Page 134 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

118
อุ
ปกรณ์
ทํ
าเหมื
องแร่
ในตลาดพานพอเริ ่
มเลิ
กกิ
จการไปเช่
น พวกร้
านขายเครื่
องมื
ออุ
ปกรณ์
โลหะ
ขุ
ดเจาะ
รายได้
ของชุ
มชนไม้
เรี
ยง
เศรษฐกิ
จของไม้
เรี
ยงขึ
นอยู
กั
บพื
ชผลทางการเกษตรเป็
นสํ
าคั
ญ ยางพาราเป็
นพื
เศรษฐกิ
จที่
เป็
นฐานรายได้
แก่
ไม้
เรี
ยงมายาวนาน นอกจากนั
นชาวบ้
านในพื
นที่
ไม้
เรี
ยงย ั
งมี
รายได้
จากสวนผลไม้
เช่
น เงาะ มั
งคุ
ด ทุ
เรี
ยน ลองกอง กล้
วย ฯลฯ ซึ
งชาวบ้
านบอกว่
าเป็
นรายได้
ที่
ไม่
แน่
นอนขึ
นอยู
กั
บสภาวะดิ
นฟ้
าอากาศในแต่
ละปี
ส่
งผลให้
ผลผลิ
ตแตกต่
างกั
น อี
กทั
งราคารั
บซื
อจะ
ตํ
าในช่
วงฤดู
กาลที่
ผลผลิ
ตออกมาก ๆ พร้
อมกั
น ชาวสวนจึ
งต้
องนํ
ามาวางจํ
าหน่
ายเองบริ
เวณหน้
บ้
าน เช่
น เงาะ กล้
วย ทุ
เรี
ยน ลองกอง ฯลฯ โดยวางขายบนโต๊
ะหรื
อแคร่
หน้
าบ้
าน หรื
อทํ
เป็
นชุ
มศาลาเล็
ก ๆ ขายแก่
ผู
คนที่
สั
ญจรผ่
านไปมา ซึ
งมี
ให้
พบเห็
นเป็
นระยะ ๆ ตลอดเส้
นทาง
และรายได้
จากการเลี
ยงสั
ตว์
ก็
เป็
นรายได้
เสริ
มสํ
าหรั
บบางครอบครั
ว สั
ตว์
ที่
นิ
ยมเลี
ยง ได้
แก่
วั
ไก่
บ้
าน เป็
ด นอกจากนี
มี
รายได้
ที่
เข้
ามานอกเหนื
อการเกษตร เช่
น รายได้
จากรั
บจ้
างในโรงงาน
แปรรู
ปไม้
ยางพารา (พาราวู
ด) รั
บจ้
างในเหมื
องแร่
แร่
ยิ
ปซั
ม ซึ
งมี
อยู
ในพื
นที่
ไม้
เรี
ยงจํ
านวน 3
เหมื
อง และรายได้
ย ั
งมี
อุ
ตสาหกรรมเล็
ก ๆในครั
วเรื
อน เช่
น โรงซ่
อมรถ โรงพิ
มพ์
โรงนํ
าแข็
ง เป็
นต้
4
การทํ
าเหมื
อง
4
การทํ
าเหมื
อง โดยเฉพาะเหมื
องแร่
วุ
ลแฟรมในบริ
เวณพื
นที่
เขาศู
นย์
4
เริ ่
มเมื่
อปี
พ.ศ. 2512
โดยในช่
วงแรกเป็
นคนในพื
นที่
และใกล้
เคี
ยงที่
เข้
าไปทํ
าเหมื
องแร่
โดยใช้
เครื่
องมื
อแบบง่
าย ๆ เช่
จอบ เสี
ยม เนื่
องจากแร่
อยู
ให้
ลึ
กจากพื
นดิ
นมากนั
4
หลั
งจากนั
นในช่
วงปี
พ.ศ. 2517 มี
ผู
คนจาก
ทุ
กภาคหลั
งไหลกั
นมาขุ
ดแร่
บนเขาศู
นย์
โดยเครื่
องมื
อในการขุ
ดขณะนั
นก็
ย ั
งเป็
น จอบ เสี
ยม สิ
ค้
อน ไม่
มี
เครื่
องมื
อที่
ทั
นสมั
ย ไม่
มี
ใครรู
ว่
าแร่
อยู
บริ
เวณไหน โดยขุ
ดไป ไปเรื่
อย ๆ เจอบ้
างไม่
เจอ
บ้
าง ขุ
ดลึ
กลงไปเป็
นวงกว้
าง เมื่
อขุ
ดได้
ก้
อนหิ
นที่
มี
แร่
ก็
จะนํ
าเอามาทุ
บให้
ละเอี
ยดแล้
วร่
อนเอาแต่
เนื
อแร่
จากนั
นจึ
งนํ
าไปตากแดด และนํ
าไปขายในตลาดทานพอ บางครั
งก็
จะมี
คนขึ
นไปรั
บซื
ถึ
งบนภู
เขาศู
นย์
คุ
ณสมนึ
ก กํ
าลั
เล่
าให้
ฟั
งว่
า “ขุ
ดลึ
กเรื่
อย ๆ เป็
นอุ
โมงค์
เข้
าไปหาแร่
กั
นไป ไม่
มี
วิ
ชาความรู
ใด ๆ ในการขุ
ด ชาวบ้
านก็
มาขุ
ดด้
วย ขุ
ดได้
แล้
วเอาไปขาย ได้
ราคาดี
คนหลายคนรํ
ารวย
จากการขุ
ดแร่
บางคนมี
ลู
กน้
องหลายคนมาขุ
ด”
1
สมนึ
ก กํ
าลั
ง(ผู
ให้
สั
มภาษณ์
), สุ
ธิ
รา ชั
ยรั
กษา (ผู
สั
มภาษณ์
), หมู
ที่
9 ตํ
าบลไม้
เรี
ยง อํ
าเภอฉวาง
จั
งหวั
ดนครศรี
ธรรมราช เมื่
อวั
นที่
19 มกราคม พ.ศ. 2553.