บทเรียนการดำเนินงานสภาวัฒนธรรม - page 3

ก
ชื่องานวิจัย: บทเรียนการดําเนินงานสภาวั ฒนธรรม
ผูวิจั ย: กาสัก เตะขันหมาก และกานดา เตะขันหมาก
ผูสนั บสนุนการวิจัย: กรมสงเสริ มวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม
ป: ๒๕๕๕
บทคัดยอ
การวิจัยนี้มี วั ตถุประสงคเพื่อ ๑) ศึกษาสภาพการณและบทเรียน การดําเนินงานสภา
วัฒนธรรม ตั้งแตเริ่ มจัดตั้งถึงปจจุบัน และ ๒) วิเคราะห ปจจัยที่ สัมพันธกับการดําเนินงานของสภา
วัฒนธรรม โดยการประยุกตใชระเบียบวิธี ของการวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยเชิงคุณภาพประกอบกัน
วิธี การวิจัยเชิงปริมาณ ใชการวิจัยบรรยาย โดยศึกษาจาก สภาวัฒนธรรม ๗๖๓ แหง ผูตอบ
แบบสอบถามคือประธานหรือเลขาธิการสภาวัฒนธรรม เครื่ องมือที่ใชในการเก็บรวบรวมขอมูล คือ
แบบสอบถามที่ผานการตรวจสอบวามี คุณภาพในระดับสูง วิเคราะห ขอมูลโดยใช สถิติบรรยาย (จํานวน
รอยละ ฐานนิยม คาเฉลี่ ย และสวนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ) และใชสถิติอ างอิง โดยการวิเคราะหค า
สหสัมพันธตามวิธี การของเปยรสัน การวิเคราะหการถดถอยพหุคูณ โดยการหาคาอํานาจการทํานาย
และสมการทํานาย และวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ เปนการศึ กษาขอมูลเชิ งประจักษ โดยประยุกต ใชการ
วิจัยคุณภาพ โดยการศึ กษาภาคสนาม ใชการเก็บรวบรวมขอมูลหลายวิธีประกอบกัน ไดแก การ
สัมภาษณกลุ มผูใหขอมูลสําคั ญ การศึกษาเอกสาร และการสังเกตแบบไมมี สวนรวม จากสภา
วัฒนธรรมที่มี ประสิทธิ ภาพสูงในการดําเนินงานตามหน าที่ที่กําหนดไว ที่ไดรับการเลื อกอยาง
เฉพาะเจาะจงตามวัตถุประสงคของการวิ จัย ๖ จังหวัด ใน๖ภูมิ ภาค คือ แพร เลย พระนครศรีอยุธยา
ฉะเชิงเทรา กาญจนบุ รี และกระบี่ ตรวจสอบขอมูลแบบสามเสาดานขอมู ลและดานวิธี การเก็บรวบรวม
ขอมูล วิเคราะหขอมู ลดวยวิธี การวิเคราะหเนื้อหาแบบสรางขอสรุปโดยการจําแนกชนิดขอมู ล
ผลการวิ จัยที่สํ าคัญ ไดแก
๑. สภาวัฒนธรรมมีสภาพการณและบทเรียนการดําเนินการ ดังนี้
๑.๑ มีองคประกอบของเครือขายภาคีสมาชิกครบทั้ง ๕ ภาคี
๑.๒ ประธานสภาวัฒนธรรม สวนใหญ เพศชาย ประกอบอาชีพหลักด านธุรกิจ /กิจการ
สวนตัว อยูในภู มิลําเนาที่สภาวัฒนธรรมตั้งอยู มี ระยะเวลาในการดํารงตํ าแหนงประธานสภา
วัฒนธรรมนี้ ๒-๔ ป เคยเปนสมาชิกของสภาวั ฒนธรรมนี้ และดํารงตําแหนงทางการเมืองในขณะดํารง
ตําแหนงประธานสภาวัฒนธรรม
๑.๓ ในรอบปที่ผานมา มีประชุมคณะกรรมการบริหารสภาวั ฒนธรรม ๑ ครั้ง มีกรรมการ
ที่มาประชุมจํานวนระหวางรอยละ ๕๐-๗๙ ของจํานวนกรรมการ โดยสํานักงานวัฒนธรรมจังหวัด (ใน
ฐานะฝายเลขาธิการสภาฯ ) เปนผู จัดระเบียบวาระเพื่ อพิจารณาในการประชุม และรับมติจากการ
ประชุมไปดํ าเนินการ โดยปญหา/อุปสรรคที่สําคัญที่ สุดในการจัดประชุม คือ คาใชจายในการประชุม
ไมเพียงพอ โดยสอดคลองกันในทุ กประเภทของสภาวัฒนธรรม และในทุกภูมิ ภาค มีการประชุมสามัญ
ของเครือขายภาคีสมาชิกสภาวัฒนธรร ม ๑ ครั้ง มี เครือขายภาคีสมาชิกที่มาประชุ มจํานวน ระหวาง