Page 64 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๐
ดับความร้อนเคือง
ย ังมีดาบส พระผู้ ทรงพรต เกศาเลื่อมเหลื อง
มือชูมณี มีค่ าควรเมือง เหาะเหินรุ ่ งเรื อง
มาในเวหา
เหลียวแลเห็นนาง สมาธิแวะวาง ลอยเลื่อนลงมา
หยุดยืนเสด็จลง ตรงหน้าฉายา ถามว่าสีกา
จักจรแห่ งใด
นางนบนอบไหว้ แทบตีนท่ านไท้ ฤาษีฤทธิ ไกร
บอกว่าหลงอยู่ บ่อรู้ที่ ไป มืดมนจนใจ
รํ่ าให้อางขนาง
จึงพระฤาษี หยิบดวงมณี ยื่นให้แก่นาง
ยกมื อขึ้ นชี้ นี้ แหละหนทาง เจ้าอย่าแวะวาง
เดินไปตามตรง
ได้ฟังวาที ยอกรชุลี ก้มเกล้ากราบลง
ครั้ นอําลาแล้ว กําแก้วมั ่นคง ชื่นจิตพิศวง
คล้ายความกังขา
นางจรลีลาศ แสงแก้วโอภาส ส่ งส่องมรรคา
ถึ งเรื อนนางนอน เต็มตื่นลืนตา ผวาคว้าหา
ด้วยแก้วโดยพลัน
นางดูมณี ในมือไม่มี จึงรู ้ว่าฝัน
นางยิ่งวิตก อกคือไฟกัลป์ โอแท้อัศจรรย์
จักเป็ นฉั นใด
พลางเรียกทาสี ปลุกสั ่ งสามี ลุกขึ้ นโดยไว
เมี ยนอนนิรมิต ผิดประหลาดสงสัย พ่อเจ้าเข้าใจ
วานช่วยทํานาย
ส่ วนท่านพรานผัว สะดุ้งแปรตัว ลุกขึ้ นภิปราย
เจ้าฝันฉันใด อย่าได้วุ่นวาย หาผู ้ ทํานาย
มาแจ้งอาการ
ครั้ นเช้าพรานป่ า ไปเชิญพฤฒา ชีพราหมณาจารย์
มาย ังเหย ้าเรื อน นั ่งควรที่สถาน บูชาอาจารย์
นมเนยมี พรรณ
ให้นางภรรยา ยกพวงมาลา ข้าวตอกใส่ขัน