Page 99 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๔๕
ผลักแม่เข้ากองไฟ จะให้ไหม้ลงวายปราณ
คนหนึ่ งดําคือกา สองหน่ วยตาเท่าไข่ห่าน
กุ มคีมลุกเทียมถ่ าน จะคีบลิ ้นให้เป็ นจุล
เดชะเจ้าเป็ นชี บารมีเจ้าให้คุณ
บัวทองผุดด้วยบุญ รั บแม่ไว้ได้รอดตัว
ฝนทิพย์ตกลงทับ ถ่ านไฟดับหม้อแตกรั ่ ว
ยมพบาลเห็นควรกลัว เขาพาแม่ มาส่งคืน
นอนนอนจิตแม่หวัง เสี ยงระฆังสะดุ้งตื่น
ลุ กขึ้นร้องสะอื้ น จิตพรั ่นสั ่ นทั ่วกาย
ติ ดข้องอยู่ในจิต สําแดงพิษอยู่มิวาย
รําพึงใจหายหาย เห็ นนรกอยู่ติดตา
แต่ นี้ แม่หลาบจํา ซึ่ งว่ากรรมไม่นําพา
จะอยู่ในศาสนา สร้ างกุศลจนดับใจ
เจ้าสุบิ นยินแม่เล่า ก็ เคล่าเคล่านํ้ าตาไหล
ว่าแต่วันนี้ ไป แม่อย่าเที่ยวดุ จเก่าก่อน
อาหารและการกิ น ทุ กสิ่ งสิ้ นอย่าอาวรณ์
ข้าวบาตรลูกโคจร จะแบ่งให้เลี้ยงอาตมา
นางฟั งคําลูกสอน ระงับร้อนชื่นอุรา
ยกมื อลูกชายมา ทู นเกศาสรรเสริญคุณ
เจ้าคือแก้วจิ นดา ไม่ มีค่ าจะเปรี ยบปุน
ส่ องสว่างให้เห็ นบุญ เหมือนความฝันเป็ นมั่นคง
โหรพราหมณ์ ทํานายไว้ ว่าจะได้บุตรเป็ นสงฆ์
หากแม่ เป็ นคนหลง อย่าถือโทษเลยลูกอา
ว่าพลางนางก้มเกล้า มือจับเท้าแล้วอําลา
เจ้าสุบิ นส่งมารดา ครั้ งถึ งเรื อนกลับอาราม
หญิงชายรู ้อาการ สิ ้นทั้ งบ้านก็ มาถาม
นางนั่งเล่าเนื้อความ ว่าท่านเอยชวนกันฟั ง
เมื่ อวันข้าไปตก ในนรกทนคุ มขัง
เวทนาพ้นกําลัง ยิ ่งกว่าโทษในเมืองคน
เขาทอดเข้าหม้อไฟ ไม่ มีใครจะช่ วยตน
เดชะด้วยกุศล เจ้าสุบิ นบวชเป็ นชี
จึงผุดประทุมทอง มารับรองไว้ด้วยดี