๔๖
หม้
อเหล็
กต้
มวารี
แตกระย ํ
าคื
อผงทราย
ทํ
าบุ
ญประเสริ
ฐนั
ก
เห็
นประจั
กษ์
พ้
นความตาย
พี่
น้
อยเราทั
้
งหลาย
พึ
งจํ
าหมายสื
บสื
บไป
พวกพรานทั
้
งหนุ ่
มเฒ่
า
ยิ
นนางเล่
าอ่
อนนํ
้
าใจ
สะดุ
้
งกลั
วแกภั
ย
คิ
ดรํ
าพึ
งถึ
งเวรา
ชวนกั
นหมั ่
นทํ
าบุ
ญ
เชื่
อในคุ
ณพระศาสนา
ให้
ทานถื
อศี
ลา
อุ
ตส่
าเพี
ยรหวั
งรอดตั
ว
วั
นพระเข้
าละการ
ชวนลู
กหลานและเมี
วผั
ว
มี
มื
อถื
อดอกบั
ว
สู
่
โรงธรรมเป็
นอั
ตรา
ส่
วนนางสุ
ภาคี
เจ้
ายิ
นดี
ต่
อศาสนา
ตั
้
งจิ
ตเห็
นอนิ
จจา
สั
งขาราไม่
แก่
นสาร
วั
นหนึ
่
งตื่
นแต่
เช้
า
แต่
งของคาวและของหวาน
ใส่
โถตั
้
งเหนื
อพาน
ทู
นไปวั
ดด้
วยศรั
ทธา
นางบอกแก่
ลู
กรั
ก
แม่
จั
กบวชในศาสนา
เจ้
าสุ
บิ
นรั
บวาจา
จึ
งหารื
อแก่
อาจารย์
แม่
จะบวชตั
วเอาบุ
ญ
ขอพระคุ
ณโปรดดิ
ฉาน
พระเถรรั
บปฎิ
ญาณ
ให้
ขุ
ดคิ
้
วโกนเกศา
ผ้
าขาวให้
นางนุ
่
ง
อั
งสะพุ
งสวมกายา
ห่
มสไบบั
งเฉี
ยงบ่
า
รั
บศี
ลแปดเป็
นนางชี
อยู
่
ที่
ใกล้
ริ
มอาราม
ทุ
กวั
นยามสร้
างบารมี
ชํ
าระพระเจดี
ย์
นางกวาดขยะเหนื
อวิ
หาร
อุ
ตส่
าดายหญ้
าวั
ด
ปรนนิ
บั
ติ
พระอาจารย์
จํ
าศี
ลบํ
าเพ็
ญทาน
นางสวดมนต์
สามเวลา
(ราบ หรื
อ สุ
รางคนางค์
๒๘)
ตั
้
งแต่
นางตก
ในขุ
มนรก
ปรากฏลื
อชา
ขจรเข้
าไป
รู
้
ถึ
งเสนา
ประชุ
มปรึ
กษา
กราบทู
ลอาการ
ข้
าแต่
พระบาท
ฝากคนประกาศ
ว่
าเมี
ยพญาพราน
ผั
วตายตกยาก
เที่
ยวในดงดาน
พบพวกยมพบาล
มั
ดมื
อเทวี
รุ
มกั
นตบชก
ขว้
างลงนรก
โลหะกุ
มภี
นางมารอดตั
ว
เพราะบุ
ญบารมี
บวชเป็
นพระชี