Page 19 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๙
การวิจัยท้องถิ่นแบบมี ส่ วนร่วมจะสําเร็ จบรรลุเป้ าหมายมากน้อยเพียงใด
จะขึ้ นอยู่กับตัวชี้ วัด ดังนี้
๒.๑ หั วใจของกระบวนการ คือคณะทํางาน การเคลื่อนของล้อเกวียนความเข้มแข็ ง
ของดุ มล้ อและความสามารถที่ จะประสานซี่ล้อต่าง ๆ นับว่าเป็ นหัวใจ ดังนั้ นความสามารถ
ของคณะทํางานจะทําหน้าที่ประดุจหัวหมวดทะลวงฟันโดยสามารถฟั นเกี่ ยวเอาความร่วมแรงร่ วมใจ
ร่ วมมือร่ วมคิดจากชุ มชน
๒.๒ ตัวชี้ วัดความสําเร็ จ คือกระบวนการทํางานแบบมีส่ วนร่วมผ่านรู ปแบบกิจกรรม
ต่ าง ๆ เช่น การร่ วมเป็ นคณะทํางาน การร่ วมกั นตั้ งโจทย์ การวิจัย การร่ วมกันสร้างเครื่ องมือ
การร่ วมกันเก็บข้อมูล การร่ วมเป็ นกลุ่มตัวอย่าง เป็ นต้น
๓. ความหมายของความเชื่ อและประเพณี
๓.๑ ความหมายของความเชื่ อ นักวิชาการหลายคนได้ให้ความหมายของความเชื่ อไว้ ดังนี้
ทัศนีย์ ทานตวนิช ได้กล่าวไว้ว่าความเชื่ อคือการยอมรั บนับถื อว่าเป็ นความจริ งหรื อ
มีอยู่จริ ง การยอมรั บคือการยึดมั่นนี้ อาจมี หลักฐานเพี ยงพอที่จะพิสู จน์ได้หรื ออาจไม่มีหลักฐานที่จะ
พิ สู จน์สิ ่ งนั้นให้เห็นจริ งได้
ภิ ญโญ จิตต์ธรรม ได้ให้ความหมายของความเชื่อไว้ว่าความเชื่อหมายถึงสิ่ งที่มนุษย์
ค่ อย ๆ เ รี ยนรู้ และทําความเข้าใจในโลกจํานวนหลายพันปี และเชื่ อเรื่องอํานาจลึกลับที่จะทํา
ให้ มนุษย์ได้รั บผลร้าย
ทรรศนะของนักวิชาการเหล่านี้ จึ งพอสรุ ปได้ว่าความเชื่อหมายถึงการยอมรับนับถือ
ยึดมั ่นในสิ่ งใดสิ่ งหนึ่ งว่ามีอยู่จริ งและมีอํานาจที่จะบันดาลให้เกิดผลดีหรื อผลร้ ายแก่มนุษย์ได้ แม้สิ ่ง
นั้ นไม่สามารถพิ สู จน์ ได้ ว่ า เป็ นความจริ ง แต่ ก็เป็ นที่ยอมรับนับถื อในกลุ่มชนนั้ น ๆ และร่วมกัน
ปฏิบัติ สื บต่อกันมาจนกลายเป็ นประเพณี
๓.๒ ประเภทของความเชื่ อ
นักวิชาการได้แบ่งประเภทความและหมายของความเชื่อไว้หลาย ๆ แนว ซึ่ งพอจะ
สรุ ปได้ดังนี้
ชํานาญ รอดเหตุภัย และบุญยงค์ เกศเทศ ได้ประมวลความเชื่ อต่าง ๆ และแยก
ประเภทไว้ ๑๑ ประเภท
๓.๒.๑ ความเชื่อเรื่ องบุคคล เช่น การตั้ งชื่อ วิญญาณ การตายแล้วเกิ ดใหม่ตาม
ผลกรรม เป็ นต้น
๓.๒.๒ ความเชื่ อเรื่องสิ่งแวดล้อม เช่นเหตุการณ์ ลายแทง ลางสังหรณ์