๑๙
ส่
วนคํ
าว่
า “ตะโหมด” มี
ข้
อสั
นนิ
ษฐานหลายกรณี
คื
อ มาจากคํ
าว่
า “ตระ” ตระเป็
นชื่
อของ
ช่
องเขา ซึ
่
งเป็
นเส้
นทางโบราณที่
ใช้
เดิ
นทางจากอํ
าเภอปะเหลี
ยน ข้
ามเทื
อกเขาบรรทั
ดโดยผ่
านช่
อง
เขาซึ
่
งเรี
ยกว่
า ช่
องเขาตระ
และออกสู
่
ช่
องเขาหั
วช้
าง ตํ
าบลตะโหมด จึ
งมี
การสั
นนิ
ษฐานว่
า คํ
าว่
า
“ตะโหมด” น่
าจะมาจากคํ
าที่
เรี
ยกช่
องเขา “ตระ” รวมกั
บคํ
าว่
า “โหมด” ตามที่
เรี
ยกกั
นมาในอดี
ต จึ
ง
รวมกั
นเป็
น “ตะโหมด” อี
กกรณี
หนึ
่
ง มาจากคํ
าว่
า “โต๊
ะหมู
ด” โดยคํ
าบอกเล่
าของผู
้
เฒ่
าในชุ
มชนว่
า
ผู
้
ที่
เข้
ามาตั
้
งถิ
่
นฐานในครั
้
งแรกสั
นนิ
ษฐานว่
าเป็
นชาวไทยมุ
สลิ
ม เพราะปรากฏหลั
กฐานหลายอย่
างที่
มี
ส่
วนเกี่
ยวข้
องกั
บชื่
อของชาวไทยมุ
สลิ
ม เช่
น นาปะเจ๊
ะ (ที่
ตั
้
งของโรงเรี
ยนวั
ดตะโหมดในปั
จจุ
บั
น)
นาโคกแขกเจ้
ย หนองโต๊
ะอ่
อน หนองโต๊
ะโล่
ง ห้
วยโต๊
ะเล็
ม และห้
วยทุ
่
งแขก และคํ
าว่
า “ตะโหมด”
ก็
เรี
ยกเพี
้
ยนมาจาก “โต๊
ะหมู
ด” ซึ
่
งเป็
นผู
้
นํ
าชาวไทยมุ
สลิ
มคนแรกที่
เข้
ามาตั
้
งถิ
่
นฐานในชุ
มชนตะ
โหมดบริ
เวณวั
ดตะโหมดในปั
จจุ
บั
น
ซึ
่
งเป็
นศู
นย์
กลางของกิ
จกรรมต่
าง ๆ และศู
นย์
รวมทางด้
าน
จิ
ตใจของชุ
มชนตะโหมด ในอดี
ตเรี
ยกว่
า “โคกสุ
เหร่
า” ซึ
่
งเป็
นสุ
สานของคนในสมั
ยนั
้
น
ความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างชาวไทยพุ
ทธและมุ
สลิ
มได้
สื
บทอดกั
นเป็
นเวลาอั
นยาวนานจนถึ
งปั
จจุ
บั
น
ชุ
มชนตะโหมดมี
ทั
้
งไทยพุ
ทธและมุ
สลิ
มอยู
่
ร่
วมกั
นอย่
างกลมกลื
น แต่
บริ
เวณที่
เป็
นชุ
มชนมุ
สลิ
มจะ
อยู
่
รอบนอกออกไปจากบ้
านตะโหมดและบ้
านโพธิ
์
อย่
างไรก็
ตามพ่
วง บุ
ษรารั
ตน์
ได้
กล่
าวถึ
งเทพสารบรรพ ๕ ซึ
่
งบั
นทึ
กไว้
ว่
ามี
เมื
องเล็
ก ๆ ๒
เมื
องตั
้
งอยู
่
ติ
ดกั
น คื
อ เมื
องตระนครอยู ่
ทางตะวั
นตก และเมื
องโมชพั
นดรอยู
่
ทางตะวั
นออก ต่
อมา ๒
เมื
องนี
้
รวมกั
น เรี
ยกชื่
อใหม่
ว่
า “ตระโมชฬ” กาลผ่
านมาชื่
อลื่
นไหลมาเป็
น “ตะโหมด” คํ
าว่
าตะ
โหมดมิ
ได้
เป็
นภาษามลายู
เพราะมี
ชื่
อเรี
ยกอยู
่
ก่
อนนานปี
พวกแขกอิ
สลามเพิ ่
งเข้
ามาอาศั
ยภายหลั
ง
อั
นเนื่
องจากกองทั
พพั
ทลุ
งสมั
ยปลั
ดจุ
้
ยผู
้
ช่
วยว่
าการเมื
องพั
ทลุ
งรบชนะนายโจรสลั
ดแขกชื่
อหวั
นมาลี
อพยพพวกแขกผ่
านเส้
นทางนี
้
ปล่
อยให้
ตั
้
งถิ
่
นฐานบ้
านเรื
อนเป็
นที่
อยู
่
อาศั
ยจนถึ
งปั
จจุ
บั
น
๕
ในปั
จจุ
บั
นบนที่
ราบของช่
องเขานี
้
เป็
นที่
ตั
้
งของชุ
มชนบ้
านตระ (บ้
านในตระ) ซึ
่
งเป็
นชุ
มชนที่
ตั
้
งในเขต
รอยต่
อของสามจั
งหว ั
ดคื
อ ตรั
ง พั
ทลุ
ง และสตู
ล ที่
นั
้
นมี
หลั
กฐานทางโบราณคดี
ที่
ค้
นพบคื
อ ถ้
วยชามของพ่
อค้
าชาว
จี
น (ผู
้
วิ
จั
ยเคยขึ
้
นไปสั
มภาษณ์
และได้
ทราบข้
อมู
ลเรื่
องนี
้
แต่
ย ั
งไม่
พบหลั
กฐานจริ
ง ๆ) นอกจากนี
้
ย ั
งมี
กุ
โบร์
เก่
าของ
ชาวมุ
สลิ
มอี
กด้
วย
๖
สภาลานว ั
ดตะโหมด. ๒๕๔๓. ตะโหมดศึ
กษา : หลั
กสู
ตรท้
องถิ
่
นชุ
มชนตะโหมด. พั
ทลุ
ง : สํ
านั
กงาน
ป้
องกั
นและปราบปรามยาเสพติ
ดภาคใต้
, ๖.
๗
สั
มภาษณ์
วรรณ ขุ
นจั
นทร์
, แกนนํ
าชุ
มชนตะโหมด, ๑๙ สิ
งหาคม ๒๕๕๐.
๘
พ่
วง บุ
ษรารั
ตน์
. ๒๕๔๒. ตะโหมด. สารานุ
กรมว ั
ฒนธรรมภาคใต้
พ.ศ.๒๕๔๒ เล่
ม ๖ หน้
า ๒๔๖๙.
กรุ
งเทพ : อมริ
นทร์
การพิ
มพ์
.