118
อุ
ปกรณ์
ทํ
าเหมื
องแร่
ในตลาดพานพอเริ ่
มเลิ
กกิ
จการไปเช่
น พวกร้
านขายเครื่
องมื
ออุ
ปกรณ์
โลหะ
ขุ
ดเจาะ
รายได้
ของชุ
มชนไม้
เรี
ยง
เศรษฐกิ
จของไม้
เรี
ยงขึ
้
นอยู
่
กั
บพื
ชผลทางการเกษตรเป็
นสํ
าคั
ญ ยางพาราเป็
นพื
ช
เศรษฐกิ
จที่
เป็
นฐานรายได้
แก่
ไม้
เรี
ยงมายาวนาน นอกจากนั
้
นชาวบ้
านในพื
้
นที่
ไม้
เรี
ยงย ั
งมี
รายได้
จากสวนผลไม้
เช่
น เงาะ มั
งคุ
ด ทุ
เรี
ยน ลองกอง กล้
วย ฯลฯ ซึ
่
งชาวบ้
านบอกว่
าเป็
นรายได้
ที่
ไม่
แน่
นอนขึ
้
นอยู
่
กั
บสภาวะดิ
นฟ้
าอากาศในแต่
ละปี
ส่
งผลให้
ผลผลิ
ตแตกต่
างกั
น อี
กทั
้
งราคารั
บซื
้
อจะ
ตํ
่
าในช่
วงฤดู
กาลที่
ผลผลิ
ตออกมาก ๆ พร้
อมกั
น ชาวสวนจึ
งต้
องนํ
ามาวางจํ
าหน่
ายเองบริ
เวณหน้
า
บ้
าน เช่
น เงาะ กล้
วย ทุ
เรี
ยน ลองกอง ฯลฯ โดยวางขายบนโต๊
ะหรื
อแคร่
หน้
าบ้
าน หรื
อทํ
า
เป็
นชุ
้
มศาลาเล็
ก ๆ ขายแก่
ผู
้
คนที่
สั
ญจรผ่
านไปมา ซึ
่
งมี
ให้
พบเห็
นเป็
นระยะ ๆ ตลอดเส้
นทาง
และรายได้
จากการเลี
้
ยงสั
ตว์
ก็
เป็
นรายได้
เสริ
มสํ
าหรั
บบางครอบครั
ว สั
ตว์
ที่
นิ
ยมเลี
้
ยง ได้
แก่
วั
ว
ไก่
บ้
าน เป็
ด นอกจากนี
้
มี
รายได้
ที่
เข้
ามานอกเหนื
อการเกษตร เช่
น รายได้
จากรั
บจ้
างในโรงงาน
แปรรู
ปไม้
ยางพารา (พาราวู
ด) รั
บจ้
างในเหมื
องแร่
แร่
ยิ
ปซั
่
ม ซึ
่
งมี
อยู
่
ในพื
้
นที่
ไม้
เรี
ยงจํ
านวน 3
เหมื
อง และรายได้
ย ั
งมี
อุ
ตสาหกรรมเล็
ก ๆในครั
วเรื
อน เช่
น โรงซ่
อมรถ โรงพิ
มพ์
โรงนํ
้
าแข็
ง เป็
นต้
น
4
การทํ
าเหมื
อง
4
การทํ
าเหมื
อง โดยเฉพาะเหมื
องแร่
วุ
ลแฟรมในบริ
เวณพื
้
นที่
เขาศู
นย์
4
เริ ่
มเมื่
อปี
พ.ศ. 2512
โดยในช่
วงแรกเป็
นคนในพื
้
นที่
และใกล้
เคี
ยงที่
เข้
าไปทํ
าเหมื
องแร่
โดยใช้
เครื่
องมื
อแบบง่
าย ๆ เช่
น
จอบ เสี
ยม เนื่
องจากแร่
อยู
่
ให้
ลึ
กจากพื
้
นดิ
นมากนั
ก
4
หลั
งจากนั
้
นในช่
วงปี
พ.ศ. 2517 มี
ผู
้
คนจาก
ทุ
กภาคหลั
่
งไหลกั
นมาขุ
ดแร่
บนเขาศู
นย์
โดยเครื่
องมื
อในการขุ
ดขณะนั
้
นก็
ย ั
งเป็
น จอบ เสี
ยม สิ
่
ว
ค้
อน ไม่
มี
เครื่
องมื
อที่
ทั
นสมั
ย ไม่
มี
ใครรู
้
ว่
าแร่
อยู
่
บริ
เวณไหน โดยขุ
ดไป ไปเรื่
อย ๆ เจอบ้
างไม่
เจอ
บ้
าง ขุ
ดลึ
กลงไปเป็
นวงกว้
าง เมื่
อขุ
ดได้
ก้
อนหิ
นที่
มี
แร่
ก็
จะนํ
าเอามาทุ
บให้
ละเอี
ยดแล้
วร่
อนเอาแต่
เนื
้
อแร่
จากนั
้
นจึ
งนํ
าไปตากแดด และนํ
าไปขายในตลาดทานพอ บางครั
้
งก็
จะมี
คนขึ
้
นไปรั
บซื
้
อ
ถึ
งบนภู
เขาศู
นย์
คุ
ณสมนึ
ก กํ
าลั
เล่
าให้
ฟั
งว่
า “ขุ
ดลึ
กเรื่
อย ๆ เป็
นอุ
โมงค์
เข้
าไปหาแร่
กั
นไป ไม่
มี
วิ
ชาความรู
้
ใด ๆ ในการขุ
ด ชาวบ้
านก็
มาขุ
ดด้
วย ขุ
ดได้
แล้
วเอาไปขาย ได้
ราคาดี
คนหลายคนรํ
่
ารวย
จากการขุ
ดแร่
บางคนมี
ลู
กน้
องหลายคนมาขุ
ด”
1
สมนึ
ก กํ
าลั
ง(ผู
้
ให้
สั
มภาษณ์
), สุ
ธิ
รา ชั
ยรั
กษา (ผู
้
สั
มภาษณ์
), หมู
่
ที่
9 ตํ
าบลไม้
เรี
ยง อํ
าเภอฉวาง
จั
งหวั
ดนครศรี
ธรรมราช เมื่
อวั
นที่
19 มกราคม พ.ศ. 2553.