๒๐
นั
กวิ
ชาการหลายท่
านที่
ได้
ศึ
กษาเรื่
องวั
ฒนธรรม ได้
แบ่
งประเภทของวั
ฒนธรรมไว้
ต่
างๆ กั
น ซึ่
ง
พอจะประมวลได้
ดั
งนี
้
พระยาอนุ
มานราชธน
ได้
แบ่
งวั
ฒนธรรมเป็
น ๒ ประเภท สรุ
ปได้
ดั
งนี
้
๑. ธรรมทางวั
ตถุ
ได้
แก่
บ้
านเรื
อน เครื่
องใช้
เครื่
องนุ
่
งห่
ม เป็
นต้
น
๒. วั
ฒนธรรมที่
ไม่
ใช้
วั
ตถุ
ได้
แก่
ศาสนา จรรยา ศิ
ลปะ เป็
นต้
น
วี
ระ บํ
ารุ
งรั
กษ์
ได้
แบ่
งประเภทของวั
ฒนธรรมเป็
น ๓ ประการ ดั
งนี
้
๑. วั
ฒนธรรมพื
้
นบ้
าน
๒. วั
ฒนธรรมประจํ
าชาติ
๓. วั
ฒนธรรมสากลหรื
อวั
ฒนธรรมนานาชาติ
สุ
พั
ตรา สุ
ภาพ
ได้
แบ่
งประเภทของวั
ฒนธรรมเป็
น 2 ประการ ดั
งนี
้
๑. วั
ฒนธรรมทางวั
ตถุ
หมายถึ
ง แบบหรื
อวิ
ถี
ประดิ
ษฐ์
ตลอดถึ
งเทคโนโลยี
ที่
มี
วั
ตถุ
เป็
นหลั
ก เช่
น อาหาร เครื่
องนุ
่
งห่
ม เครื่
องมื
อ เครื่
องใช้
ที่
อยู
่
อาศั
ย เป็
นต้
น
๒. วั
ฒนธรรมทางจิ
ตใจหรื
อ วั
ฒนธรรม ที่
ไม่
เกี่
ยวกั
บวั
ตถุ
หมายถึ
ง แบบอย่
างการปฏิ
บั
ติ
หรื
อ
แนวทางแห่
งความคิ
ด ความเชื่
อ อุ
ดมการณ์
ธรรมเนี
ยมประเพณี
แบบแผนพฤติ
กรรม เป็
นต้
น
ความสํ
าคั
ญของวั
ฒนธรรม
นั
กวิ
ชาการได้
กล่
าวถึ
งความสํ
าคั
ญของวั
ฒนธรรมไว้
หลายประการ ซึ่
งพอสรุ
ปได้
ดั
งนี
้
สุ
พิ
ศวง ธรรมพั
นทา
๑
พระยาอนุ
มานราชธน. ชาติ
ศาสนา และวั
ฒนธรรม. ๒๕๑๕. หน้
า ๑๐๗.
๒
วี
ระ บํ
ารุ
งรั
กษ์
. การวั
ฒนธรรมศึ
กษา กระบวนการบริ
หารและจั
ดการวั
ฒนธรรม. ๒๕๓๘. หน้
า ๑๒๙.
๓
สุ
พั
ตรา สุ
ภาพ. สั
งคมวิ
ทยา. ๒๕๑๘. หน้
า ๖๕.