Page 79 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๒๕
ดิ ฉานมากราบ ท่านท้าวหารื อ จะเรียนหนังสือ
บวชเป็ นสามเณร
ได้ถือศี ลา เช่าเรียนวิชา ให้รู้จะเจน
ถากทรายดายหญ้า ในพระบริเวณ กิจการสามเณร
ขอรับทุกประการ
พระเภรจึงว่า ซึ่ งเจ้าศรัทธาร ชอบแล้วกุมาร
อังสะสบง ไตรหนึ่ งให้หลาน เราทําเป็ นทาน
เจ้าอย่าอาวรณ์
ไปลาแม่พ่อ พ่อเจ้าเหน้าหน่อ ให้ ท่านอวยพร
จึงจักบวชให้ เอาไว้สั ่งสอน เป็ นสถาพร
ควรด้วยบาลี
เจ้าจึงทู ลตอบ พระคุณคิดชอบ ไว้เหนือเกศี
บิดาดิ ฉาน ท่ านตายหลายปี ย ังแต่ชนนี
จะขออําลา
เจ้ากราบนมัสการ คื นมาย ังบ้าน เยี่ ยมคอยมารดา
ป่ าฉะนี้ นางแม่ มิออกจากป่ า เป็ นไฉนอยู่ช้า
ยิ ่งกว่าทุกวัน
เจ้าเลี ยบประตู บ่ ายหน้ามุ่งดู เห็ นหาบเต็มตรั น
ตบมื อดีใจ วิ ่งไปโดยพลัน ครั้ นถึงอภิวันท์
กอดตี นเชยชม
ว่านางแม่ข้า เหนื่อยบอบหนังหนา หน้าแห้งอกกรม
เหนื่ อยนักซูบผอม ต้องแสงแดดลม แม่อย่าปรารมภ์
ลู กจักช่วยถือ
นางฟังลู กว่า นํ้ าเนตรคลั่ งตา โลมลูบจูบมือ
เรี่ ยวแรงเจ้าน้อย ไม่ เคยฝึ กปรื อ จะบอบรอดหรื อ
กําพร้าแม่อา
ส่ วนเจ้าสุ บิน นํ้ าตาริ นริ น สงสารมารดา
แล้วลากกระเช้า เลือกหยิบผลา ว่าเป็ นลูกอะไร
นุ ่ มนิ่ มน่าดู
ว่าแม่ลืมบอก นั ่นลูกมะกอก เก็บมาอักขู
ลู กจันทร์ฝากเจ้า ให้ดมชมชู นมวัวสังหยู
กิ นเล่นเย็นใจ