st120 - page 57

บทที่ 4
การศึกษาเปรียบเที ยบการบริหารจัดการชนเผ่ าซาไก
ระหว่างไทย และมาเลเซีย
การจัดทําวิจัย แนวทางการจัดการกลับคืนถิ่ นชนเผ่าซาไก : กรณีศึกษา ซาไกตระกู ล
ศรีธารโตครั้งนี้ คณะวิจัยได้ใช้ แนวทางสนทนาหรือการสัมภาษณ์แบบเจาะลึ ก (In-depth
interview) จากนั้ นได้ดํ าเนินการวิ เคราะห์ ตามขั้ นตอนต่าง ๆ เพื่ อศึ กษาเปรี ยบเที ยบการ
บริ หารจัดการชนเผ่าซาไก ระหว่ างไทยและมาเลเซีย ตามวัตถุประสงค์การวิ จัยข้อที่ 1 และ
ได้ผลการศึ กษา ดังนี้
4.1 ข้อมูลพื้นฐานของผู้ให้ข้อมู ลที่สําคัญ
ข้อมู ลในการศึ กษาได้ รวบรวมจากการสัมภาษณ์ กลุ่มผู้ ให้ ข้อมู ลเป็นประชาชน
ผู้นําท้องถิ่น และข้าราชการ ซึ่งอยู่ในพื้นที่ อําเภอธารโต จํานวน 15 คน ซึ่งมี รายละเอียด
ดังต่อไปนี้
เพศ กลุ่มผู้ให้ ข้อมู ลมากที่สุด เป็ นเพศหญิง รองลงมา เป็นเพศชาย ที่เป็นแบบนี้
เป็นเพราะขณะที่ลงไปสัมภาษณ์ข้อมูลในพื้นที่เป็นช่ วงเวลาตอนกลางวัน ซึ่งผู้ชายจะออกไป
ทํางาน ส่วนผู้หญิงจะอยู่ บ้าน โดยเฉพาะที่หมู่บ้านซาไกบ้ านแหร ก็จะมีเฉพาะผู้หญิ งและ
เด็กเหมือนกับหมู่บ้านซาไกในประเทศมาเลเซีย เวลาช่วงกลางวันผู้ ชายก็จะออกไปทํางาน
รับจ้าง เช่นเดี ยวกัน
อายุ กลุ่มที ่ให้ข้อมูลส่ วนใหญ่อยู่ในช่วงอายุ 30 -40 และ 41 -50 ปี น้อยสุด
อยู ่ในช่ วงอายุน้อยกว่า 30 ปี เนื่ องจากพื้นที่ บริเวณนี ้เป็ นพื้ นที่ทุ รกันดารเด็กวั ยรุ่น
เมื ่อจบการศึ กษาระดับอุดมศึกษาจะไม่กลับมาบ้ าน เพราะไม่มีงานทํ าตามที่ ต้องการ
เมื่ อเรียนจบแล้ วก็ จะไปหางานทําที่ อื่น ซึ่ งต่างกับซาไกที่ อาศัยอยู่ในประเทศมาเลเซี ย
ภาครัฐจะส่งเสริมอาชีพ และงานทําภายในหมู่บ้านที่อาศัย
ศาสนา ผู้ให้ข้อมู ลที่สําคัญ จํ านวนมากที่สุดเป็นผู้ที่นับถือศาสนาพุ ทธ รองลงมา
นับถือศาสนาอิสลาม และน้อยที่สุดนับถือศาสนาอื่น ๆ เพราะซาไกที่ อาศัยอยู่ในหมู่ บ้าน