st120 - page 3

บทคั ดย่อ
ชื่องานวิจัย : แนวทางการจัดการกลับคืนถิ่นชนเผ่าซาไก : กรณีศึกษาซาไกตระกูลศรีธารโต
ชื่อผู้วิจัย : นายวัชรินทร์ ดํารงกูล
นางสาวปัตติกาญจน์ บรรดาศักดิ์
ปีพุทธศักราช : 2553
......................................................................................................................................
การวิจัยเรื่องนี้มี วัตถุประสงค์ คือ 1) ศึกษาเปรี ยบเทียบการบริหารจั ดการชนเผ่าซาไก
ระหว่ างไทยและมาเลเซีย 2) ศึ กษาแนวทางการส่งเสริมสนับสนุนการกลับคืนถิ่ นของซาไก
ตระกู ลศรีธารโต การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิ งคุณภาพ โดยการสัมภาษณ์เจาะลึก
ผู้ให้ ข้อมูลที่สําคั ญ ได้แก่ กลุ่ มประชาชน ผู้ นําท้องถิ่น ข้าราชการ ที่อาศั ยอยู่ ในพื้นที่
ตําบลบ้านแหร อําเภอธารโต จั งหวัดยะลา รวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เจาะลึก
ตามแนวประเด็นการสัมภาษณ์ จํานวน 15 คน วิเคราะห์โดยใช้หลักตรรกะควบคู่บริบท
โดยใช้สถิติพรรณนาประกอบ
ผลการศึกษา สรุปได้ ดังนี้ 1) การจัดสวัสดิการของประเทศไทยให้กับซาไกตระกูล
ศรีธารโต ซึ่งอาศัยอยู่ในหมู่ บ้านซาไก ตํ าบลบ้านแหร อําเภอธารโต จังหวั ดยะลา ผู้ให้ข้อมูล
เกือบทั ้งหมดเห็นว่ายังด้อยกว่าการจั ดสวัสดิ การในการดูแลซาไกของประเทศมาเลเซีย
2) แนวโน้ มการกลับคืนถิ่นของชนเผ่ าซาไกตระกูลศรีธารโต ผู้ให้ข้อมู ลเกือบทั้ งหมดเห็นว่า
ซาไกตระกูลศรี ธารโต มีแนวโน้มที่จะกลั บมาอยู่ที่หมู่บ้านซาไก ถ้าหากภาครัฐมีการดู แล
ด้านสวัสดิ การให้ เหมือนกั บประเทศมาเลเซีย ประชาชนในพื้นที่มี ความจริงใจ พื ้นที่
มี ความมั่นคงปลอดภัย โดยการกลั บคืนถิ่ นให้ใช้วิธี การหมุนเวี ยนเป็นกลุ ่มในเบื ้องต้น
3) ปัญหาการส่งเสริมการกลับคืนถิ่นของชนเผ่ าไก ผู้ให้ข้อมู ลส่วนใหญ่ เห็นว่าเป็ นปัญหา
ที่เกิดจากวิถีชีวิ ตของซาไกที่ชอบการเดิ นป่า หาของป่ า แต่สภาพแวดล้อมไม่เอื้ออํ านวย
เนื่องจากปั ญหาความสงบในพื้ นที่ และหน่ วยงานภาครัฐยังขาดความต่ อเนื ่องในการ
ให้ความช่ วยเหลือ โดยมี ข้อเสนอแนะที่ สําคัญ คือ ควรจัดสวั สดิการให้ตรงกับวิถีชีวิตและ
ความต้ องการของซาไก โดยทุกภาคส่วนต้ องเข้าไปมีส่วนร่วม และควรจะให้องค์กรปกครอง
ส่วนท้องถิ ่นเป็นเจ้ าภาพหลั กในการดูแลซาไก โดยการปรั บปรุงสวั สดิ การที่มี อยู ่เดิ ม
ให้เหมื อนกับประเทศมาเลเซีย