Page 62 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๘
เรายากอิ่มข้าวของ เขาตักเตือนไม่เว้นยาม
ค่าเป็ ดของนายยศ ค่าไก่ ลดของจีนสาม
ค่าควายของนายราม ค่านกหนูกับปลาไหล
ทีนี้ จะแจกให้ เรามิได้ติ ดของใคร
ทํากินตามเข็ญใจ แม้นอดอยากไม่ง้องอน
บรรดาหมู่ พวกพราน สิ้ นทั้งบ้านมาสลอน
ลุกนั ่งประนมกร ทําพูดจาเรี ยกมูลนาย
แต่นั้ นขุนเนสาท ได้โอวาทความสบาย
บังคับคนทั้งหลาย ได้เป็ นใหญ่ในคามา
ตื่นขึ้ นแต่ไก่ขัน ปลุกเรี ยกกันทุ กเคหา
หุงข้าวกินสุ รา พูดจาเล่นเสี ยงฮือฮื อ
ครั้ นว่าดาดฟ้ าสว่ าง รุ ่งรางรางเห็ นลายมือ
จับกระดิ ่ งบ่วงข่ายถือ แบกหอกปื นลงจากเรือน
เนสาทเดินนาดกราย หมู่พรานไพร่ ตามกล่ นเกลื่อน
เข้าไปในไพรเถื่อน ดักบ่วงข่ายรายช่องทาง
พรานพร้อมล้อมไล่สัตว์ บางสกัดแทงหมูกวาง
บางยิงกระทิงผาง บางซาบฟันตามควันปื น
บางไล่ต้องข่ายติ ด แทงด้วยกริ ซเข้าเต็มขืน
เนื้ อถึกล้มทั้ งยืน เลือดไหลหลั่งลงตรอตรอ
แรดเลียวเที่ยวกินหนาม โลหิตซามเปื้ อนทั้ งคอ
เนสาทพุ่งหอกผรอ ทีเดียวอยู่กลิ ้งกลางทราย
โคเพลาะเดาะเดินมา ขุนพฤกษามองมุ ่งหมาย
เยื้องเท้ายกทองปราย สับนกผางวางเข้าทรวง
พวกพรานทหารป่ า รุมกันฆ่ าสัตว์ทั้งปวง
แตระเนื้ อเถือร้อยพวง ส่ วนตับปอดและไส้ตัน
เอาใบกะพ้อห่ อ ลอกใยปอมาคาดพัน
ลูกหาบหาบเต็มตรั น ถ้วนทุกคนก็ ดีใจ
เวลาตะวันห้อย ยอแสงคล้อยลงไรไร
ชวนกันออกจากไพร หาบมังสามาเรื อนตน
ส่ วนเมียนั ่งเปรียมตัว ครั้ นเห็นผัวก็ขวายขวน
หยิบตะกร้ามาทุกคน รับเอาเนื้ อไปเร่ ขาย
เขาหนังตั้ งบัญชี ของทั้ งนี้ มอบให้ทนาย