st118 - page 242

232
เปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมของชุมชนอําเภอเกาะสมุยและอําเภอเกาะพะงัน ช่ วงหลัง
แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่4 - ปัจจุ บัน (พ.ศ. 2553) ที่รับมาจากชาติตะวันตก
ได้ ส่งผลต่อการเปลี่ ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมทั ้ งฐานการผลิตและการบริ โภคในระดับ
ครอบครั ว ชุมชน และเมือง การผลิตแบบเดิมที่ เคยผลิตได้ ในชุมชนปั จจุบันนํ าเข้ าจากภายนอก
แทบทั ้ งหมด เพราะในชุมชนเองผลิตสิ่ งผลิ ตเหล่านั ้ นได้ แล แม้ ว่าผลิตได้ แต่ก็ ไม่ ตอบสนองความ
ต้ องการของชุมชน เนื่องจากวัฒนธรรมการบริ โภคได้ เปลี่ยนแปลงไปเป็ นการบริ โภคตามแบบ
ชาวตะวันตก แนวโน้ มการผลิ ตและบริโภคของผู้ คนในเกาะสมุยและเกาะพะงันจึ งมุ่งทิ ศทางไป
ตามกระแสของวัฒนธรรมต่างชาติ มากขึ ้ น ทั ้ งนี ้ ทั ้ งนั ้ นก็ เพื่อรองรั บธุรกิ จการท่ องเที่ยวที่ ต้ องใช้
เทคโนโลยีและนวัตกรรมการผลิตและบริ โภคสมัยใหม่ ตามแนวคิดของเกรี ยงศักดิ ์ เจริ ญวงศ์ศักดิ ์
(2546) ที่ว่าธุรกิจการท่ องเที่ยว เป็ นกระตุ้ นให้ เกิดกระแสวัตถุนิยมบริ โภคนิยม และความฟุ้ งเฟ้ อ
ต่าง ๆ เกิดความครองงําทางวัฒนธรรมทั ้ งในปัจจุ บันและอนาคต
สํ าหรับผลกระทบ อุ ปสรรค และโอกาสของวัฒนธรรมต่างชาติชุมชนอําเภอเกาะสมุ ย
และอําเภอเกาะพะงันหลังแผนพั ฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 4 -ปั จจุบัน (พ.ศ.
2553) เมื่อพิ จารณาทั ้ งในเชิ งบวกและเชิงลบ เห็นได้ ว่าในเชิงบวกวัฒนธรรมต่ างชาติที่มาพร้ อม
กับการพัฒนาอุ ตสาหกรรมการท่ องเที่ ยวทํ าให้ ผู้ คนในชุ มชนได้ พั ฒนาการศึกษาเกี่ยวกั บ
ภาษาต่ างประเทศสู่ ความเป็ นสากล มี การผสมผสานทางวัฒนธรรม และระบบสาธารณู ปโภค
พัฒนาให้ เกิดความสะดวกสบาย รวมถึ งพัฒนาอาชี พเพื่อสร้ างรายได้ ให้ แก่ชุ มชนซึ่งสอดคล้ องกับ
แนวคิดของนิคม จารุ มณี (2536) ที่ว่าการพัฒนาอุ ตสาหกรรมท่องเที่ยวของประเทศเป็ นการสร้ าง
อาชี พมากมายและเป็ นการสร้ างอาชีพเสริ มที่ต่อเนื่ องจากการท่องเที่ยว นอกจากนี ้ พัฒนาการ
เรียนรู้ ระบบการสื่อสารและเทคโนโลยีทันสมั ยที่เกิดขึ ้ นในสังคมเป็ นสาเหตุหนึ่ งที่ก่ อให้ เกิดการ
เปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมตามแนวคิ ดของณรงค์ เส็งประชา (2531) ไม่ว่าจะเป็ นการ
คิดค้นได้ เองหรื อการรับเอามาใช้ ในการทํ างานหรือแม้ เพื่ออํานวยความสะดวกและทุ่นแรงในการ
ดําเนิ นชี วิต ส่ วนในด้ านเชิงลบนั ้ นวัฒนธรรมต่างชาติ ในปั จจุบัน เห็ นได้ ว่าเป็ นการทํ าลาย
เอกลักษณ์ของวัฒนธรรมและสังคมดั ้ งเดิมที่ มีความเกี่ยวโยงวัฒนธรรมการเรี ยนรู้ วัฒนธรรมการ
ทํางานและวัฒนธรรมการผลิตและบริ โภค รวมถึงการทําลายทรัพยากรที่มีอยู่ในพื ้ นที่ เป็ นผลทําให้
การจัดระบบการศึกษาเพื่อการเรี ยนรู้ เปลี่ ยนแปลง เกิดความเสื่ อมโทรมสภาพแวดล้ อมทางธรรมชาติ
และทางสังคมและวั ฒนธรรม เช่นการเปลื อยกายอาบแดด การกอดจูบ การแต่ งกายไม่ ปกปิ ด
การดื่ มของมึนเมาการสูบบุหรี่ การขายบริ การทางเพศ ผลกระทบดังกล่าวเกิดจากการที่ ผู้ คนใน
เกาะสมุ ยและเกาะพะงันไม่ ได้ สร้ างกฎระเบี ยบ กติ กาทางสั งคมสํ าหรั บควบคุ มนักท่ องเที่ ยว