Page 70 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๖๔
ความร่ วมมือเพื่ อรักษาธรรมชาติและกลายเป็ นสั ญลักษณ์ ในการเป็ นขอบเขตว่าเมื่ อใครเดินทางเข้า
มาผ่ านควนโต๊ะละหมาดแล้วแสดงว่ าได้เข้าสู่ ชุมชนตะโหมดโดยสมบูรณ์ แล้ว เมื่อเดิ นทางผ่าน
พื ้นที่นี้ ก็จะต้องแสดงความเคารพโดยวิธีการที่แตกต่างกัน เช่น ยกมื อไหว้ บีบแตรรถยนต์ เป็ นต้น
ในช่ วงแรกของการจัดงานย ังไม่ได้ใช้ชื่ อว่าประเพณี ๒ ศาสนา แต่เป็ นลั กษณะของการ
ทําบุญร่ วมกันของคนทั้งสองศาสนาเพื่อแสดงความเคารพต่อบรรพบุ รุษโดยใช้สถานที่เดียวกันคือ
ควนโต๊ ะละหมาด ก่อนที่จะเรียกชื่ อประเพณี ๒ ศาสนานั้ นชาวบ้านเรี ยกงานนี้ ว่า “ทําบุญบนควน”
ซึ่ งทั้งชาวบ้านที่นับถือศาสนาพุทธและอิ สลาม ก็จะมาร่ วมกันทําบุญในช่วงวันว่ าง (สงกรานต์)
อย่ างพร้ อมเพรี ยงกั น หลังจากกระแสของสั งคมได้ ให้ความสําคัญกับชุ มชน ถื อว่าชุ มชนคื อ
จุดเริ ่ มต้นของการพัฒนาประเทศ หน่ วยงานต่ าง ๆ ได้ ให้ความสําคัญกับชุ มชน กระแสชุมชน
กลายเป็ นกระแสหลักของการพัฒนา ชุมชนต่าง ๆ จึงพยายามสร้ างตัวตนของตนเองขึ้ นมา ชุ มชน
ตะโหมดได้เลื อกเอาประเพณี ๒ ศาสนาเป็ นสิ่ งหนึ่ งในการสร้ างตัวตนให้เป็ นที่รับรู ้ สู่ ภายนอก
ควบคู่กับการทํากิจกรรมอื่น ๆ อีกมากมาย เช่ น การจัดสร้างป่ าชุมชนเขาหัวช้าง การทําธนาคารนํ้ า
การจัดงานสงกรานต์ย ้อนยุค การจัดตั้งองค์กรชุ มชนภายใต้ชื่อ “สภาลานวัดตะโหมด” การจัดงาน
ผลไม้ตะโหมด โดยได้เปลี่ยนชื่ องาน “ทําบุญบนควน” เป็ น “ประเพณี ๒ ศาสนา” เมื่ อ ปี พ.ศ.
๒๕๓๘ พร้ อม ๆ กับการเกิ ดขึ้ นของสภาลานวัดตะโหมด๓
ประเพณี ๒ ศาสนาเป็ นการพัฒนาเอารู ปแบบประเพณี เดิ ม (การทําบุญให้บรรพบุ รุษ)
กลายเป็ นประเพณี ๒ ศาสนาในปัจจุ บัน โดยที่ สภาลานวัดตะโหมดเป็ นองค์กรชุ มชนที่มีบทบาท
สํ าคัญในการสร้างความหมายให้ ประเพณี ๒ ศาสนา ร่ วมกับชาวบ้านคนอื่น ๆ ในตะโหมดที่
ถื อเอาประเพณี นี้ เป็ นสัญลักษณ์อย่างหนึ่ งของชุ มชนไป ทั้ ง ๆ ที่ชาวบ้านบางรายอาจไม่ ทราบว่านี่
คื อเอกลักษณ์ ชุมชน แต่ที่ ไปร่วมงานประเพณี นั้ นเพราะต้องการแสดงความเคารพต่อบรรพบุ รุษ
ของตนเองเท่ านั้ น
การคงอยู่ของประเพณี ๒ ศาสนา
เงื่ อนไขสําคัญเกี่ ยวกับการคงอยู่ ของประเพณี ๒ ศาสนา คือ ความเข้มแข็ งของชุ มชน
โดยเฉพาะผู ้ นําชุมชนตะโหมดตั้ งแต่อดีตจนถึงปัจจุ บันที่ เป็ นพลังสํ าคัญในการคงอยู่ของประเพณี
๒ ศาสนา ศักยภาพของผู้นําชุมชน ชุ มชนตะโหมดมีผู ้นําที่มีศักยภาพ และส่วนใหญ่ เป็ นผู้ นําตาม
ธรรมชาติ ประกอบด้วยพระสงฆ์ โต๊ะอิ หม่ ามและชาวบ้านซึ่ งเป็ นแกนนําที่มีทุ กวัยในชุ มชนตะ
๓สัมภาษณ์ คนเดียวกัน.