bk128 - page 322

385
ฝี ปากบนไม่เปิ ดพูดอย่ างไรก็ไม่เห็นไรฟั นบนทําให้เสี ยงออกมาไม่
ชัดเจนก็ต้องฝึ กบังคับริมฝี ปากบน เช่ นทําให้ริ มฝี ปากเป็ นรู ปสี่เหลี่ยม
หรื อยกริมฝี ปากบนขึ้น
c. สําหรับลิ ้นต้องฝึ กเกร็ งลิ้นและการทําให้ลิ้นขยับได้อย่างรวดเร็ว เช่น
แลบลิ้นออกมาให้มากที่สุ ดเท่ าที่จะมากได้ ให้ รู้สึ กเหมือนกําลังพยายาม
ปล่อยลิ้นออกมาให้แตะคางแล้วเกร็งลิ้ นทําให้ลิ้นแหลมที่ สุ ดบังคับลิ ้น
ไปทางซ้ายขวาบนและม้วนลิ ้นการปล่อยลมออกมาพร้อมๆกับการ
รัวลิ้นเป็ นการฝึ กเปล่งเสี ยง รลที่ชัดเจน
3. การเปล่งเสี ยงออกมาอย่างเต็มที่ หมายถึ งการเปล่งเสี ยงจากท้องอย่างมี พลังและ
สมํ่ าเสมอยกเว้นการแสดงที่ต้องเป็ นไปตามลีลาอารมณ์ เป็ นเสี ยงจริ งของแต่
ละบุคคลไม่ใช่การเค้นหรื อการบีบเสี ยงการจะวัดว่ าเสียงที่เปล่งออกมานั้นมี
พลังเพียงพอหรื อไม่ อาจจะวัดด้วยการตะโกนให้ผู ้ ฟั งซึ่ งอยู่ ห่ างกันไป4ฟุตว่า
ได้ยินเสี ยงชัดเจนหรื อไม่ชัดเจนนอกจากนี้ เวลาพูดผ่านไมโครโฟนผู้ พูดจะต้อง
อยู่ให้ตรงหน้าไมโครโฟน เปิ ดปากให้เต็มที่ ไม่ ควรเค้นเสี ยงหรื อกักเสียงที่
ลําคอหรื อเป็ นการพูดแบบกระซิ บกระซาบและมีความเชื่ อว่าถ้าพูดเบาๆแต่พูด
ชิดไมโครโฟนแล้วจะทําให้เสี ยงดี ชัดเจนซึ่ งเป็ นการกระทําและความเชื่ อที่ผิด
และยังให้คุณภาพเสี ยงที่ไม่ดี อีกด้วยส่ วนผู้ ที่พูดเสียงอู้อี้ เสียงขึ้ นจมูก เสี ยง
เหมือนคนเป็ นหวัดบางคนปล่อยเสียงออกมาทางปากไม่ได้ หรื อเสี ยงลมหายใจ
กลับขึ้ นจมูกต้องมีการฝึ กเสียงด้วยการควบคุมการหายใจออกทางปาก
4. การมีระดับเสี ยงที่น่ าฟังหมายถึงมีระดับความสู งตํ่าของเสี ยงที่ไม่อุบอิ บในคอ
เสี ยงกดตํ่าหรื อบีบเสี ยงสู งแหลมลอยระดับเสี ยงไม่ดี การเปล่งเสี ยงหน้า
ไมโครโฟนที่ดีต้องมีนํ้ าเสียงที่ก้องกังวานมีทักษะในการพูดมีความรู้ ความ
เข้าใจในการออกเสียง รวมทั้ งมีความสามารถในการตีความหรือบททําให้เกิ ด
เสี ยงขึ้ นลงและจังหวะจะโคนตามเนื้ อความหรื อบทที่ไม่ใช่การเล่ นเสี ยง
5. การไม่ผิดเพี้ยนของเสี ยงซึ่ งเป็ นไปตามอิทธิพลของเสี ยงดังนี้
a. อิทธิพลของสําเนี ยงถิ่นซึ่ งควรจะเป็ นเสี ยงกลางๆ ในการนําเสนอ เช่น
ข่าว เป็ น – เข่า –สิบ เป็ น – เสี ยบ –ถนน เป็ นถ –โหนน –ความเพี้ยน
เกิดจากอิทธิ พลของภาษาเชื้อชาติ เป็ นหลักซึ่ งผู้ ฝึ กหัดต้องหาวิธีการ
แก้ไขข้อบกพร่องจุดนี้ ด้วยความอดทน