st120 - page 67

54
“พร” เป็ นซาไกที่ อาศัยอยู่ ที่หมู่ บ้านซาไก อายุ 48 ปี ไม่นั บถือศาสนาใด
สถานภาพสมรส ไม่ได้เรียนหนั งสือ มีอาชี พเป็นเกษตรกร “พร” เล่าว่ าเมื่อก่ อนซาไก
จะอาศัยอยู่ ที่หมู่บ้านซาไกหลายคน มีหน่วยงานหลายหน่วยเข้ามาช่วยเหลือ มีนักท่องเที่ ยว
มาเยี่ยมชมตลอด ต่อมาเมื่อมี เหตุการณ์ ความไม่สงบเกิดขึ้นเมื่อปี 2547 ที่ตําบลบ้านแหร
และเหตุการณ์ก็เริ่มทวีความรุนแรงมากขึ้น ทํ าให้ซาไกที่ เหลือจํานวนน้อยอยู่แล้วก็อพยพ
ไปอยู่ที่อื่นหมด ซึ่งส่วนมากจะเข้าไปอยู่ที่ประเทศมาเลเซีย ตามญาติพี่น้องที่ได้เดินทางไป
ก่อนหน้านี้ เพราะที่มาเลเซียก็ดูแลซาไกเป็นอย่างดี ที่พักก็สบายกว่าเยอะ มีเงินเดือนให้ใช้
ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ มีเจ้าหน้าที่ ของนิคมมาบริการ เวลาจะไปประกอบอาชีพมีรถมารับมาส่ง
และได้ประกอบอาชีพที่ชอบ โดยเฉพาะการหาของป่า ในปัจจุบันมีซาไกหลงเหลือในหมู่ บ้าน
จํานวน 4คนคือตนเอง เด็กหญิงแอนนา ศรีธารโต และญาติ อีกสองคนตอนนี้คนหนึ่งก็ป่วย
เป็นอั มพฤติ และยังมีครอบครั วของเบญจวรรณที่ยังคงไป ๆ มา ๆ ซึ่งเบญจวรรณเป็นน้อง
ของตนเอง มีลูกชื่อคมสั นต์ ซึ่งเมื่ อก่อนได้แสดงหนังเรื่องซาไกยูไนเต็ด ตอนนี้ มีครอบครัว
และอาศั ยอยู่ที่หาดใหญ่ แต่ ก็ยังกลั บมาที่ หมู่บ้าน เพราะบ้ านของคมสันต์ ยังมี อยู่ที่ นี่
“พร” เล่ าให้ ฟังต่ อว่าตนเองมาอยู่ที่ นี่ตอนอายุประมาณ 5 ปี ถ้ านับรวมอายุขณะนี้ ก็
ประมาณ 48 ปี การแต่งตัวเมื่ อก่อนจะใส่ผ้าแดง และมีผ้าคลุมอก แต่ปัจจุบันก็ใส่เสื้ อผ้า
เหมือนคนทั่วไปตนเองจะพูดได้ทั้งภาษาซาไกภาษาไทยก็จะพูดภาษากลางบ้าง ภาษาใต้บ้าง
สาเหตุที่ ตนเองพู ดภาษาไทยกลางและภาษาใต้ และอาศั ยการจําและฝึ กพูดเอง และ
สามารถพูดได้
“พร” บอกว่า อยากให้ทางการช่ วยดู แลเรื่องความปลอดภัย ไม่ชอบเหตุการณ์
ความไม่สงบที่เกิดขึ้นในพื้นที่ ทําให้ไม่ กล้าออกไปไหนไกลจากหมู่บ้าน จะทําอาชีพในหมู่บ้าน
คือ กรี ดยาง เวลาจะซื้ออะไรก็ฝากญาติ ของสามี ซึ่งอาศัยอยู่ใกล้บ้านตนเองไปซื้อมาให้
ถ้าเหตุการณ์สงบขึ้นญาติที่ไปอยู่แประ ประเทศมาเลเชีย ก็คงจะกลับมาหาตนเองบ่ อยขึ้น
เมื่อก่อนญาติ ๆ จะมาหาตนเองปีละ 2-3 ครั้ง แต่ พอเกิดเหตุการณ์ สองปีกว่าแล้วที่ญาติ
ไม่กลับมาที่ หมู่บ้านอีก มี แต่ตนเองต้องไปหาญาติที่มาเลเซีย
“พร” บอกว่า ตนเองคงจะไม่ย้ายไปอยู่ ที่มาเลเซีย เพราะตนเองผูกพันกับที่นี่และ
สามีของตนเองก็เป็นคนที่นี่ และอีกอย่างก็สงสารเด็กหญิ งแอนนาศรีธารโตซึ่งเป็นหลานแท้ ๆ
ของตนเอง ไม่อยากไปจากที่นี่ และอยู่ที่นี่ก็มีรายได้จากการกรีดยาง