st120 - page 54

42
3.3.7.1 สํานักงานบริหารราชการตําบลบ้านแหร
3.3.7.2 สถานีอนามัยบ้ านแหร
3.3.7.3 วัดบ่อหิน
3.3.7.4 โรงเรียนบ้านแหร
3.3.7.5 โรงเรียนสุทธิศาสตร์
3.3.7.6 หมู่บ้านซาไก
3.3.7.7 มว ตชด. 3102
3.4 ข้อมูลทั่ วไปของบ้านซาไกหมู่ที่ 3ตําบลบ้านแหร อําเภอธารโตจังหวัดยะลา
3.4.1 ประวัติ ความเป็นมา
บ้านซาไก หมู่ที่ 3 ตําบลบ้ านแหร ได้รับการยกฐานะเป็นหมู่บ้านเมื่อปี พ.ศ. 2519
พร้อมกับการแยกเป็นตําบลบ้านแหร ออกจากตําบลแม่หวาด
ประชาชนชุ มชนบ้านซาไก ประกอบด้วย ผู้ที่อาศั ยอยู่เดิม และผู้ที่อพยพมาจาก
พื้นที่อื่น ได้ แก่ จังหวั ดปัตตานี จังหวัดนครศรีธรรมราช และยั งมีชนเผ่าพื้นเมืองที่ อาศั ย
อยู่ตามป่าเขา เรียกว่า “ชนเผ่าซาไก”
ชื่อหมู่บ้านซาไก เป็นชื่อซึ่งตั้ งตามชนเผ่าพื้นเมืองที่อาศั ยอยู่ แต่ชาวบ้านเรียกชื่อ
หมู่บ้านว่า “เจาะมี ไร” อันเป็นชื่อของลําธารที่ไหลผ่านกลางชุมชนหมู่บ้าน
จากอําเภอเมือง จังหวั ดยะลา สู่เส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 401 ช่วงยะลา-เบตง
หรื อถนนสุ ขยางค์ ห่ างจากตัวเมื องยะลาประมาณ 80 กิโลเมตร ก็ ถึงตํ าบลบ้านแหร
อําเภอธารโต จังหวัดยะลา เมื่อถึงตําบลบ้านแหรก็มีทางแยกขวามือเข้าไปอีก 4 กิโลเมตร
ก็ถึงหมู่ที่ 3ตํ าบลบ้านแหร ซึ่งเป็นที่ตั้งหมู่บ้านชนเผ่าซาไกจะมีป้ายบอกทางเข้าหมู่บ้านซาไก
ไว้อย่างชัดเจน ระหว่างทางจะเป็นที่ ตั้งขององค์การบริหารส่วนตําบลบ้านแหรอยู่ทางด้าน
ซ้ายมือ ถนนทางเข้าเป็นถนนลาดยางลาดชันขึ้ นไปบนภูเขา สภาพถนนในปัจจุ บันค่อนข้ าง
ชํารุด แต่ก็สามารถเดินทางโดยรถยนต์เข้ าไปในหมู่บ้านได้อีก สองข้างทางเป็นสวนผลไม้
จําพวกลองกอง ทุเรียน และมี ธารน้ําซึ่งอยู่ทางด้านขวาของถนนไหลผ่านตลอดเส้นทาง
ประชากรที่อาศัยในหมู่บ้านจะมีทั้งคนไทยมุสลิมและคนไทยพุทธ
เมื่ อถึงหมู่ บ้านด้ านข้างซ้ายมื อ จะมี ทางลงเนิ นขนาดเล็กลาดด้ วยคอนกรีตยาว
ตลอดถึงหมู่บ้านซาไก ซึ่ งทางเดินจะติดกับสถานี อนามัยบ้านซาไกระหว่างทางเดิ นจะพบ
ต้นยางน่ อง เป็นต้นไม้ยืนต้นคล้ายกับต้นยางพารา ลําต้นขนาดใหญ่และสู ง นําเอายางพิษ