๑๘
เช่
น นึ
กไปถึ
งเรื่
องการแต่
งกาย เรื่
องศิ
ลปะ เรื่
องวาจา หรื
อกริ
ยามารยาท เป็
นต้
น ซึ่
งเป็
นเพี
ยงวั
ฒนธรรม
บางส่
วนเท่
านั
้
น บางที
ก็
ใช้
คํ
าควบกั
น เช่
น ศาสนาและวั
ฒนธรรม ศิ
ลปวั
ฒนธรรม ภาษาและวั
ฒนธรรม
เป็
นต้
น ซึ่
งที่
แท้
ทั
้
งหมดก็
เป็
นวั
ฒนธรรมด้
วยกั
น หากแต่
กล่
าวแยกกั
นก็
เพื่
อที่
จะเน้
นให้
เห็
นเด่
นชั
ดในเรื่
อง ๆ
เท่
านั
้
น
ดํ
ารงค์
ฐานดี
ได้
กล่
าวถึ
งความหมายของวั
ฒนธรรม ไว้
ว่
า “ วั
ฒนธรรม คื
อ ทุ
กสิ่
งที่
มนุ
ษย์
สร้
างขึ
้
นมาเพื่
อใช้
ในการดํ
ารงชี
วิ
ตร่
วมกั
นในสั
งคม เป็
นสิ่
งที่
คนส่
วนใหญ่
ในสั
งคมนั
้
น ยอมรั
บนั
บถื
อ
และปฏิ
บั
ติ
ตาม รวมทั
้
งเก็
บสะสมและถ่
ายทอดวิ
ธี
การประพฤติ
ปฏิ
บั
ติ
นั
้
นต่
อไปยั
งลู
กหลานด้
วย ”
- วั
ฒนธรรม
เป็
นการสั่
งสมประสบการณ์
ความรู
้
ความสามารถ ภู
มิ
ธรรม ภู
มิ
ปั
ญญาทั
้
งหมดที่
ได้
ช่
วยให้
มนุ
ษย์
ในสั
งคมนั
้
น ๆ อยู
่
รอดและ
จริ
ญสื
บต่
อมาได้
และเป็
นอยู
่
อย่
าง ที่
เป็
นใน
ปั
จจุ
บั
น
ความหมายของวั
ฒนธรรมข้
างต้
น แม้
จะแตกต่
างกั
นแต่
ก็
ล้
วนมี
คุ
ณค่
าในตั
วเองในการชี
้
ให้
เป็
นแง่
มุ
มต่
าง ๆ ของวั
ฒนธรรมจึ
งยั
งคงมี
ผู
้
ใช้
อยู
่
ทุ
กความหมาย ประเด็
นสํ
าคั
ญต้
องศึ
กษา และทํ
าความ
เข้
าใจความหมายอั
นหลากหลายของวั
ฒนธรรมอย่
างรอบคอบ กั
บต้
องสามารถจั
บสาระสํ
าคั
ญของ
วั
ฒนธรรม ซึ่
งศาสตราจารย์
เสน่
ห์
จามริ
ก ได้
สรุ
ปไว้
ว่
า “ไม่
ว่
าเราจะนิ
ยาม วั
ฒนธรรมอย่
างไรก็
ตาม
แก่
นสารจริ
ง ๆ ของเรื่
องทั
้
งหมดก็
คื
อชี
วิ
ตคนนั่
นเอง” พระเทพเวที
(ประยุ
ทธ์
ปยุ
ตโต) ก็
ได้
แสดงทั
ศนะไว้
ใน
ทํ
านองเดี
ยวกั
นนี
้
ว่
า “ ตั
ววั
ฒนธรรมที่
แท้
จริ
งนั
้
นอยู
่
ที่
ชี
วิ
ตของประชาชน”
จากทั
ศนะในการให้
ความหมายของนั
กวิ
ชาการดั
งที่
กล่
าวมาพอจะสรุ
ปได้
ว่
า วั
ฒนธรรม
หมายถึ
ง สิ่
งที่
มนุ
ษย์
สร้
างขึ
้
น คิ
ดขึ
้
น คนในสั
งคมให้
การยอมรั
บและปฏิ
บั
ติ
ซึ่
งมี
การถ่
ายทอดจากคนรุ่
นหนึ่
ง
ไปสู
่
คนอี
กรุ่
นหนึ่
ง เพื่
อความเจริ
ญงอกงาม ความเป็
นระเบี
ยบเรี
ยบร้
อย ความกลมกลื
นและศี
ลธรรมอั
นดี
ของประชาชน อั
นแสดงถึ
ง ความรู
้
ความคิ
ด ความเชื่
อ ศิ
ลปะ ภาษา ขนบธรรมเนี
ยมประเพณี
ของคนใน
สั
งคมนั
้
น ๆ
ลั
กษณะทางวั
ฒนธรรม
จุ
มพล หนิ
มพานิ
ช
ได้
กล่
าวถึ
งลั
กษณะของวั
ฒนธรรมไว้
๕ ประการ สรุ
ปได้
ดั
งนี
้
๑
พระยาอนุ
มานราชธน. ชาติ
ศาสนา และวั
ฒนธรรม. ๒๕๑๕. หน้
า ๖๖.
๒
ดํ
ารง ฐานดี
. มานุ
ษยวิ
วทยาและวั
ฒนธรรม. ๒๕๒๐. หน้
า ๓๐.