54
หิ
นลาดและบริ
เวณอุ
ทยานนํ
้
าตกหน้
าเมื
องประมาณ 10,000กว่
าไร่
ที่
เหลื
อ 46,684 ไร่
เป็
นที่
ดิ
น
เพื่
ออยู
่
อาศั
ยและพาณิ
ชยกรรม ซึ่
งกระจายอยู
่
รอบชายฝั่
งทะเลรอบเกาะ มี
ศู
นย์
กลางการปกครอง
และศู
นย์
รวมบริ
การหลั
กของธุ
รกิ
จการท่
องเที่
ยวอยู
่
บริ
เวณตลาดหน้
าทอนบนฝั่
งทะเลด้
านตะวั
นตก
ของเกาะ มี
กลุ
่
มธุ
รกิ
จประเภทที่
พั
ก ร้
านอาหารและเครื่
องดื่
มกระจายทั่
วไปรอบเกาะหนาแน่
น
ในบริ
เวณพื
้
นที่
ชายฝั่
งทะเลด้
านทิ
ศเหนื
อ และทิ
ศตะวั
นออกเฉี
ยงใต้
ซึ่
งอยู
่
ในเขตพื
้
นที่
ของตํ
าบล
แม่
นํ
้
า ตํ
าบลบ่
อผุ
ด และตํ
าบลมะเร็
ตสํ
าหรั
บการถื
อครองที่
ดิ
นทางหน่
วยงานภาครั
ฐมี
การ ออก
เอกสารสิ
ทธิ ์
ให้
แก่
ประชาชน ได้
แก่
โฉนดที่
ดิ
น จํ
านวน 37,849 แปลง หนั
งสื
อรั
บรองการทํ
า
ประโยชน์
(น.ส.3ก.) จํ
านวน 12,573 แปลง หนั
งสื
อรั
บรองการทํ
าประโยชน์
(น.ส.3) จํ
านวน
2,203 แปลง และหนั
งสื
อสํ
าคั
ญสํ
าหรั
บที่
หลวง (น.ส.ล.) จํ
านวน 53 แปลง (สาโรช เนติ
ธรรมกุ
ล
และเพลิ
นพิ
ศ เนติ
ธรรมกุ
ล, 2553)
ด้
านทรั
พยากรนํ
้
า มี
แหล่
งนํ
้
าผิ
วดิ
นซึ่
งเป็
นแหล่
งนํ
้
าที่
ใช้
ในการอุ
ปโภคและบริ
โภคจํ
านวน
มาก นํ
้
าผิ
วดิ
นมี
ต้
นนํ
้
าจากภู
เขาตอนกลางของเกาะ โดยเฉพาะภู
เขาใหญ่
และเขาขวางมี
ป่
าไม้
หนาแน่
น เป็
นต้
นกํ
าเนิ
ดของคลองหลายสายที่
สํ
าคั
ญ ได้
แก่
คลองลิ
ปะน้
อย คลองสระเกศ คลอง
ละไม คลองท่
าศกคลองมะเร็
ตคลองท่
าสี
ยา และคลองท่
าจี
น คลองลิ
ปะน้
อย มี
แอ่
งนํ
้
าขนาด
ใหญ่
เรี
ยกกั
นว่
า “วั
งไม้
แดง” ภายหลั
งมี
การสร้
างฝายนํ
้
าล้
นเพื่
อให้
ชาวบ้
านตํ
าบลลิ
ปะน้
อยใช้
ประโยชน์
ในการเกษตร คลองสระเกศ เป็
นแหล่
งนํ
้
าสํ
าคั
ญสํ
าหรั
บเกษตรกรบ้
านตลิ่
งงาม โดยมี
ต้
น
นํ
้
าเกิ
ดจากภู
เขาใหญ่
คลองละไม หรื
อคลองท่
าศกมี
ต้
นนํ
้
าสองสายคื
อคลองท่
าศก และคลอง
วั
งกลั
้
งไหลมารวมกั
นในบริ
เวณที่
เรี
ยกว่
า “พั
งลุ
งนก” นอกจากคลองท่
าศกแล้
ว ชาวบ้
านตํ
าบล
มะเร็
ตยั
งได้
ประโยชน์
จากคลองมะเร็
ตอี
กแห่
งหนึ่
ง คลองท่
าสี
ยา ในอดี
ตเรี
ยกว่
า “คลองศรี
ไชยา”
เป็
นคลองขนาดใหญ่
มี
ต้
นกํ
าเนิ
ดจากภู
เขาใหญ่
กลางเกาะไหลผ่
านเทื
อกเขาสู
งลงสู
่
ที่
ราบของ
ตํ
าบลหน้
าเมื
อง ผ่
านหน้
าผาสู
งทํ
าให้
เกิ
ด “นํ
้
าตกหน้
าเมื
อง” ที่
สวยงามและเป็
นสถานที่
ท่
องเที่
ยว
สํ
าคั
ญของเกาะสมุ
ย มี
การสร้
างฝายนํ
้
าล้
นกั
้
นคลองสายนี
้
จํ
านวน 6 แห่
ง เพื่
อหล่
อเลี
้
ยงชี
วิ
ตของ
ชาวหน้
าเมื
อง คลองท่
าจี
น มี
ต้
นกํ
าเนิ
ดจากภู
เขาด้
านทิ
ศใต้
ของตํ
าบลแม่
นํ
้
า มี
ฝายนํ
้
าล้
น 2 แห่
ง
หล่
อเลี
้
ยงชี
วิ
ตของชาวตํ
าบลแม่
นํ
้
า ทางด้
านเหนื
อของเกาะนอกจากนี
้
ยั
งมี
แหล่
งนํ
้
าที่
เป็
นหนองนํ
้
า
(พรุ
) อี
ก 2 แห่
ง คื
อ หนองนํ
้
าตํ
าบลหน้
าเมื
อง (พรุ
หน้
าเมื
อง) และหนองนํ
้
าตํ
าบลบ่
อผุ
ด (พรุ
เฉวง)
ซึ่
งปั
จจุ
บั
นเป็
นแหล่
งเก็
บนํ
้
าสํ
าคั
ญของชุ
มชนเฉวง อย่
างไรก็
ตาม ในระยะที่
ผ่
านมาพื
้
นที่
เกาะสมุ
ย
ได้
มี
การพั
ฒนาแหล่
งนํ
้
าทั
้
งเพื่
อการอุ
ปโภคและเพื่
อการเกษตรบางส่
วนกระจายอยู
่
บริ
เวณรอบเกาะ
ได้
แก่
ฝายคลองนํ
้
าจื
ด เขื่
อนท่
าสั
ก ฝายวั
งเสาธงฝายนํ
้
าตกหน้
าเมื
อง ฝายวั
งหิ
นลาด ฝายคลอง
แม่
นํ
้
า ฝายคลองพั
งเพ และฝายคลองละไม เป็
นต้
น แต่
สภาพเหมื
องฝายที่
มี
อยู
่
ในปั
จจุ
บั
น