Page 80 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๒๖
พลอดพลางมาบ้าน อาบนํ้ าสําราญ หมดสิ้นเหงื่ อไคล
จึงสู่เคหา เห็นแม่เย็นสบาย เจ้าจึงเข้าไป
กราบตีนซ้ายขวา
ชวนพูดไปมา ยกตีนแม่เจ้า ทูลเกล้าเกศา
โน้มน้าวเจรจา จะให้ศรัทธา เห็นในศาสนา
สมเด็จชินสี ห์
แม่เอยอนิจจา ตัวเราเกิดมา ชาตินี้ อัปรีย์
เป็ นวงค์คนพาล พรานป่ าราวี ศีลทานบารมี
มิได้นําพา
รู้แต่ แสวงลาภ เช้าคําทําบาป ล่าเนื้อเบื่ อปลา
ครั้ นตายจากคน ตากทนเวทนา ในขุมนรกา
ลู กคิดสากลัว
ทุกวันนี้ เล่า เห็นมามารดา อุ่นอกปกหัว
เห็ นได้แต่แม่ ไม่ทันรอดชั ่ว สงสารแก่ตัว
แทนนํ้ าตาไหล
แม่เกิดลูกมา พิทักษ์รักษา ตราบเท่าเติบใหญ่
พระคุณปูนเปรี ยบ ยิ ่งลํ้าแดนไตร จะได้สิ่ งใด
ทันแทนเลยหนา
แม้นมีข้าวของ ผืนผ้าเงิ นทอง กองเทียมเวหา
มาให้แก่แม่ เป็ นแต่บู ชา ไม่ทดแทนค่า
ข้าวป้ อนนํานม
ลูกคิดจักเพี ยร บวชตัวเล่าเรี ยน พระไตรสรณาคม
แทนคุณมารดา ค่าข้าวนํ้ านม เชิญแม่ชื่นชม
ในผลศี ลทาน
แม่จงตั้ งใจ บวชลูกไว้ใน สํานักอาจารย์
แม้นตามมิไป สู่ ห้องสรกานต์ จะได้วิมาน
รุ ่ งเรื องเมืองสวรรค์
เกิดชาติใดใด ไม่เป็ นเข็ญใจ เหมือนอยู่ทุกวัน
แม่จักมีทรั พย์ นับโกฏิอนันต์ ทั้ งผ้าแพรพรรณ
ช้างม้าข้าคน
นางฟังลู กลา สลดหน้าตา อกคือไฟลน
โอโอ้เจ้าแม่ มีกรรมผจญ เจ้าคิดผิดคน