st120 - page 43

34
ซึ่งมีวัฒนธรรมต่างออกไป เข้าไปทํ าสงครามกับป่า เข้าไปทํ าลายป่าล่าสัตว์ ทําลายต้นน้ําลําธาร
ทําให้ระบบนิ เวศขาดสมดุลย์
ดังนั้น เพื่อการอยู่รอดของตนเอง ซาไกจําเป็ นต้องรับวัฒนธรรมที่ แพร่กระจายเข้าไป
และเรียนรู้ วิธีการปลู กข้ าวแยยไร่ เลื่อนลอยแบบยั งชี พ ส่งผลให้ การดํารงชีวิ ตของซาไก
ต้องปรั บเปลี่ยนเข้ าสู่รูปแบบสังคมที่ผสมผสานรัหว่างวั ฒนธรรมใหม่กับวัฒนธรรมดั้ งเดิม
ซึ่งก็ คือ ลักษณะที่แสดงให้เห็นถึงกระแสการสืบเนื่องและการเปลี่ยนแปลงทางสั งคมและ
วัฒนธรรมที่ สัมพันธ์กับระบบนิ เวศอย่างชัดเจน เป็นต้นว่าการทํ าเกษตรแบบไร่เลื่อนลอย
และรับจ้างแรงงานเป้นครั้งคราวควบคู่กับการเก็บของป่ าล่าสัตว์ การตั้งถิ่นฐานค่อนข้างถาวร
โดยอาศั ยขนํา (ชาโอ๊ ะ) หรือกระท่อมเล็ กๆ ควบคู่กับการดําเนินชีวิตแบบเร่ รอนอาศัยทับ
(ฮะยะ) สําหรับพักอาศัยชั่วคราว การซื้อขายสินค้าด้วยระบบเงินตรายังคงควบคู่กับการใช้
ระบบแลกเปลี่ยนสินค้าแบบต่างระดับ การใช้ยาแผนปั จจุบันรักษาโรคบางชนิ ดควบคู่กั บ
การใช้ ยาสมุนไพร การนุ่ งกางเกงยีนส์ นุ่งผ้าปาเต๊ ะลายสีแดง แทนการนุ่งเปลือกไม้ และ
การรับจ้างคนบ้านเลื่อนไม้ ขณะที่ยังคงความเชื่อเกี่ยวกับผีบรรพบุรุษที่สิงสถิตตามต้ นไม้
และทรัพยากรทั่วไป ฯลฯ
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากปัญหาช่องว่างทางวั ฒนธรรมที่มากจนไม่สามารถปรับตัวได้
การเปลี่ ยนแปลงบางอย่างจึ งย้อนกลับไปสู่รู ปแบบดั้งเดิ ม ดั งเช่น การที่ ซาไกเลิกทํ าไร่
เลื่อนลอยหวนกลั บไปใช้ชีวิตแบบเร่ร่อน เก็บของป่าล่ าสัตว์บนเทื อกเขาบรรทัดอีกครั้งหนึ่ ง