133
เพื่
อเป็
นพื
ชเศรษฐกิ
จที่
สร้
างรายได้
หลั
กให้
แก่
ครอบครั
ว ย ั
งเป็
นรายได้
เสริ
มให้
แก่
ครอบครั
วเพราะ
รายได้
หลั
กมาจากข้
าว อี
กประการหนึ
่
งการผลิ
ตยางพาราก็
ย ั
งมี
วิ
ธี
การผลิ
ตที่
ซั
บซ้
อน
วิ
ถี
การผลิ
ตแบบพอเพี
ยงในชุ
มชนชาวสวนยางพารา
ชาวสวนยางพารารา มี
วิ
ถี
วั
ฒนธรรมที่
อยู
่
ภายใต้
การผลิ
ตแบบพอเพี
ยง เป็
นช่
วงเวลาที่
มี
การพึ
่
งพิ
งกั
นซึ
่
งกั
นและกั
นภายในชุ
มชน โดยที่
ชุ
มชนผลิ
ตปั
จจั
ยในการดํ
ารงชี
พขึ
้
นเองแทบ
ทั
้
งหมด ไม่
ว่
าจะเป็
นอาหาร ที่
อยู
่
อาศั
ย และสมุ
นไพรที่
ใช้
ในการดู
แลและรั
กษาโรคภั
ยไข้
เจ็
บ
วั
ฏจั
กรชี
วิ
ตของการแบ่
งงานในรอบปี
เริ ่
มตั
้
งแต่
ช่
วงต้
นของฤดู
ฝนประมาณปลายเดื
อนพฤษภาคม
เป็
นช่
วงเวลาที่
ชาวบ้
านเริ
่
มทํ
านาปลู
กข้
าวและ ทํ
าข้
าวไร่
เพื่
อใช้
รั
บประทานในรอบปี
ผลผลิ
ตจาก
การทํ
านาเกี่
ยวข้
าวใส่
ยุ
้
งฉางนํ
ามานวดและใช้
ตํ
าข้
าวไว้
รั
บประทาน หลั
งจากนั
้
นเมื่
อถึ
งฤดู
แล้
ง
ชาวบ้
านจะต้
องใช้
เวลาอยู
่
กั
บผลิ
ตปั
จจั
ยในการดํ
ารงชี
พอย่
างอื่
น เช่
น เสื่
อ เย็
บจากมุ
งหลั
งคา
(จากสาคู
) กระด้
ง กระบุ
ง ตะกร้
า ฯลฯไว้
ใช้
ในครั
วเรื
อน ผลิ
ตเครื่
องมื
อในการหาอาหาร เช่
น ทํ
า
แร้
วดั
กสั
ตว์
หรื
อซ่
อมแซมเครื่
องมื
อในการทํ
านา ซ่
อมแซมหรื
อปลู
กสร้
างบ้
าน และการหาอาหาร
สะสมไว้
บริ
โภคทํ
าปลาแห้
ง ปลาเค็
ม เคยปลา พร้
อม ปลอดภั
ย
ได้
เล่
าในฟั
งเกี่
ยวกั
บวิ
ถี
การ
ดํ
าเนิ
นชี
วิ
ตขณะนั
้
นว่
า “การใช้
ชี
วิ
ตช่
วงนั
้
นแบบสบาย ๆ ปลู
กข้
าวไว้
กิ
น ขึ
้
นเขา(ภู
เขา) หาของป่
า
สั
ตว์
ป่
า ทั
้
งพื
ชผั
กผลไม้
เช่
น เงาะ ทุ
เรี
ยน ผั
กเหรี
ยง ผั
กกู
ด หน่
อไม้
ผั
กหนาม หยวกกล้
วยป่
า ลู
ก
เนี
ยง สะตอ เห็
ด ฯลฯ หรื
อพื
ชผั
กตามฤดู
กาล หาปู
หาปลาในคลอง อี
กทั
้
ง ในทุ ่
ง ในนาก็
ย ั
งมี
ปู
ปลามากมาย ขุ
ดไส้
เดื
อน ธงเบ็
ด ตกปลา ดั
กไซ ได้
ปลามากิ
นกั
นทั
้
งครั
ว บางครั
วก็
มี
การปลู
กผั
ก
ผลไม้
บริ
เวณบ้
าน ไว้
บริ
โภค การใช้
ชี
วิ
ตไม่
ต้
องคิ
ดอะไรมากมายเหมื
อนสมั
ยนี
้
ธรรมชาติ
มั
นอุ
ดม
สมบู
รณ์
”
ชาวบ้
านแต่
ละครั
วเรื
อนย ั
งมี
การเลี
้
ยงสั
ตว์
ไว้
ใช้
งานและเป็
นอาหาร เช่
น เลี
้
ยงวั
ว เลี
้
ยง
ควาย เลี
้
ยงม้
า เลี
้
ยงช้
างไว้
เป็
นพาหนะและไว้
ใช้
งาน ส่
วนเป็
ด ไก่
เลี
้
ยงไว้
กิ
นไข่
กิ
นตั
ว เลี
้
ยงหมา
ไว้
เฝ้
าบ้
าน จํ
านงค์
คชสิ
ทธิ
์
เล่
าให้
ฟั
งว่
า “ที่
บ้
านเลี
้
ยงวั
วควายไว้
มากมาย ถึ
งเวลาเช้
าก็
ไล่
ไปกิ
น
1
พร้
อม ปลอดภั
ย (ผู
้
ให้
สั
มภาษณ์
), สุ
ธิ
รา ชั
ยรั
กษา (ผู
้
สั
มภาษณ์
), หมู
่
ที่
2 ตํ
าบลไม้
เรี
ยง อํ
าเภอ
ฉวาง จั
งหวั
ดนครศรี
ธรรมราช เมื่
อวั
นที่
19 มกราคม พ.ศ. 2553.
2
จํ
านง คชสิ
ทธิ
์
(ผู
้
ให้
สั
มภาษณ์
), สุ
ธิ
รา ชั
ยรั
กษา (ผู
้
สั
มภาษณ์
), หมู
่
ที่
4 ตํ
าบลไม้
เรี
ยง อํ
าเภอฉวาง
จั
งหวั
ดนครศรี
ธรรมราช เมื่
อวั
นที่
19 มกราคม พ.ศ. 2553.