บทเรียนการดำเนินงานสภาวัฒนธรรม - page 97

๗๖
๖. การวิเคราะหขอมู ล
วิเคราะหข อมูล“สภาพการณและบทเรียนการดํ าเนินงานสภาวัฒนธรรม ตั้งแตเริ่มจั ดตั้ง
ถึงปจจุบัน” และ “ปจจัยที่ สัมพันธกั บการดําเนินงานของสภาวั ฒนธรรม ” โดยจําแนกประเด็นการ
วิเคราะหข อมูลตามกรอบแนวคิดการวิจัยที่กําหนดไวขางตน โดยใชขอมูลจากการสัมภาษณ การสังเกต
แบบไมมีสวนร วม และการศึกษาเอกสาร ที่ไดตรวจสอบแลวนํามาวิเคราะหประกอบกัน โดยยึดวิธีการ
วิเคราะห ขอมูลดวยวิธี การวิเคราะห เนื้อหาแบบสรางขอสรุป โดยการจําแนกชนิดขอมู ล (typological
analysis) แบบไมใชทฤษฎีที่ สุภางค จันทวานิช (๒๕๓๙, หนา ๑๓๖-๑๓๗) เสนอไว คือ จําแนกขอมูลที่
วิเคราะห ตามความเหมาะสมของขอมูลใชความรูและประสบการณของผูวิจัยชวยโดยจําแนกขอมูลชนิด
งายๆกอนแล วพิจารณาความสัมพันธของขอมู ล อธิบายถึงความสัมพันธและสาเหตุของปรากฏการณโดย
ยึดกรอบแนวคิดการวิ จัยเปนหลัก