Page 14 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

ชุ
มชน จึ
งถู
กหยิ
บยกขึ
นมาเป็
นทางเลื
อกใหม่
ของการจั
ดการทรั
พยากรที่
ยึ
ดเอาชุ
มชนเป็
นฐานหลั
(community-based resource management) เกิ
ดกระบวนการสร้
างวาทกรรมป่
าชุ
มชนขึ
นมาอย่
าง
ต่
อเนื่
อง ทั
งในวงวิ
ชาการ การวิ
จั
ย การประชุ
มสั
มมนา องค์
กรพั
ฒนาเอกชน และขบวนการ
ประชาช
การให้
ความสํ
าคั
ญต่
อการจั
ดการทรั
พยากรธรรมชาติ
ให้
ย ั ่
งยื
นจะต้
องดํ
าเนิ
นการควบคู
กั
การอนุ
รั
กษ์
ฟื
นฟู
และพั
ฒนาทรั
พยากรคน วั
ฒนธรรมและภู
มิ
ปั
ญญาของชุ
มชน อั
นรวมกั
นหมายถึ
ระบบวั
ฒนธรรมชุ
มชน พร้
อมกั
บการค่
อย ๆ ให้
โอกาสชุ
มชนได้
จั
ดตั
งตนเองในรู
ปองค์
กรชุ
มชนที่
หลากหลายต่
อเงื่
อนไขภายในชุ
มชนในการจั
ดการทรั
พยากรธรรมชาติ
โดยไม่
ใช่
เป็
นการรื
อฟื
วั
ฒนธรรมแบบดั
งเดิ
มหรื
อการหวนกลั
บไปสู
อดี
ต แต่
เป็
นการผสมผสานความเชื่
อแบบเก่
าที่
เชื่
อว่
เป็
นพลั
งตรวจสอบการเปลี่
ยนแปลงในยุ
คปั
จจุ
บั
น ซึ
งชุ
มชนมิ
ใช่
เป็
นฝ่
ายตั
งรั
บเพี
ยงอย่
างเดี
ยว และ
เป็
นกระบวนการที่
เป็
นพลวั
ต ดั
งจะเห็
นได้
ว่
าวั
ฒนธรรมชุ
มชนไม่
ได้
มี
เพี
ยงความหมายเดี
ยวหรื
อยึ
ติ
ดกั
บพื
นที่
ทางภู
มิ
ศาสตร์
แต่
ชุ
มชนมี
ความเคลื่
อนไหวเปลี่
ยนแปลง มี
ความซั
บซ้
อนและการขยาย
ไปสู
ชุ
มชนระดั
บเครื
อข่
าย ซึ
งเป็
นลั
กษณะความสั
มพั
นธ์
ที่
กว้
างกว่
าบนพื
นฐานของพั
นธะทางสั
งคม
แบบสมั
ยใหม่
ที่
คนทั ่
วไปให้
ความหมายกั
๓.๒ ความสํ
าคั
ญของวั
ฒนธรรมชุ
มชน
ความสํ
าคั
ญของวั
ฒนธรรมชุ
มชน คื
อ ทํ
าให้
เกิ
ดการรวมพลั
งของประชาชนโดยเฉพาะใน
ชุ
มชนชนบทสร้
างความเป็
นอั
นหนึ
งอั
นเดี
ยวกั
น นํ
าไปสู
ความสํ
าเร็
จในการรวมกลุ
มเพื่
อทํ
ากิ
จกรรม
ของชุ
มชน ก่
อให้
เกิ
ดประสบการณ์
ร่
วม สร้
างความรั
ก ความภาคภู
มิ
ใจและหวงแหนในประเพณี
วั
ฒนธรรมของตน ทํ
าให้
คนในสั
งคมเห็
นความสํ
าคั
ญทางด้
านคุ
ณค่
าจิ
ตใจและความรู
สึ
กของคน
ก่
อให้
เกิ
ดความสั
มพั
นธ์
ใกล้
ชิ
ดระหว่
างมนุ
ษย์
กั
บสิ
งสู
งสุ
ดทางศาสนา นอกจากนี
ความสํ
าคั
ญของ
วั
ฒนธรรมชุ
มชนนํ
าไปสู
แนวทางพั
ฒนาเศรษฐกิ
จและการเมื
องแบบพึ
งตนเอง และก่
อให้
เกิ
ระบอบประชาธิ
ปไตยแบบกระจายอํ
านาจ อี
กทั
งก่
อให้
เกิ
ดความรู
สึ
กร่
วมในการดู
แลรั
กษาธรรมชาติ
เพื่
อคงความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างคนกั
บธรรมชาติ
อย่
างสมดุ
ล เพราะธรรมชาติ
จะช่
วยคงความสามารถ
ในการพึ
งตนเองของชุ
มชนไว้
ได
ความสํ
าคั
ญของวั
ฒนธรรมชุ
มชนข้
างต้
น ทํ
าให้
ขบวนการ
๑๓
ชู
ศั
กดิ
วิ
ทยาภั
ค. ๒๕๔๓. “ชุ
มชนกั
บการจั
ดการทรั
พยากรป่
าไม้
ในภาคเหนื
อ”, ใน พลว ั
ตของชุ
มชน
ในการจั
ดการทรั
พยากร : สถานการณ์
ในประเทศไทย, หน้
า ๑๓๕ - ๑๗๖. อานั
นท์
กาญจนพั
นธุ
, บรรณาธิ
การ.
กรุ
งเทพฯ : สํ
านั
กงานกองทุ
นสนั
บสนุ
นการวิ
จั
ย, ๑๕๘.
๑๔
ฉั
ตรทิ
พย์
นาถสุ
ภา. ๒๕๓๔. “แนวความคิ
ดว ั
ฒนธรรมชุ
มชน”, ใน ว ั
ฒนธรรมไทยกั
บขบวนการ
เปลี่
ยนแปลงสั
งคม, หน้
า ๑๗๑ - ๒๑๖. ฉั
ตรทิ
พย์
นาถสุ
ภา, บรรณาธิ
การ. กรุ
งเทพฯ : สํ
านั
กพิ
มพ์
จุ
ฬาลงกรณ์
มหาวิ
ทยาลั
ย, ๑๗๒ – ๑๙๙.