๑๐
ปราบปรามโจรผู
้
ร้
ายในชนบท และการเก็
บภาษี
จากหมู
่
บ้
าน ไม่
สนใจเรื่
องของวิ
ถี
ชี
วิ
ต ความเป็
นอยู
่
ประเพณี
และวั
ฒนธรรมของชาวบ้
านเลย
ประการที่
สอง ขบวนการวั
ฒนธรรมชุ
มชนจุ
ดประกายเรื่
องการให้
ชุ
มชนเป็
นตั
วตั
้
งในการ
พั
ฒนาไม่
ใช่
สั
งคมตะวั
นตก พร้
อมเสนอความเป็
นไปได้
ของรู
ปแบบการพั
ฒนาที่
ไม่
ทํ
าลายหรื
อ
สลายความเป็
นชุ
มชนของหมู
่
บ้
านไทยลง ด้
วยการหั
นกลั
บไปฟื
้
นฟู
และชู
คุ
ณค่
าและศั
กดิ
์
ศรี
ของ
วั
ฒนธรรมดั
้
งเดิ
มของชุ
มชนหมู
่
บ้
านไทย และถื
อว่
าเป็
นขบวนการเคลื่
อนไหวทางสั
งคมที่
มี
ความสํ
าคั
ญและแหลมคมยิ
่
ง เพราะเป็
นการเคลื่
อนไหวเพื่
อเปลี่
ยนฐานขององค์
ความรู
้
ว่
าด้
วย
สั
งคมไทย จากเดิ
มที่
ใช้
ฐานของผู
้
ปกครอง นั
กวิ
ชาการ ปั
ญญาชนในเมื
องและนั
กวิ
ชาการตะวั
นตก
สู
่
การให้
ชาวบ้
าน วั
ฒนธรรมชาวบ้
านและภู
มิ
ปั
ญญาชาวบ้
านเป็
นฐานหรื
อแหล่
งที่
มาของความรู
้
ที่
ถู
กต้
องและชอบธรรมของสั
งคมไท
๔. แนวคิ
ดการศึ
กษาชุ
มชนแบบองค์
รวม
เป็
นแนวคิ
ดที่
เกิ
ดขึ
้
นจากการศึ
กษาประวั
ติ
ศาสตร์
ของยงยุ
ทธ ชู
แว่
นและประมวล มณี
โรจ
ซึ
่
งเรี
ยกแนวทางการศึ
กษานี
้
ว่
า “การศึ
กษาประวั
ติ
ศาสตร์
ท้
องถิ
่
นแบบองค์
รวม” ซึ
่
งถื
อเป็
น
แนวคิ
ดใหม่
ในการศึ
กษาเรื่
องราวต่
าง ๆ ของท้
องถิ ่
นในสั
งคมไทย โดยได้
รั
บอิ
ทธิ
พลทางความคิ
ดมา
จาก สํ
านั
กคิ
ด Annale
และนั
กวิ
ชาการคนสํ
าคั
ญในสั
งคมไทย เช่
น นิ
ธิ
เอี
ยวศรี
วงศ์
ศรี
ศั
กร วั
ล
ลิ
โภดม ฉั
ตรทิ
พย์
นาถสุ
ภา อานั
นท์
กาญจนพั
นธ์
ฯลฯ เป็
นการศึ
กษาที่
โยงระบบต่
าง ๆ ของชุ
มชน
หนึ
่
ง ๆ เข้
าหากั
นอย่
างสอดคล้
องกลมกลื
น เพราะยงยุ
ทธและประมวล เชื่
อว่
าเนื
้
อหาหรื
อกิ
จกรรมใน
แต่
ละด้
านของมนุ
ษย์
ไม่
ว่
าจะเป็
นระบบเศรษฐกิ
จ สั
งคม การเมื
อง ศาสนา ประเพณี
วั
ฒนธรรม ฯลฯ
ล้
วนมี
ความสั
มพั
นธ์
กั
นอย่
างแนบแน่
น แม้
ว่
าอาจศึ
กษาเจาะลึ
กไปย ั
งเนื
้
อหาด้
านหนึ
่
งด้
านใดเพี
ยง
ด้
านเดี
ยว เช่
น กรณี
ประเพณี
๒ ศาสนานี
้
แต่
ผู
้
ศึ
กษาควรสํ
านึ
กเสมอว่
าเนื
้
อหาที่
ศึ
กษานั
้
นไม่
ได้
เกิ
ดขึ
้
นอย่
างโดด ๆ หากเกิ
ดขึ
้
นท่
ามกลางบริ
บทของกิ
จกรรมด้
านอื่
น ๆ ตลอดเวลา นอกจากจะศึ
กษา
เนื
้
อหาในลั
กษณะดั
งกล่
าวแล้
ว ก็
ย ั
งต้
องศึ
กษาความสั
มพั
นธ์
ของระบบต่
าง ๆ ใน ชุ
มชน กั
บ ชุ
มชน
อื่
นและกั
บศู
นย์
กลางอํ
านาจรั
ฐอี
กด้
วย ทั
้
งนี
้
เพราะระบบเศรษฐกิ
จ วั
ฒนธรรม สั
งคม การเมื
อง ฯลฯ
๑๖
ไชยรั
ตน์
เจริ
ญสิ
นโอฬาร. ๒๕๔๕. วาทกรรมการพั
ฒนา : อํ
านาจ ความรู
้
ความจริ
ง เอกลั
กษณ์
และ
ความเป็
นอื่
น. กรุ
งเทพฯ : วิ
ภาษา, ๑๔๕ - ๑๔๗.
๑๗
ยงยุ
ทธ ชู
แว่
นและประมวล มณี
โรจน์
, บทสั
งเคราะห์
เศรษฐกิ
จหมู
่
บ้
านบริ
เวณลุ
่
มทะเลสาบสงขลา ใน
มิ
ติ
ประว ั
ติ
ศาสตร์
, เอกสารประกอบการสั
มมนาทางวิ
ชาการ เรื่
อง ทะเลสาบในกระแสความเปลี่
ยนแปลง :
ประว ั
ติ
ศาสตร์
ว ั
ฒนธรรมและกระบวนทั
ศน์
การพั
ฒนา ณ สถาบั
นทั
กษิ
ณคดี
ศึ
กษา อํ
าเภอเมื
อง จั
งหว ั
ดสงขลา ๑๙
– ๒๑ มิ
ถุ
นายน ๒๕๔๖.
๑๘
สํ
านั
กคิ
ดของฝรั
่
งเศส ที่
มุ
่
งเปิ
ดพรมแดนของการศึ
กษาประว ั
ติ
ศาสตร์
ไปสู
่
ด้
านเศรษฐกิ
จและสั
งคม.