Page 24 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

๑๘
๑.๒ พั
ฒนาการทางประวั
ติ
ศาสตร์
ของชุ
มชนตะโหมด
ชุ
มชนตะโหมด จั
ดเป็
นชุ
มชนที่
เก่
าแก่
มากชุ
มชนหนึ
งในลุ
มทะเลสาบสงขลา มี
ประวั
ติ
ความเป็
นมาของการตั
งถิ
นฐานตั
งแต่
สมั
ยกรุ
งศรี
อยุ
ธยา ทั
งจากตํ
านานที่
เล่
ากั
นมาของผู
เฒ่
าผู
แก่
และ
จากหลั
กฐานวั
ตถุ
โบราณที่
ค้
นพบ จากตํ
านานที่
เล่
ากั
นมาได้
กล่
าวถึ
งเส้
นทางการค้
าขายของชาว
อิ
นเดี
ยที่
เดิ
นทางมาจากฝั
งทะเลอั
นดามั
นในมหาสมุ
ทรอิ
นเดี
ย (บริ
เวณอํ
าเภอปะเหลี
ยน จั
งหวั
ดตรั
ในปั
จจุ
บั
น) ซึ
งเป็
นเมื
องท่
าที่
สํ
าคั
ญของฝั
งทะเลอั
นดามั
น ข้
ามเทื
อกเขาบรรทั
ดทางช่
องเขาตระ ผ่
าน
ชุ
มชนตะโหมดบริ
เวณบ้
านเขาหั
วช้
าง มี
ลํ
าคลองหั
วช้
าง ซึ
งคลองสายนี
ไหลไปรวมกั
บสายอื่
นอี
หลายสายเป็
นคลองท่
ามะเดื่
อไหลลงสู
ทะเลสาบสงขลาบริ
เวณอํ
าเภอบางแก้
ว เชื่
อมกั
บเส้
นทางนํ
ในทะเลสาบสงขลาที่
ใช้
เป็
นเส้
นทางเดิ
นเรื
อที่
สํ
าคั
ญไปขึ
นที่
เมื
องสทิ
งพระ หรื
อสทิ
งพารณสี
ซึ
งเป็
อํ
าเภอสทิ
งพระ จั
งหวั
ดสงขลาในปั
จจุ
บั
น จากการเดิ
นทางด้
วยเส้
นทางดั
งกล่
าว (นั
กวิ
ชาการทาง
ประวั
ติ
ศาสตร์
บางคนเรี
ยกว่
าเส้
นทางข้
ามคาบสมุ
ทร) จึ
งเกิ
ดเป็
นชุ
มชนเล็
ก ๆ ขึ
น และพั
ฒนาการ
เป็
นชุ
มชนตะโหมดในปั
จจุ
บั
น โดยมี
ร่
องรอยทางโบราณคดี
ปรากฏหลงเหลื
ออยู
หลายอย่
างทั
งที่
เป็
นวั
ด เครื่
องมื
อเครื่
องใช้
และพระพุ
ทธรู
ปโบราณ นอกจากนี
มี
ชื่
อท่
าวั
ด เป็
นชื่
อท่
านํ
าของบ้
านหั
ช้
างและถํ
าพระอยู
บริ
เวณเขาหั
วช้
าง ซึ
งเป็
นทางผ่
านของเส้
นทางเดิ
นนี
ซึ
งเส้
นทางสายนี
ย ั
งเป็
เส้
นทางที่
ชาวบ้
านใช้
เป็
นเส้
นทางเดิ
นป่
าล่
าสั
ตว์
และหาของป่
าจากตะโหมดไปย ั
งฝั
งตะวั
นตกของ
เทื
อกเขาบรรทั
ดอยู
จนถึ
งปั
จจุ
บั
นนี
หลั
กฐานจากวั
ตถุ
โบราณชิ
นสํ
าคั
ญที่
ค้
นพบในชุ
มชนตะโหมด เชื่
อว่
าบ้
านตะโหมดเป็
ชุ
มชนเก่
าแก่
มี
มาตั
งแต่
สมั
ยอยุ
ธยา เช่
น พบพระพุ
ทธรู
ปสํ
าริ
ดปางมารวิ
ชั
ย ขนาดหน้
าตั
กกว้
าง ๒๐
เซนติ
เมตร เป็
นศิ
ลปะอู
ทอง ขุ
ดพบภายในสระนํ
าของวั
ดเหนื
อ (ร้
าง) ซึ
งเป็
นวั
ดที่
อยู
ทางทิ
ศใต้
ของ
วั
ดตะโหมดห่
างกั
นไม่
มากนั
ก และมี
วั
ดถํ
าพระเป็
นวั
ดร้
างตั
งอยู
ที่
เขาพระ บริ
เวณบ้
านหั
วช้
าง ตํ
าบล
ตะโหมด ซึ
งติ
ดกั
บเขาหลั
กไก่
และเขาตี
นป่
า เป็
นวั
ดที่
สร้
างขึ
นสมั
ยกรุ
งศรี
อยุ
ธยา ปรากฏหลั
กฐาน
ในบั
นทึ
กของเพลาวั
ดเขี
ยนบางแก้
วว่
าเป็
นวั
ดหนึ
ง ขึ
นกั
บคณะป่
าแก้
วหั
วเมื
องพั
ทลุ
ง บริ
เวณวั
ดมี
ถํ
แห่
งหนึ
งเรี
ยกว่
า ถํ
าหั
วช้
าง ปากถํ
าหั
นไปทางทิ
ศใต้
เดิ
มภายในถํ
ามี
พระพุ
ทธรู
ปปั
นปางไสยาสน์
หนึ
งองค์
ขนาดยาวประมาณ ๑๔ เมตร ฐานพระมี
รู
ปช้
างปู
นปั
นโผล่
แบกฐานเจ็
ดเชื
อก อี
กทั
งย ั
งมี
พระพุ
ทธรู
ปปู
นปั
นปางมารวิ
ชั
ย และพระพุ
ทธรู
ปไม้
จํ
าหลั
กอี
กหลายองค์
แต่
เป็
นที่
น่
าเสี
ยดาย
พระพุ
ทธรู
ปเหล่
านี
ได้
ถู
กทํ
าลายไปเมื่
อประมาณ พ.ศ.๒๔๘๔ นอกจากนี
ได้
มี
การพบขวานหิ
นขั
หรื
อขวานหิ
นทุ
บเปลื
อกไม้
เพื่
อนํ
ามาทอผ้
า โดยพบที่
โหล๊
ะจั
นกระ ตํ
าบลตะโหมด
สภาลานว ั
ดตะโหมด. ๒๕๔๓. ตะโหมดศึ
กษา : หลั
กสู
ตรท้
องถิ ่
นชุ
มชนตะโหมด. พั
ทลุ
ง : สํ
านั
กงาน
ป้
องกั
นและปราบปรามยาเสพติ
ดภาคใต้
, ๕.
ชั
ยวุ
ฒิ
พิ
ยะกู
ล, ตะโหมด, กิ ่
งอํ
าเภอ. สารานุ
กรมว ั
ฒนธรรมภาคใต้
พ.ศ.๒๕๒๙ เล่
ม ๓ กรุ
งเทพฯ :
อมริ
นทร์
การพิ
มพ์
: ๑๒๔๒.