nt142 - page 150

136
โบราณสถาน โบราณวัตถุ และแหล่งศิ ลปกรรมดังตัวอย่างของการก่ อสร้างห้างสรรพสิ นค้าแห่ งใหม่และ
โรงแรมบริ เวณโค้งตัวยู ทําให้บดบังมุมมองของพระปรางค์วัดพระศรี รั ตนมหาธาตุวรมหาวิหารนอกจากนี้
อาคารพาณิ ชย์ในเขตเมืองบางแห่ งยังมีสภาพทรุดโทรมทําให้หน้าตาของเมืองไม่สวยงามเท่าที่ควรจึงควรมี
แผนปรับปรุ งทัศนียภาพของเมือง จัดการตกแต่ งอาคารพาณิ ชย์ ระบบคมนาคมขนส่ งในเมืองที่ เกี่ ยวกับ
บริ เวณที่เป็ นจุดขนถ่านสิ นค้า จุดจอดรถประจําทางและทางเท้า
4. ย่านที่ พักอาศัย
การขยายตัวของบริ เวณที่พักอาศัยตามผังเมื องรวมเมื องพิษณุ โลกตามประกาศท้ายกฎกระทรวง
ฉบับที่ 34 (พ.ศ. 2530) กําหนดให้ แบ่งบริ เวณย่านที่พักอาศัยออกเป็ น 3ประเภทคือ 1) บริเวณย่านที่พัก
อาศัยหนาแน่ นมากซึ่ งเป็ นที่ อยู่ร่ วมกั บบริ เวณ ย่านการค้าพาณิ ชย์ โดยเฉพาะอย่ างยิ่งบริ เวณพื้ นที่ ฝั่ ง
ตะวันออกของแม่นํ้ าน่านโดยอยู ่ ในกรอบถนนพระองค์ ขาวทางตอนเหนือถนนศรี วิสุ ธารามทางตะวันออก
ถนนพิษณุโลก-วังทองและถนนราษฎร์อุทิศทางตอนใต้ ส่ วนทางตะวันตกกําหนดเขตพื้นที่ จนถึงแม่นํ้ าน่าน
2) บริ เวณย่านที่ พักอาศัยหนาแน่ นปานกลางกําหนดให้อยู่โดยรอบของบริ เวณย่านที่พักอาศัยหนาแน่นมาก
ย่านการค้าพาณิ ชย์ โดยมี รั ศมีห่ างออกไป 2 กิ โลเมตร และ 3) บริ เวณย่านที่ พักอาศัยหนาแน่ นน้อยที่ อยู ่
โดยรอบพื้นที่ที่ เป็ นบริ เวณย่านที่พักอาศัยหนาแน่นปานกลางภายในขอบเขตพื้ นที่ผังเมืองรวม
อย่างไรก็ดี การขยายตัวของบริ เวณย่านการค้าที่กล่าวมาแล้วนั้ นได้ส่ งผลผลักดันให้บริ เวณย่านที่พัก
อาศัยหนาแน่ นปานกลางขยายตัวออกไปสู่ พื้นที่การเกษตรและบริ เวณย่านที่ พักอาศัยหนาแน่ นน้อย เฉพาะ
อย่างยิ่งเห็นได้จากการเติบโตของธุรกิจหมู่บ้านจัดสรรที่ มีอยู่โดยรอบทุกทิศทางของเมืองพิษณุ โลก
5. ย่านอุตสาหกรรม
อุ ตสาหกรรมที่ปรากฏอยู่ในเขตเมืองพิ ษณุ โลกส่ วนใหญ่เป็ นอุตสาหกรรมขนาดกลางและขนาด
เล็กและส่วนใหญ่ เป็ นอุตสาหกรรมที่ เกี่ยวข้องกับการบริ การทั้งนี้ ในเขตผังเมื อง รวมมีกิ จการอุตสาหกรรม
บริ การร้อยละ 55.87อุตสาหกรรมการผลิต ร้ อยละ 36.15ส่ วนที่ เหลือเป็ นอุตสาหกรรมประเภทอื่ นๆทั้ งนี้
ตามผังเมืองรวมพ.ศ. 2530 และร่ างประกาศกฎกระทรวงที่ เตรี ยมประกาศใช้ ได้ประกาศยกเลิกบริ เวณ
อุ ตสาหกรรมเฉพาะกิจการส่ วนที่อยู่ริ มฝั่งแม่ นํ้ าน่าน เพื่อรักษาสภาพสิ่ งแวดล้อมแล้วกําหนดเขตพัฒนา
อุตสาหกรรมขึ้ นใหม่เป็ นบริ เวณริ มทางหลวงแผ่นดิ นหมายเลข 12อีกทั้งยังกําหนดว่าในอนาคตพื้ นที่เพื่อ
การอุตสาหกรรมควรมี 1,215 ไร่ หรื อร้ อยละ 1.13 ของพื้ นที่ผังเมืองรวม โดยกําหนดให้ เป็ นคลังสิ นค้า
แหล่งอุตสาหกรรมบริ การและอุ ตสาหกรรมขนาดย่อมทมี่ไม่ ก่อให้เกิดปัญหาสิ่ งแวดล้อม
อย่างไรก็ดี แหล่งอุ ตสาหกรรมที่เกิดขึ้ นในเขตเมืองพิษณุ โลกนั้ นพบว่าบริ เวณทางหลวงหมายเลข
117มีการพัฒนาอุตสาหกรรมมากกว่าบริ เวณอื่ นๆ และมีแนวโน้มที่จะพัฒนายิ่งขึ้นไปซึ่ งเป็ นสิ่ งที่ดีเพราะ
อยู่ห่างไกลจากชุมชนเมืองไม่ก่ อให้เกิ ดความรําคาญและปัญหามลภาวะต่อเมืองพิษณุ โลกมากนัก