st118 - page 239

229
แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสั งคมแห่งชาติ ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2520) ที่ มุ่งเน้ นการพัฒนาชนบทด้ าน
เศรษฐกิจและสังคม ขยายฐานการผลิตโดยปรั บโครงสร้ างภาคการเกษตรและภาคอุตสาหกรรม
เพื่อการส่ งออกและกระจายอุตสาหกรรมไปสู่ส่วนภู มิภาค เพื่ อให้ เข้ ากับการเปลี่ ยนแปลงของ
ตลาดโลก และยกระดับคุ ณภาพชี วิตของผู้ คนให้ ดียิ่ งขึ ้ น (สํ านักงานสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิ จและ
สังคมแห่งชาติ, 2553) การขยายตัวทางเศรษฐกิจและโครงสร้ างพื ้ นฐานของทั ้ งสองเกาะทําให้ การ
เดินทางติดต่อกับภายนอกมีความสะดวกมากขึ ้ นและด้ วยเหตุที่พื ้ นที่ทั ้ งสองเกาะอยู่กลางทะเลอ่าว
ไทย ซึ่งมีต้ นทุนด้ านทรั พยากรทางธรรมชาติอุ ดมสมบูรณ์ ที่สามารถผลิตเม็ดเงินให้ กับประเทศได้
อย่ างมหาศาล ชาวต่างชาติที่ต้ องการหลีกเลี่ ยงความแออัดของฝั่ งทะเลจังหวัดภูเก็ตจึ งได้ เปลี่ยน
เส้ นทางมาท่องเที่ยวมายังเกาะสมุ ยและเกาะพะงันมากขึ ้ น ชาวบ้ านต้องปรับวิถี ชีวิตด้วยการหา
รายได้ จากการเข้ ามาของชาวต่างชาติ ดําเนินกิ จกรรมการท่องเที่ยวอย่างง่าย ๆ เช่นการสร้ างเพิง
พักด้ วยต้นมะพร้ าวให้เช่ าตามชายหาด เป็ นต้น ต่อมาช่วงหลังปี พ.ศ.2530การท่ องเที่ยวขยายตัว
อย่างรวดเร็ ว ภาครัฐได้ ปรับโครงสร้ างสาธารณูปโภคและบริ การสาธารณะต่าง ๆ ให้ ทันสมัยยิ่งขึ ้ น
เพื่อรองรับการลงทุนจากชาวต่างชาติ ที่หลั่งไหลเข้ ามามองหาทําเลทองในการลงทุนกิจการต่ าง ๆ
บนเกาะ การขานรับการเข้ ามาของชาวต่างชาติด้ วยการปรับโครงสร้ างพื ้ นฐานดังกล่าว คือปั จจัย
ที่สํ าคัญในการทําให้ เกิดการเปลี่ ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมของผู้ คนในเกาะสมุยและเกาะพะ
งันแบบก้ าวกระโดดอย่างรวดเร็ ว เปรียบเสมือนพลังของคลื่นยักษ์ ในทะเลที่ถาโถมเข้ าหาชายฝั่ งรอบๆ
เกาะทั ้ งสอง แรงกระแทกจากเกลียวคลื่ นที่กระทบชายฝั่ งส่งผลให้ การดํารงชีวิตของผู้ คนบนเกาะต้อง
โน้ มเอนไปตามทิศทางลมที่นําพาคลื่นยักษ์ ลูกนี ้ เข้ ามา จากที่เคยใช้ ชีวิตแบบเดิมด้ วยการพึ่งพาอาศัย
ระหว่างคนและธรรมชาติ อยู่ อย่างพอเพียงต้ องปรับเป็ นการแสวงหารายได้ จากชาวต่ างชาติใน
รู ปแบบต่างๆ โดยมีต้นทุนทางทรั พยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้ อมที่ สวยงามมาเป็ นทุนทรัพย์ ในการ
ประกอบอาชีพ และมีค่านิ ยมที่คํานึงถึงเพียงแต่ความพอใจของนักท่องเที่ยวเป็ นอันดับแรก พื ้ นที่
ทั ้ งสองเกาะจึงเปลี่ ยนแปลงเป็ นแบบเดี ยวกับภูเก็ ตและพัทยา ซึ่งผลของศึ กษานี ้ สอดคล้ องกับ
งานวิ จัยของปราณี เพชรแก้ ว (2547)ที่ได้ ศึกษาการเปลี่ ยนแปลงทางสังคมวัฒนธรรมและเศรษฐกิ จ
ศึกษากรณีเกาะสมุยจังหวัดสุราษฎร์ ธานี ผลการศึกษานั ้ นพบว่าปั จจัยที่ มีผลต่อการเปลี่ยนแปลง
ทางสังคมวัฒนธรรมและเศรษฐกิ จของเกาะสมุยมีทั ้ งปั จจัยภายในและปั จจัยภายนอกปั จจัยภายใน
ได้ แก่ ประชากรและการทํามาหากินความขัดแย้ งการขาดแคลนทรั พยากรการศึกษาและการอบรม
สั่งสอนส่วนปั จจัยภายนอกที่สํ าคัญ ได้ แก่ แผนพัฒนาของรั ฐการคมนาคมการถูกสั งคมภายนอก
รุ กรานการรับเอาเทคโนโลยีภายนอกและการท่องเที่ยวสําหรับการเปลี่ยนแปลงทางสังคมวัฒนธรรม
และเศรษฐกิจของเกาะสมุยพบว่ามีการเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ ระหว่ างสมาชิกในครั วเรือนการ