st120 - page 55

43
ของมันมาชุบปลายลูกดอกซึ่ งเป็นอาวุธของซาไก ซึ่งอยู่ใกล้อาคารศูนย์ข้อมูลซาไกหลังเล็ก ๆ
เมื่อเดินต่อไปข้างทางด้านซ้ายมือก็จะเป็นที่ ฝังศพของชนเผ่าซาไก เดินอี กระยะหนึ่งก็จะถึง
สะพานคอนกรีตขนาดความกว้างประมาณ 1 เมตร ข้ ามสายธารน้ําที่มีต้นน้ํ ามาจากแนว
เทือกเขาสั นกาลาคีรี ซึ่งกั้ นพรมแดนระหว่างประเทศไทยกั บมาเลเซีย สภาพบริเวณหมู่ บ้าน
ร่มรื่นทั้งอยู่บริเวณเนินเขา เมื่ อมองไปรอบๆ ก็จะมีภูเขาล้ อมรอบอีกชั้นหนึ่ ง ภายในหมู่บ้าน
ใช้ปะปาภูเขา
กรมประชาสงเคราะห์ โดยนิคมสร้างตนเองธารโตได้ จัดสรรที่ ดินเนื้ อที่ประมาณ
300 ไร่ ให้กับชนเผ่าซาไกได้อยู่ อาศัยครั้งแรกมีซาไก จํานวนประมาณ 52 คน 21 ครอบครัว
ในปัจจุบันมีซาไกอาศัยอยู่ในหมู่บ้านประมาณ 4 คน เนื่องจากมาเลเซียได้ชักชวนให้ไปอยู่
ในหมู่บ้านที่ทางการมาเลเซี ยจัดสรรไว้ให้ ส่วนบ้านที่ทางนิ คมสร้างตนเองธารโตสร้างให้กับ
ซาไก จํานวน 10 หลัง ซึ่ งมีลักษณะเป็นบ้ านชั้นเดี ยวบ้าง บ้านยกพื้นบ้าง หลังขนาดย่อม
อาศัยได้หลังละประมาณ 2-3คนก็เป็นที่ อยู่ของซาไก จํ านวน 3หลัง มีซาไกอาศัยอยู่ประจํา
จํานวน 4 คน หลังที่เหลือบ้างก็เป็นที่ อยู่ของชาวเขาเผ่ าม้ง ซึ่งอพยพมาจากที่อื่น และเป็น
ที่อยู่ของญาติ สามีคนไทยของซาไกที่ ชื่อสุภาพร ศรีธารโต
หมู่บ้านซาไก ประกอบด้วย 4 กลุ่มบ้าน คือ
1. กลุ่มบ้านลําพะยา
2. กลุ่มบ้านหลัดเขต
3. กลุ่มบ้านเจาะมีไร
4. กลุ่มบ้านสวนสัมฤทธิ์
3.4.2 พื้นที่และอาณาเขต
หมู่บ้านซาไก มีเนื้อที่โดยประมาณ 5,980 ไร่
ทิศเหนือ จรด หมู่ที่ 6 บ้านบาตูปูเต๊ะ ตําบลบ้านแหร
ทิศใต้ จรด หมู่ที่ 7 บ้านวังศิ ลา ตําบลบ้านแหร
ทิศตะวันออก จรด หมู่ที่ 4 บ้านบูโล๊ะสนิแย ตําบลบ้านแหร
ทิศตะวันตก จรด แนวแถบประเทศมาเลเซีย
3.4.3 ศาสนา / ประเพณี