29
และมี
การพั
ฒนาประเทศทํ
าให้
ประชาชนอยู
่
ดี
กิ
นดี
เป็
นต้
น และก่
อให้
เกิ
ดปั
ญหา เช่
น ปั
ญหาทางสั
งคม
ปั
ญหาของการเพิ่
มประชากร ปั
ญหาการว่
างงาน ปั
ญหาแหล่
งสลั
ม และปั
ญหาโสเภณี
เป็
นต้
น
2.3 งานวิ
จั
ยที
่
เกี
่
ยวข้
อง
1.
งานวิ
จั
ยที
่
เกี
่
ยวกั
บการบริ
โภคอาหาร
สุ
วรรณี
สุ
ขเกษม (2541) สถาบั
นราชภั
ฏสุ
ริ
นทร์
โครงการวิ
จั
ย “การสํ
ารวจ
อาหารพื
้
นบ้
านประเภทนํ
้
าพริ
กผั
กจิ
้
ม กรณี
ศึ
กษา : ชาวไทย-เขมร ในอํ
าเภอเมื
องจั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
”
การศึ
กษาค้
นคว้
าเรื่
อง การสํ
ารวจอาหารพื
้
นบ้
านประเภทนํ
้
าพริ
กผั
กจิ
้
ม:
กรณี
ศึ
กษาชาวไทย-เขมร ในเขตอํ
าเภอเมื
อง จั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
มี
จุ
ดมุ
่
งหมายเพื่
อรวบรวมชนิ
ด
เครื่
องปรุ
ง การประกอบหรื
อการปรุ
ง รสนิ
ยมในการรั
บประทานอาหารประเภทนํ
้
าพริ
กผั
กจิ
้
มในเขต
อํ
าเภอเมื
อง จั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
และเพื่
อเป็
นการอนุ
รั
กษ์
และเผยแพร่
อาหารท้
องถิ่
นประเภทนี
้
วิ
ธี
ศึ
กษา
ค้
นคว้
า โดยการสั
มภาษณ์
กลุ
่
มตั
วอย่
างจากหมู
่
บ้
านต่
างๆ ในเขตอํ
าเภอเมื
อง แล้
วนํ
าข้
อมู
ลที่
ได้
มา
จํ
าแนกประเภท
จากนั
้
นนํ
าข้
อมู
ลที่
ได้
และจํ
าแนกประเภทแล้
วนี
้
ไปให้
ผู
้
ชํ
านาญการสาธิ
ตวิ
ธี
ประกอบนํ
้
าพริ
กชนิ
ดต่
างๆ และบั
นทึ
กภาพไว้
ผลการศึ
กษาค้
นคว้
า จากการศึ
กษาพบว่
า 1. กลุ
่
มคน
ไทย-เขมร มี
ความนิ
ยมรั
บประทานนํ
้
าพริ
กมาก อาหารเกื
อบทุ
กมื
้
อ โดยเฉพาะมื
้
อเย็
นต้
องมี
นํ
้
าพริ
ก
ด้
วยเสมอ ส่
วนใหญ่
นิ
ยมตํ
านํ
้
าพริ
กรั
บประทานกั
นเองในครั
วเรื
อน มี
ส่
วนน้
อยที่
ซื
้
อมารั
บประทาน
เช่
น
ผู
้
ที่
ออกไปทํ
างานนอกบ้
านไม่
มี
เวลาเตรี
ยมอาหารเย็
น ก็
จะซื
้
อจากนอกบ้
านเข้
ามา 2.
เครื่
องปรุ
งหลั
ก คื
อ หอมเผาหรื
อคั่
วให้
สุ
ก กระเที
ยมเผาหรื
อคั่
วให้
สุ
ก พริ
กเผาหรื
อคั่
ว ให้
สุ
ก 3.
เนื
้
อสั
ตว์
ที่
ใช้
เป็
นสั
ตว์
ที่
หาได้
ตามฤดู
กาล หรื
อสั
ตว์
ที่
เลี
้
ยงไว้
เป็
นอาหาร เช่
น ปลาต่
างๆ กบ ไก่
หมู
แย้
แมงกะชอน ตั
วดั
กแด้
ไหม มดแดง ฯลฯ และเรี
ยกชื่
อนํ
้
าพริ
กตามชื่
อเนื
้
อสั
ตว์
ที่
ใช้
เช่
น ตํ
าป่
นไก่
ตํ
า
ป่
นแย้
ตํ
าป่
นกบ เป็
นต้
น 4. นอกจากเนื
้
อสั
ตว์
แล้
วมี
การใช้
พื
ชผั
กบางชนิ
ดผสมลงไป และเรี
ยกชื่
อ
นํ
้
าพริ
กตามชื่
อพื
ช นั
้
นๆ เช่
น ตํ
ามะเขื
อ ตํ
าอี
ออมหรื
อตํ
ามะออม ตํ
าข้
าวโพด ตํ
ามะพร้
าว ฯลฯ 5.
นิ
ยมรั
บประทานรสเผ็
ดจั
ด 6. ไม่
นิ
ยมรสเปรี
้
ยวจั
ด พื
ชที่
ใช้
รสเปรี
้
ยวนอกจากมะนาวแล้
ว ยั
งได้
จาก
พื
ชต่
อไปนี
้
มะขาม ใช้
ได้
ทั
้
งใบ ฝั
กอ่
อน ฝั
กแก่
ฝั
กสุ
ก ส้
มโมง (ชะมวง) ใช้
ใบอ่
อนและใบกลางอ่
อน
กลางแก่
(เพสลาด) ส้
มลม ใช้
ใบอ่
อน ฝั
กอ่
อน สมอไทย (สมอพิ
เภก) ใช้
ได้
ทั
้
งผลอ่
อนและผลแก่
มะเขื
อเทศ ใช้
ผล มะดั
น ใช้
ได้
ทั
้
งใบและผล ฯลฯ นอกจากนี
้
ยั
งได้
รสเปรี
้
ยวจากมดแดง โดยโขลกมด
แดงทั
้
งตั
วลงไป 7. นิ
ยมแต่
งกลิ่
นด้
วยปลาร้
าเขมรสั
บละเอี
ยด ห่
อใบตองย่
างจนสุ
ก หากไม่
มี
อาจใช้
ปลาทู
เค็
มย่
างไฟจนสุ
ก แกะเอาเนื
้
อโขลกลงไป ก็
ได้
กลิ่
นหอมเหมื
อนกลิ่
นของปลาร้
าเขมรย่
างสุ
ก
นอกจากนี
้
ยั
งใช้
พื
ชบางชนิ
ดเป็
นเครื่
องแต่
งกลิ่
น คื
อ ผั
กอี
ออม ใบแมงลั
ก 8. ผั
กที่
รั
บประทานนํ
้
าพริ
ก