มการพั
ฒนาการ
ท่
องเที่
ยว (สํ
านั
กงานพั
ฒนาการท่
องเที่
ยว, 2550) นิ
ธิ
เอี
ยวศรี
วงศ์
, 2538 ได้
กล่
าวถึ
งผลกระทบของ
การท่
องเที่
ยวต่
อชุ
มชนว่
า การท่
องเที่
ยวเป็
นหนึ
่
งในบรรดาปั
จจั
ยต่
างๆที่
ไปเร่
งการสลายตั
วของ
วั
ฒนธรรมสรุ
ปคื
อว่
าวั
ฒนธรรมชุ
มชนนั
้
นมี
เหตุ
ที่
จะต้
องสลายตั
วอยู
่
แล้
วแต่
การท่
องเที่
ยวเข้
ามาช่
วย
เร่
งการสลายตั
วของวั
ฒนธรรมชุ
มชนให้
เร็
วขึ
้
นทํ
าให้
ชาวบ้
านที่
อยู
่
ในชุ
มชนต้
องพึ
่
งพาการท่
องเที่
ยว
เพี
ยงอย่
างเดี
ยว เป็
นเหตุ
ให้
เกิ
ดความเสี
ยหายในแหล่
งท่
องเที่
ยวอย่
างรวดเร็
ว รวมถึ
งวั
ฒนธรรม
ประเพณี
การดํ
าเนิ
นชี
วิ
ตความเป็
นอยู
่
ของชุ
มชนที่
เกี่
ยวข้
องกั
บการท่
องเที่
ยวต้
องปรั
บเปลี่
ยนเพื่
อให้
เกิ
ดความเหมาะสมและคล้
อยตาม เพี
ยงเพื่
อการรองรั
บนั
กท่
องเที่
ยวให้
เกิ
ดความประทั
บใจ และ
รายได้
ที่
สนองกลั
บมา จากปั
ญหาข้
างต้
นผู
้
วิ
จั
ยซึ
่
งมี
ความสนใจในแนวพระราชดํ
าริ
ปรั
ชญาเศรษฐกิ
จ
พอเพี
ยง และตระหนั
กถึ
งความอ่
อนไหวของการท่
องเที่
ยวทางวั
ฒนธรรม จึ
งได้
เกิ
ดแนวคิ
ดในการ
สร้
างรู
ปแบบการจั
ดการการท่
องเที่
ยวทางวั
ฒนธรรมให้
ยั่
งยื
นตามแนวพระราชดํ
าริ
ปรั
ชญาเศรษฐกิ
จ
พอเพี
ยงโดยการมี
ส่
วนร่
วมของคนในชุ
มชน เพื่
อให้
เกิ
ดความยั่
งยื
นและสร้
างความเสี
ยหายน้
อยที่
สุ
ด
