๑๑
๓.๔.๑ .๒ ประ เพณี
ส่
วนบุ
คคล ได้
แก่
ประ เพณี
การ เ กิ
ด แต่
งงาน
การปลู
กบ้
านเรื
อน เป็
นต้
น
๓.๔.๒ สุ
พั
ตรา สุ
ภาพ และอานนท์
อาภาภิ
รม ได้
จํ
าแนกประเพณี
ออกเป็
น
๓
ประเภท
๓.๔.๒.๑ จารี
ตประเพณี
เป็
นประเพณี
สั
งคม หรื
อข้
อบั
งคั
บทางจรรยา
หรื
อศี
ลธรรมทางสั
งคม
๓.๔.๒.๒ ขนบประเพณี
เป็
นประเพณี
ที่
วางเป็
นแบบแผนไว้
ทั
้
งทางตรง
หรื
อโดยทางอ้
อม คื
อวางเป็
นระเบี
ยบพิ
ธี
การไว้
อย่
างชั
ดเจนหรื
อรู
้
กั
นเองไม่
ได้
วางเป็
นระเบี
ยบแบบแผน
ไว้
ว่
าควรประพฤติ
และปฏิ
บั
ติ
กั
นอย่
างไร
๓.๔.๒.๓ ธรรมเนี
ยมประเพณี
เป็
นประเพณี
เกี่
ยวกั
บเรื่
องธรรมดาสามั
ญ
ไม่
มี
ผิ
ดหรื
อถู
ก ผู
้
ใดกระทํ
าผิ
ดหรื
อฝ่
าฝื
นก็
ไม่
ถื
อว่
าเป็
นเรื่
องสํ
าคั
ญอะไรมากนั
ก นอกจากจะเห็
นว่
า
ผู
้
นั
้
นเป็
นผู
้
ขาดการศึ
กษาหรื
อไม่
มี
สมบั
ติ
ผู
้
ดี
๔. ประเพณี
สวดด้
าน วั
ดพระมหาธาตุ
วรมหาวิ
หาร
อํ
าเภอเมื
อง จั
งหวั
ดนครศรี
ธรรมราช
ประเพณี
สวดด้
าน เป็
นประเพณี
เก่
าแก่
และสํ
าคั
ญประเพณี
หนึ
่
งของชาว
นครศรี
ธรรมราช ที่
สะท้
อนให้
เห็
นถึ
งความเจริ
ญทางด้
านพุ
ทธศาสนา วั
ฒนธรรม และย ั
งแสดงให้
เห็
นถึ
งความเจริ
ญทางด้
านภาษาและวรรณกรรมของชาวนครอี
กด้
วย
ประเพณี
สวดด้
าน เป็
นประเพณี
ที่
จั
ดให้
มี
คนอ่
านหนั
งสื
อร้
อยกรอง (ซึ
่
งชาวนคร
เรี
ยกว่
า
“
สวดหนั
งสื
อ
”
) ประเภทนิ
ทานต่
าง ๆ ซึ
่
งส่
วนใหญ่
เป็
นนิ
ทานพื
้
นเมื
องที่
กวี
พื
้
นเมื
องแต่
งขึ
้
น
การอ่
าน(สวด) ก็
ใช้
ภาษาพื
้
นเมื
องของชาวนคร และมี
การสวดเฉพาะในวิ
หารคด หรื
อพระระเบี
ยง
รอบพระบรมธาตุ
เจดี
ย์
ทั
้
ง ๔ ด้
านในวั
ดพระมหาธาตุ
วรมหาวิ
หารเท่
านั
้
นที
่
อื่
น ๆ นอกเหนื
อจากนี
้
ไม่
ปรากฏว่
ามี
ที่
ใด
การสวดด้
าน วิ
ธี
การทํ
านองเดี
ยวกั
นกั
บการสวดโอ้
เอ้
วิ
หารราย วั
ดพระศรี
รั
ตนศาสดาราม
จะต่
างกั
นก็
เพี
ยงว่
าการสวดโอ้
เอ้
วิ
หารรายนั
้
นเรื่
องที่
ใช้
สวดมี
เพี
ยงเรื่
องเดี
ยว คื
อ หนั
งสื
อมหาชาติ
คํ
าหลวง
ซึ
่
งเป็
นหนั
งสื
อชาดก ส่
วนสวดด้
านนั
้
นมี
เ รื่
องที
่
ใช้
สวดหลาย เ รื่
องด้
วยกั
น แต่
เดิ
มการสวด
โอ้
เอ้
วิ
หาราย กระทํ
ากั
นที่
ศาลารายภายในวั
ด จึ
งได้
เรี
ยกการสวดว่
า การสวดโอ้
เอ้
วิ
หารราย ตามชื่
อของ
สถานที่
ทํ
านองเดี
ยวกั
นกั
บการสวดด้
าน
เหตุ
ที่
ได้
เรี
ยกว่
าสวดด้
าน สื
บเนื่
องจากรอบ ๆ พระระเบี
ยงหรื
อวิ
หารคด ทั
้
ง ๔ ด้
าน
ขององค์
พระบรมธาตุ
นั
้
นเป็
นที
่
ประดิ
ษฐานพระพุ
ทธรู
ป
มี
จํ
านวนทั
้
งหมด๑๗๓องค์
พระพุ
ทธรู
ปเหล่
านี
้
เรี
ยกกั
นว่
าพระด้
าน (หมายถึ
งพระที่
นั ่
งเรี
ยงกั
นเป็
นระเบี
ยบเป็
นทิ
วแถวนั
้
นเอง)
เมื่
อมาจั
ดสวดหนั
งสื
อบุ
ดที่
ระเบี
ยงซึ
่
งเ รี
ยกกั
นว่
าพระด้
านเช่
นนี
้
ก็
เลย เรี
ยกการสวดหนั
งสื
อว่
า