119
เมื่
อจํ
านวนคนที่
เข้
ามาขุ
ดเพิ
่
มมากขึ
้
น แร่
ที่
พบก็
อยู
่
ลึ
กลงไปทุ
กที
และสิ
นแร่
ที่
ขุ
ดได้
มี
ปริ
มาณน้
อยลง แต่
เนื่
องจากชื่
อเสี
ยงที่
โด่
งดั
งของเขาศู
นย์
ยามนั
้
นว่
าเคยสร้
างคนขุ
ดให้
รวยได้
ภายในเวลารวดเร็
ว ทํ
าให้
ผู
้
คนที่
หวั
งจะแสวงโชคย ั
งคงอพยพเข้
ามาโดยมี
คนเข้
ามา
4
จากทุ
กภาค มา
ขุ
ดแร่
กั
นบนเขาศู
นย์
ประมาณ 5 พั
นคนต่
อวั
น ในแต่
ละวั
นจะมี
การค้
าขายรั
บซื
้
อแร่
เป็
นเงิ
นสะพั
ด
ถึ
ง 4-5 แสนบาท ซื
้
อขายกั
นที่
ปากหลุ
ม หรื
อนํ
าไปขายที่
ตลาดทานพอก็
มี
คนรั
บซื
้
อ
4
พร้
อม ปลอดภั
ย
เล่
าให้
ฟั
งว่
า “บางครอบครั
วไปขุ
ดกั
นทั
้
งบ้
าน คดข้
าวห่
อขึ
้
นไปกิ
น
กั
นถึ
งที่
และมี
พ่
อค้
าแม่
ค้
าหน้
าใสที่
เอาข้
าวแกงใส่
ถุ
งขึ
้
นมาขายกั
นปากหลุ
มเลย แต่
ต่
อมาในช่
วง
ประมาณ ปี
พ.ศ. 2518 บนเขาศู
นย์
จึ
งแหล่
งที่
ผู
้
คนต่
างเข้
ามาขุ
ดแร่
วุ
ลแฟรมกั
น มี
การแย่
งชิ
งกั
นขุ
ด
เกิ
ดทะเลาะวิ
วาทฆ่
ากั
นตายทุ
กวั
น เกิ
ดกลุ ่
มผู
้
มี
อิ
ทธิ
พลเป็
นกลุ ่
มๆ แต่
ละกลุ ่
มมี
มื
อปื
นคุ
มให้
พวก
คนงานของตนเองขุ
ด และย ั
งการโจรกรรมมี
การปล้
นจี
้
แร่
ถึ
งหลุ
มด้
วย ดั
งนั
้
นใครจะขุ
ดแร่
ต้
องมี
อาวุ
ธไว้
ป้
องกั
นตั
ว ความรุ
นแรงของปั
ญหาดั
งกล่
าวทวี
ความรุ
นแรงขึ
้
นเรื่
อย ๆ ต่
อมาย ั
งมี
กลุ
่
ม
คอมมิ
วนิ
สต์
ในชายแดนใต้
บนเขาศู
นย์
ปล้
นแร่
เผาบ้
านเรื
อนชาวบ้
าน
4
เผาสถานี
รถไฟ เผาหั
วรถ
จั
กร และจั
บพวกชาวบ้
าน
4
”
ปั
ญหาการแย่
งชิ
งแร่
มี
ความรุ
นแรงขึ
้
นจนกระทั
่
งในปี
พ.ศ. 252
จึ
ง
ต้
องออกคํ
าสั ่
งปิ
ดเขาศู
นย์
ทวี
ชั
ยรั
กษ
เล่
าว่
า “ในขณะนั
้
นมี
พลโ
ั
์
2
เป็
นผู
้
นํ
าคน
สํ
าคั
ญ มี
การห้
ามขุ
ดและซื
้
อขายแร่
บนเขาอย่
างเด็
ดขาด โดยให้
เหตุ
ผลด้
านความมั
่
นคงของ
ประเทศ แต่
ย ั
งคงมี
การดื
้
อแพ่
งของผู
้
แสวงโชคส่
วนหนึ
่
งที่
ทํ
าการต่
อไปตามปกติ
ในวั
นที่
24
เมษายน พ.ศ. 2525 กองทั
พภาคที่
4 ภายใต้
การนํ
าของพลโ
ี
์
2
ในขณะนั
้
น จึ
งได้
ออกคํ
าสั
่
งรื
้
อถอนสิ ่
งก่
อสร้
างทั
้
งหมด และให้
ขนย ้
ายสิ
่
งของ สั
มภาระและคนทั
้
งหมด ลงจากเขา
ศู
นย์
ภายใน 24 ชั
่
วโมง มี
การจั
ดบริ
การรถยนต์
และรถไฟขบวนพิ
เศษอพยพย ้
ายผู
้
คนที่
มาแสวงโชค
กลั
บภู
มิ
ลํ
าเนา ส่
วนผู
้
ไม่
มี
ที่
ทํ
ากิ
นก็
ให้
อพยพไป
ี่
ิ
ิ
ิ
ิ
ร้
อมมอบที่
ดิ
นทํ
ากิ
นให้
ตามแน
รื
อ “ใต้
ร่
มเย็
น” ทํ
าให้
การทํ
าแร่
บน
เขาศู
นย์
ได้
หยุ
ดลงไป
4
ตั
้
งแต่
ปี
พ.ศ. 2525 เป็
นต้
นมา และเขาศู
นย์
ถู
กทางราชการสั ่
งปิ
ดตายห้
ามมิ
ให้
ผู
้
ใดขึ
้
นไป
4
ทํ
าเหมื
องแร่
4
จนถึ
งทุ
กวั
นนี
้
”
1
พร้
อม ปลอดภั
ย (ผู
้
ให้
สั
มภาษณ์
), สุ
ธิ
รา ชั
ยรั
กษา (ผู
้
สั
มภาษณ์
), หมู
่
ที่
2 ตํ
าบลไม้
เรี
ยง อํ
าเภอ
ฉวาง จั
งหวั
ดนครศรี
ธรรมราช เมื่
อวั
นที่
19 มกราคม พ.ศ. 2553.
2
ทวี
ชั
ยรั
กษา (ผู
้
ให้
สั
มภาษณ์
), สุ
ธิ
รา ชั
ยรั
กษา (ผู
้
สั
มภาษณ์
), อดี
ตเจ้
าหน้
าที่
ตํ
ารวจตระเวน
ชายแดนในพื
้
นที่
เขาศู
นย์
หมู
่
ที่
9 ตํ
าบลท่
ายาง อํ
าเภอทุ
่
งใหญ่
จั
งหวั
ดนครศรี
ธรรมราช เมื่
อวั
นที่
5 พฤศจิ
กายน พ.ศ. 2552.