190
ลั
กษณะของนวั
ตกรรมการผลิ
ตและบริ
โภคส่
วนใหญ่
แล้
วมี
หุ
้
นส่
วนเป็
นคนต่
างชาติ
หรื
อคนตะวั
นตก
มี
ทั
้
งวิ
ธี
เปิ
ดให้
บริ
การและใช้
บริ
การแอบแฝงอยู
่
ก็
ยิ่
งทํ
าให้
สั
งคมการบริ
โภคตามแบบตะวั
นตกถู
ก
ผสมกลมกลื
นวั
ฒนธรรมการทํ
างานของผู
้
คน วั
ฒนธรรมการเรี
ยนรู
้
ของเยาวชนจากผลของการ
เรี
ยนรู
้
ด้
วยตนเอง การเรี
ยนจากสื่
อ การโฆษณา เป็
นต้
น อี
กทั
้
งเมื่
อมี
ผู
้
คนหลายเชื
้
อชาติ
การนํ
า
วั
ฒนธรรมการผลิ
ตและบริ
โภคของตะวั
นตกก็
ยิ่
งทํ
าให้
มี
กระจายอยู
่
ทั่
วไปรอบเกาะสมุ
ยและเกาะ
พะงั
นมากขึ
้
นทั
้
งร้
านในสถานที่
พั
กอาศั
ย ร้
านอาหารต่
างๆผั
บบาร์
ล้
วนแล้
วมี
ห้
องครั
วทํ
าอาหารยุ
โรป
เพื่
อให้
บริ
โภค พร้
อมกั
นนี
้
ยั
งมี
สิ่
งบั
นเทิ
งเพื่
อบริ
โภคยามคํ่
าคื
นอย่
างในพื
้
นที่
ฟู
ลมู
นปาร์
ตี
้
ของเกาะ
พะงั
น โดยเฉพาะที่
ขาดมิ
ได้
คื
อ เครื่
องดื่
มแอลกอฮอล์
และยาเสพติ
ดทุ
กประเภททั
้
งที่
เป็
นยาไอซ์
ยาอี
ยาบ้
า และกั
ญชา ยาเสพติ
ดเหล่
านี
้
ส่
วนใหญ่
มาจากแอบแฝงของกลุ
่
มต่
างชาติ
ที่
มาเป็
นผู
้
มี
อิ
ทธิ
พลหรื
อหลบหนี
เข้
าประเทศส่
งผลให้
การระบายยาเสพติ
ดในเกาะสมุ
ยและเกาะพะงั
นขยายวง
กว้
างตามแหล่
งบั
นเทิ
งและสถานที่
พั
กอี
กทั
้
งการจั
บคุ
มกระทํ
าได้
ยากเหตุ
เพราะเป็
นแหล่
งท่
องเที่
ยว
มี
ผลต่
อภาพลั
กษณ์
ของพื
้
นที่
และประเทศ (จํ
าเนี
ยร เจริ
ญสุ
ขและทรงพล ใจทวั
ช, สั
มภาษณ์
เมื่
อ
วั
นที่
16พฤษภาคม 2554) ดั
งนั
้
นแนวโน้
มการบริ
โภคยาเสพติ
ดหลากหลายประเภทก็
มี
แนวโน้
ม
เพิ่
มขึ
้
นส่
งผลต่
ออาชญากรรมและการละเมิ
ดสิ
ทธิ
มนุ
ษย์
ของผู
้
คน
3.2 วั
ฒนธรรมการผลิ
ตและบริ
โภคเครื
่
องนุ
่
งห่
ม
หลั
งจากแผนพั
ฒนาเศรษฐกิ
จและสั
งคมแห่
งชาติ
ฉบั
บที่
4 คนเเกาะสมุ
ยและเกาะ
พะงั
นรั
บวั
ฒนธรรมการผลิ
ตและการบริ
โภค
เ
ครื่
องนุ
่
งห่
มของชาวต่
างชาติ
ตะวั
นตกมากยิ่
งขึ
้
น
การผลิ
ตเครื่
องนุ
่
งห่
มจากวั
สดุ
ธรรมชาติ
ลดน้
อยลง ต้
องรั
บสิ
นค้
าจากการผลิ
ตประเทศตะวั
นตกมา
จํ
าหน่
ายและผลิ
ตขึ
้
นในประเทศไทยโดยใช้
ยี่
ห้
อตามแบบต่
างชาติ
ผลของการรั
บวั
ฒนธรรมผลิ
ต
และบริ
โภคเครื่
องนุ
่
งห่
มและแพร่
กระจายในพื
้
นที่
เกาะสมยุ
และเกาะพะงั
นมี
ผลต่
อการเปลี่
ยนแปลง
ทางสั
งคมและวั
ฒนธรรมในปั
จจุ
บั
นช่
วงแผนพั
ฒนาเศรษฐกิ
จและสั
งคมแห่
งชาติ
ฉบั
บที่
10 รสนิ
ยม
แต่
งกายแบบตะวั
นตกและแฟชั่
นต่
างประเทศแพร่
กระจายในกลุ
่
มวั
ยรุ่
นและคนทํ
างานกลุ
่
มวั
ยรุ่
นที่
นิ
ยมท่
องเที่
ยวกลางคื
นตามแหล่
งบั
นเทิ
งหรื
อในแหล่
งท่
องเที่
ยวที่
มี
คนต่
างชาติ
มาพั
กอาศั
ย
ส่
วนใหญ่
แต่
งกายตามชาวต่
างชาติ
ตะวั
นตก โดยขาดจิ
ตสํ
านึ
กถึ
งวั
ฒนธรรมอั
นดี
งามของสั
งคมไทย
ยิ่
งไปกว่
านั
้
นในพื
้
นที่
เกาะพะงั
นในช่
วงเทศกาลฟู
ลมู
นปาร์
ตี
้
การแต่
งกายของนั
กท่
องเที่
ยวต่
างชาติ
ชาวตะวั
นตกนิ
ยมแต่
งตั
วโป๊
เปลื
อยถื
อเครื่
องดื่
มและทาสี
ตามร่
างกายทั
้
งผู
้
ชายและผู
้
หญิ
ง (เยาวเรศ
เกษอุ
ดม และเสาวนี
ย์
สุ
รมาส, สั
มภาษณ์
เมื่
อวั
นที่
16 และ 18กรกฎาคม 2554) ซึ่
งการแต่
งกาย
แบบนี
้
เป็
นสาเหตุ
หนึ่
งที่
ก่
อให้
เกิ
ดปั
ญหาการข่
มขื
นชาวต่
างชาติ
และปั
ญหาอาชญากรรมส่
งกระทบ
ภาพลั
กษณ์
ต่
อการท่
องเที่
ยว