Page 63 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๙
เนสาทนําไปถวาย แด่สมเด็จปิ่ นจักรพาฬ
ส่ วนว่าขุนพฤกษา อยู่เป็ นข้าพระภูบาล
เช้าคํ่าทําราชการ ส่ งส่วยเนื้อไม่ ขาดวัน
ด้วยเดชพระเป็ นเจ้า ปิ ่ นปกเกล้าพ้นโทษทัณฑ์
พาตัวมั่งมีครัน ทรัพย์เงินทองของใช้สอย
มีทาสข้าหญิงชาย ทั้ งโคควายนับด้วยร้ อย
มีข้าวก็ไม่ น้อย นับหมื่ นแสนแน่นยุ้งฉาง
แต่งเรื อนปลู กขึ้ นใหม่ เกยแม่ใหญ่ใส่ หอกลาง
มีระเบี ยงและครัวขวาง ตารางรายรอบนอกชาน
จําเริ ญในยศฐาน์ คนนับหน้าทุกถิ่นถาน
เขาเรียกเจ้าขุนพราน เดินค้อมกรานแกรงนํ้ าใจ
(ราบ หรื อ สุ รางคนางค์ ๒๘)
วันหนึ่ งราตรี นางนาฏสุภาคี นิทราหลับใหล
เมื่ อยามไก่ขัน กระชั้ นแสงใส เทวาดลใจ
ให้ นิมิตฝัน
ว่าเข้าไพรเถื่อน คนเดียวเปลี่ ยวเพื่อน วนเวียนอัศจรรย์
ข้ามตรองออกดง หลงทางกลางวัน บ่รู้ตะวัน
ตําบลหนใด
เพลาใกล้พลบ เดินเดินไปพบ คงคากว้างใหญ่
นํ้ าดําอํามฤต ลึ กล้นพ้นใจ เต่าปลาอาศัย
อเนกมากมี
จระเข้เหรา มังกรโลมา ดํามุดผุดขวี
งูเงือกเสือกว่ าย คล้ายคล้ายวารี เจ้าเร่ งโสกี
อยู่ที่ชลธาร
รําพึงคร้านคร้าม สุ ดที่จะข้าม พระสมุทรกันดาร
ตี อกตกใจ ตาเหลือกลนลาน ร้องเรี ยกท่านพราน
ผู ้เป็ นผัวขวัญ
โอ้พ่อเนสาท ฤทธาสามารถ ธนูเกาทัณฑ์
มาช่วยด้วยรา อย่าให้อาสัญ พาเมียไปพลัน
สู ่เหย ้าเรื อนเรา
นางไหว้เทวดา ทุกหมู่พฤกษา ถํ้ าลาแขวงเขา
ขอได้กรุ ณา เสด็จมาโดยเดา ช่วยชี้ ทางเทา