st118 - page 228

218
ยิ่งขึ ้ น (สํานักงานสภาที่ ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ, 2553) ซึ่งหนึ่งในประเด็นของนโยบาย
พัฒนาชาติ ดั งกล่าวได้ ครอบคลุมมาถึงพื ้ นที่ ชายฝั่ งทะเลเกาะสมุ ยและเกาะพะงันด้ วย คื อ
การขยายฐานการผลิตโดยใช้ ธุรกิจการท่องเที่ยวเป็ นปั จจัยนับตั ้ งแต่ภาครัฐได้ ตั ้ งองค์ การส่งเสริ ม
การท่ องเที่ ยว และยกฐานะเป็ นการท่ องเที่ ยวแห่งประเทศไทย ได้ ใช้ สถานที่ ท่องเที่ ยวตาม
ธรรมชาติ ศิลปวัตถุ โบราณสถาน และการแสดงทางวัฒนธรรมเป็ นจุดขาย กอปรกับการเล็งเห็น
ว่าการพัฒนาอุตสาหกรรมท่ องเที่ยวของประเทศเพื่อตอบสนองความจําเป็ นทางเศรษฐกิ จสังคม
และการเมื อง มีความสํ าคัญต่อการพัฒนาประเทศชาติหลายด้ าน อาทิ เช่นด้ านแรก ก่อให้ เกิด
รายได้ เป็ นเงินตราต่างประเทศ ด้านที่ สอง รายได้ จากอุตสาหกรรมท่องเที่ยวเป็ นรายได้ ที่กระจาย
ไปสู่ ประชากรอย่างกว้ างขวาง ด้ านที่สาม สร้ างอาชี พมากมายและเป็ นการสร้ างอาชีพเสริ มที่
ต่อเนื่องจากการท่องเที่ยว ด้ านที่ สี่ อุ ตสาหกรรมการท่องเที่ยวเป็ นอุตสาหกรรมที่ ไม่มีขีดจํากัดใน
การจําหน่าย ซึ่งถือว่ าการเดินทางท่ องเที่ยวเป็ นสิ ทธิมนุษยชนอย่างหนึ่ งที่ภาครัฐพึ งสนับสนุน
และด้ านสุดท้ าย อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวไม่มีขีดจํากัดในเรื่ องการผลิต เพราะไม่ต้ องพึ่งดินฟ้ า
อากาศเหมือนการเกษตรอื่น ๆ ผลผลิตของการท่องเที่ ยวจึงเสนอขายให้ แก่ นักท่องเที่ยวได้ โดยมี
ความยั่งยืนไม่ผันแปร เป็ นต้ น เมื่อภาครั ฐมีนโยบายการพัฒนาธุรกิ จการท่องเที่ยว สิ่งที่ตามมาคือ
การขยายตัวทางเศรษฐกิจและโครงสร้ างพื ้ นฐานของทั ้ งสองเกาะ ทํ าให้ การเดินทางติดต่ อกับ
ภายนอกมีความสะดวกมากขึ ้ น เพื่ อรองรับธุ รกิจการท่องเที่ ยวที่สามารถสร้ างเม็ ดเงินให้ แก่
ประเทศชาติได้ อย่างมหาศาล ด้วยเหตุนี ้ สภาพสังคมและวัฒนธรรมของผู้ คนอําเภอเกาะสมุยและ
เกาะพะงันจึงได้ เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วจนอยากเกินที่จะกลับมาเป็ นแบบเดิม
การเปิ ดประเทศรองรับธุรกิจการท่องเที่ยวส่งผลให้เกาะสมุยและเกาะพะงันเริ่มเป็ นที่รู้ จัก
ของชาวต่างชาติมากขึ ้ น ชาติตะวันตกเข้ามายังอํ าเภอเกาะสมุย ในปี พ.ศ. 2525 และเข้ าสู ่อําเภอ
เกาะพะงันราวปี พ.ศ. 2528 การเข้ ามาของอารยธรรมตะวันตกจึงมี ส่วนสํ าคัญยิ่งในการกําหนด
ลักษณะพื ้ นฐานของวัฒนธรรมชาวเกาะสมุยและเกาะพะงันในเวลาต่อมา
หลังปี พ.ศ.2535 เกาะสมุยและเกาะพะงันมีการเปลี่ยนแปลงสภาพทางสังคมสิ่งแวดล้ อม
เมื่อกลุ่มนักท่องเที่ ยวจากซีกโลกตะวันตกนิยมเดินทางมาหาไอแดดและแสงตะวันจากริ มฝั่ งทะเล
ตั ้ งแต่อินเดียศรี ลังกาลงมาจนถึงเกาะภูเก็ตภายหลังที่ภูเก็ตสภาพสิ่งแวดล้ อมและภูมิทัศน์เริ่มถูก
ทําลายจากการขยายพื ้ นที่การท่องเที่ยว ทําให้ นักท่ องเที่ยวบางส่วนเปลี่ยนเส้นทางการท่องเที่ยว
เสาะแสวงหาพื ้ นที่ใหม่ๆที่ธรรมชาติยังบริสุทธิ ์ เมื่อเดิ นทางเข้ ามาที่เกาะสมุยก็พบว่า พื ้ นที่แห่งนี ้
ยังคงธรรมชาติที่ อุดมสมบู รณ์ มี แนวชายหาดหลายแห่ งที่สวยงาม เช่ น หาดเฉวง อ่ าวละไม
เป็ นสวรรค์ อันสงบเหมาะสําหรับการพักผ่อนอาบแดด และยังสามารถเดินทางต่ อไปยังเกาะพะงัน