Page 82 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

62
ชี
วิ
ตที่
เรี
ยบง่
ายไม่
วุ
นวายไม่
ต้
องคอยแข่
งขั
นกั
นมากเท่
าทุ
กวั
นนี
(สั
มภาษณ์
นายลี
ลาศ โพธิ
สาร บ้
านแตล
274 หมู
ที่
28 ตํ
าบลแตล อํ
าเภอศี
ขรภู
มิ
จั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
)
- ลั
กษณะสภาพทางเศรษฐกิ
โดยสามารถแยกรายละเอี
ยดได้
ดั
งนี
-
ด้
านอาชี
โดยอาชี
พหลั
ก คื
อ การทํ
านา เป็
นอาชี
พที่
สื
บทอดมาจาก
บรรพบุ
รุ
ษ อาชี
พรอง คื
อ การทอผ้
าไหม, เลี
ยงวั
ว, ควาย ในบ้
านแตลมี
พื
นที่
ทํ
าการเกษตร 5,130 ไร่
เป็
นที่
มา 5,070 ไร่
เป็
นที่
สวน 60 ไร่
ได้
ผลผลิ
ตทั
งปี
ประมาณ 3,580 เกวี
ยน
- ฐานะทางเศรษฐกิ
จของบ้
านแตล
จากการประเมิ
นรายได้
เฉลี่
ยต่
อปี
ต่
อครั
วเรื
อน และภาวะหนี
สิ
น ซึ่
งส่
วนใหญ่
มี
รายได้
เฉลี่
ยต่
อปี
ต่
อครอบครั
ว 10,000 – 20,000 บาท
หรื
อคิ
ดเป็
นร้
อยละ 39 ของครั
วเรื
อนในหมู
บ้
านทั
งหมด แต่
ส่
วนใหญ่
จะมี
หนี
สิ
น 100,000 บาทขึ
ไป หรื
อคิ
ดเป็
นร้
อยละ 45 ของครั
วเรื
อนในหมู
บ้
านทั
งหมด ประเมิ
นอยู
ในฐานะปานกลาง
- ลั
กษณะทางสั
งคมและวั
ฒนธรรม
โดยมี
รายละเอี
ยดดั
งนี
- ด้
านลั
กษณะเอกลั
กษณ์
ของความเป็
นชุ
มชน
มี
รายละเอี
ยดดั
งนี
สั
งคมชุ
มชนบ้
านแตล ยั
งสะท้
อนให้
เห็
นถึ
งการจั
ดระเบี
ยบสั
งคม
ในหมู
บ้
านแตล โดยมี
เจ้
าโคตรเป็
นผู
นํ
าคํ
าสั่
งสอนจากผี
บรรพบุ
รุ
ษมาบอกลู
กหลานให้
ถื
อปฏิ
บั
ติ
ต่
ผู
สู
งอายุ
เช่
น เหม่
าจํ
า ปู
ย่
า ตายาย ถ้
าเป็
นลู
กก็
เชื่
อฟั
งบิ
ดา มารดาตามจารี
ตประเพณี
เป็
นการลด
ปั
ญหาด้
านสั
งคมให้
กั
บหมู
บ้
านเป็
นอย่
างดี
แต่
ทุ
กวั
นนี
ลู
กหลานชาวบ้
านแตลได้
รั
บการศึ
กษาจาก
สถาบั
นการศึ
กษาต่
างๆ ในเมื
องได้
ศึ
กษาเล่
าเรี
ยนตามแนววิ
ทยาศาสตร์
ที่
ให้
ความสํ
าคั
ญเกี่
ยวกั
เรื่
องเหตุ
และผล ก็
ได้
ลดความเชื่
อ,จารี
ตประเพณี
ไปมา และมองความสํ
าคั
ญทางด้
านกฎหมายของ
บ้
านเมื
อง มี
บทบาทสํ
าคั
ญมากกว่
าปั
จจุ
บั
นนี
วั
ฒนธรรมชาวบ้
านแตล ที่
ได้
สร้
างสรรค์
ขึ
นนั
นย่
อมมี
การเปลี่
ยนแปลง
ปรั
บตั
ว เป็
นการสะท้
อนความโดดเด่
นของสั
งคมชาวกวยบ้
านแตลที่
เป็
นผู
สร้
างสรรค์
วั
ฒนธรรมนั
นๆ ใน
เรื่
องภาษาที่
มี
สํ
าเนี
ยงแตกต่
างชาวกู
ยกลุ
มพื
นที่
อื่
น เช่
น ชาวกวยบ้
านตรึ
ม กวยบ้
านตรมไพร และ
ชาวกวยที่
อาศั
ยอยู
นอกเขตอํ
าเภอศี
ขรภู
มิ
เช่
น อํ
าเภอสํ
าโรงทาบ จอมพระ ท่
าตู
ม ศรี
ณรงค์
สํ
าเนี
ยงพู
ดของชาวกวยนั
นอ่
อนหวาน ฟั
งแล้
วรื่
นหู
มี
สํ
าเนี
ยงแผวเบา แตกต่
างจากสํ
าเนี
ยงชาวกู
ในเขตตํ
าบลตรึ
ม เวลาพู
ดมี
เสี
ยงดั
ง คุ
ณตาสุ
พั
ฒน์
สุ
ขแสนถาวร เล่
าว่
าภาษากวยนี
มี
ระบบคิ
ดทาง
วั
ฒนธรรม ดั
งนั
น ผู
รู
วั
ฒนธรรมทางภาษากู
ยดี
จึ
งต้
องระวั
งเวลาใช้
กั
บสั
งคมชาวกู
ย เพราะชี
ให้
เห็
คุ
ณค่
าภู
มิ
ปั
ญญาที่
สะสมกั
นมานาน ที่
บ่
งบอกความเป็
นตั
วตนของชาวกู
ยที่
แท้
จริ
ง เช่
น คํ
าว่
า โถล
คํ
าว่
า ครุ
ถ้
าเป็
นผู
ชายไม่
ควรใช้
คํ
าว่
า “กู
ลโถล เพราะโถลใช้
กั
บสั
ตว์
เช่
นตรี
โถล (ควายตั
วผู
) โขโถล (วั
วตั
วผู
)
อหลิ
โถล (หมู
ตั
วผู
) อาจอโถล (หมาตั
วผู
) ดั
งนั
น กู
ยโถล คื
อ คนตั
วผู
เป็
นข้
อความที่
ไม่
ควรใช้