st118 - page 224

214
ที่ระลึก และร้ านสะดวกซื ้ อ แม้ว่าจะมีการทําประมงพื ้ นบ้ าน และเกษตรกรรมหลงเหลืออยู่บ้ างแต่
เป็ นส่วนน้ อย
ด้ านประวัติศาสตร์ เกาะพะงันเป็ นเกาะที่มีผู้ คนเข้ ามาตั ้ งถิ่นฐานมาช้ านาน แต่ไม่ปรากฏ
หลักฐานทางประวัติศาสตร์ แน่ชัดว่าเกาะนี ้ มีผู้ คนอาศัยเมื่อใดสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้ า
เจ้ าอยู่ หั วรั ชกาลที่ 4 เกาะพะงั นอยู่ ในการดู แลของเมื องไชยา ในสมัยพระบาทสมเด็ จ
พระจุลจอมเกล้ าเจ้ าอยู่หัวรั ชกาลที่ 5สมเด็จพระบรมวงศ์เธอเจ้ าฟ้ ากรมพระยาภาณุพันธุวงศ์ วร
เดช ได้ ทรงตรวจเยี่ยมหัวเมืองปั กษ์ใต้ ได้ ทรงบันทึกเกี่ ยวกับเกาะพะงันไว้ ว่าพะงันเป็ นเมืองๆ หนึ่ง
ขึ้นอยู่ กับเมื องไชยา พระยาวจี สัตยารักษ์ (ขํ า ศรี ยาภั ย) เจ้าเมื องไชยา ได้ส่ ง หลวงสมุ ทรคี รี
มาเป็ นเจ้ าเมื องเกาะพะงัน ต่อมาในปี พ.ศ. 2440 ได้ มีการจัดระบบการปกครองท้ องถิ่นในรู ปแบบ
เมืองเกาะพะงันถูกยุบไปรวมกับเมืองเกาะสมุยตั ้ งเป็ นอํ าเภอเกาะสมุยขึ ้ นต่อเมืองไชยา ในขณะ
นั ้ นเกาะพะงั นมีฐานะเป็ นตําบลประกอบด้ วย 2ตํ าบล คือ ตํ าบลเกาะพะงัน และตําบลบ้ านใต้
จนกระทั่งเมื่ อวันที่ 11กันยายนพ.ศ. 2513กระทรวงมหาดไทยได้แยกเขตท้ องที่ ตําบลเกาะพะงัน
ออกจากอํ าเภอเกาะสมุยยกฐานะเป็ นกิ่งอํ าเภอเมื่อวั นที่ 23ตุลาคมปี พ.ศ. 2513และยกฐานะ
เป็ น “อํ าเภอเกาะพะงัน” เมื่อวันที่ 13 เมษายนพ.ศ. 2520
ด้ านวัฒนธรรมประเพณี เนื่องจากเกาะพะงันมีผู้ คนตั ้ งถิ่นฐานหลายกลุ่ม ได้แก่ ชาวไทย ชาว
ไทยมุสลิมและชาวไทยเชื ้ อสายจีนวัฒนธรรมและวิถีชี วิตของชาวเกาะพะงันแต่ละกลุ่มจึงแตกต่ าง
กัน ชาวไทยมีวัฒนธรรมและวิถี ชีวิตที่คล้ ายคลึ งกับชาวไทยอํ าเภออื่น ๆ ในจังหวัดสุราษฎร์ ธานี ที่
สํ าคัญได้ แก่ การเกิ ด การบวช การแต่งงาน การตาย รั บและส่งตายาย ออกปากซอแรง ชักพระ
และชนควาย ส่ วนชาวไทยเชื ้ อสายจี น มี วัฒนธรรมที่โดดเด่ นยึดถื อปฏิบัติมาชั่วอายุ คน ได้ แก่
ประเพณี ตรุษจีน สารทจีนการกิ นเจ และเช็งเม้ ง สําหรั บชาวไทยมุสลิมมีวัฒนธรรมที่ สําคัญคือ
การเกิด การละหมาดการถือศีลอดการจ่ ายซะกาตการตายและการประกอบพิธีฮัจญ์
สํ าหรับปั ญหาที่ ต้ องแก้ ไขเร่งด่วนของเกาะพะงั น ได้ แก่ ได้ ปั ญหาด้ านกายภาพ เศรษฐกิจ
สังคม และวัฒนธรรมด้ านกายภาพ ได้ แก่ การคมนาคม ปั ญหาขาดแคลนนํ ้ า และปัญหาสภาพทาง
กายภาพเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมการคมนาคมไม่ สะดวกส่วนหนึ่งมาจากสภาพพื ้ นที่ที่ มีภูเขาสูงชั น
สลับซับซ้ อนทอดตัวยาวถึงชายหาด เป็ นอุ ปสรรคต่อการใช้ รถใช้ ถนนของผู้ คนปั ญหาขาดแคลนนํ ้ า
เนื่องไม่ มีแหล่งนํ ้ าดิ บสํารองตามธรรมชาติที่ เพี ยงพอต่อความต้ องการทําให้ มี ปั ญหาขาดแคลนนํ ้ า
ในช่วงหน้ าแล้ งสําหรับปั ญหาสภาพทางกายภาพเปลี่ยนแปลงไป เก◌ิ ดจากการสร้ างที่อยู่อาศัยที่
พัก โรงแรม รีสอร์ ทบนภู เขาสูง บนโขดหิน หรือติ ดชายหาดมากเกินไป ด้ านเศรษฐกิจ ได้ แก่ ค่า
ครองชีพสูง ขาดการรวมกลุ่มเพื่อทํากิจกรรมทางด้ านเศรษฐกิจ ขาดการประชาสัมพันธ์ ด้านการตลาด