162
4.2.3 วั
ตถุ
ประสงค์
ข้
อที
่
3 เพื
่
อศึ
กษาปั
จจั
ยที
่
ส่
งผลต่
อการเปลี
่
ยนแปลงวั
ฒนธรรม
การบริ
โภคอาหารของชาวไทยกวยในเขตจั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
และจั
งหวั
ดบุ
รี
รั
มย์
ซึ่
งผลการศึ
กษาวิ
จั
ยพบว่
า ปั
จจั
ยที่
มี
อิ
ทธิ
พลส่
งผลต่
อการเปลี่
ยนแปลงวั
ฒนธรรม
การบริ
โภคอาหารของชาวไทยกวยในเขตจั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
และจั
งหวั
ดบุ
รี
รั
มย์
สามารถแบ่
งออกได้
5 ด้
าน
ดั
งนี
้
1. ด้
านกายภาพ
ปั
จจั
ยทางกายภาพของชุ
มชนที่
มี
อิ
ทธิ
พลส่
งผลต่
อการเปลี่
ยนแปลง
วั
ฒนธรรมการบริ
โภคอาหารของชาวไทยกวย ได้
แก่
1.1 การลดจํ
านวนชาติ
พั
นธุ
์
คนที่
มี
เชื
้
อสายชาติ
พั
นธุ
์
กวยแท้
เหลื
อน้
อย จะมี
แต่
ผู
้
สู
งอายุ
ที่
แยกอยู
่
ตามหมู
่
บ้
านชุ
มชนต่
างๆ ในเขตจั
งหวั
ดใกล้
เคี
ยง เพราะเกิ
ดการแต่
งงานข้
ามชาติ
พั
นธุ
์
เดิ
ม แล้
วเกิ
ดการผสมชาติ
พั
นธุ
์
และวิ
ถี
วั
ฒนธรรมความเป็
นอยู
่
และการบริ
โภค
1.2 การมี
ดิ
นแดน พื
้
นที
่
อาศั
ยมี
น้
อยลง
ซึ่
งอาจเกิ
ดจากการสู
ญเสี
ยดิ
นแดน
และความล่
มสลายของกลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
และจากปั
ญหาทางเศรษฐกิ
จ อาชี
พทํ
านาทํ
าไร่
ดั
้
งเดิ
มมี
รายได้
น้
อย และมี
ภาระหนี
้
สิ
นเพิ่
มมากขึ
้
น ชาวไทยกวยมี
การขายที่
ดิ
นทํ
ากิ
นและชํ
าระหนี
้
สิ
น และการอพยพ
ขยายพื
้
นที่
ของชาติ
พั
นธุ
์
อื่
นๆ เพิ่
มมากขึ
้
น รุ
กลํ
้
ายึ
ดเขตพื
้
นที่
เข้
ามาแทนที่
มากขึ
้
น ซึ่
งสภาพ
วั
ฒนธรรมความเป็
นอยู
่
การบริ
โภคถู
กแทนที่
ตามไปด้
วย
1.3 การอพยพย้
ายถิ
่
นฐาน ปลู
กสร้
างบ้
านเรื
อนที
่
อยู
่
อาศั
ย
จากการเปลี่
ยนแปลง
อาชี
พและการแต่
งงานมี
ครอบครั
วใหม่
ซึ่
งมี
การขยายครอบครั
ว และย้
ายตามคู
่
แต่
งงาน หรื
อภู
มิ
ลํ
าเนา
ของคู
่
แต่
งงาน สภาพความเป็
นอยู
่
และการบริ
โภคอาหารปรั
บสภาพไปตามสภาพแวดล้
อมที่
อาศั
ยอยู
่
1.4 บุ
คลิ
กภาพของกลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
ชาวไทยกวยส่
วนใหญ่
มี
อุ
ปนิ
สั
ยเป็
นคนขี
้
อาย
เงี
ยบและขาดความมั่
นใจตนเอง (โดยเฉพาะสุ
ภาพสตรี
) ให้
ผู
้
ชายเป็
นผู
้
นํ
าและตนเป็
นผู
้
ตาม และมี
นิ
สั
ยเรี
ยบง่
าย ไม่
ชอบความยุ
่
งยาก จึ
งกิ
นอยู
่
และบริ
โภคอาหารที่
ไม่
มี
การปรุ
งแต่
งอะไรมาก มี
วั
ตถุ
ดิ
บและเครื่
องปรุ
งอะไรจะประกอบตามนั
้
น และไม่
ค่
อยจะเปลี่
ยนแปลงจากองค์
ประกอบและ
รสชาติ
เดิ
มมากนั
ก
2. ด้
านเศรษฐกิ
จ
ปั
จจั
ยทางเศรษฐกิ
จของชุ
มชนที่
มี
อิ
ทธิ
พลส่
งผลต่
อการเปลี่
ยนแปลง
วั
ฒนธรรมการบริ
โภคอาหารของชาวไทยกวย ได้
แก่
2.1 การอพยพแรงงาน หรื
อการเปลี
่
ยนแปลงการทํ
ามาหากิ
นในเมื
องหลวง
เมื
องใหญ่
หรื
อนอกชุ
มชนมากขึ
้
น
จึ
งเปลี่
ยนวิ
ถี
ความเป็
นอยู
่
รั
บเอาวิ
ถี
การบริ
โภคอาหารแบบ
ในเมื
อง และมี
เวลาน้
อยลง วั
ตถุ
ดิ
บและเครื่
องปรุ
งอาหารที่
ทํ
ากิ
นจะหาทํ
าเองไม่
ได้
ต้
องซื
้
อหาและ
เปลี่
ยนไปตามแหล่
งที่
อยู
่
อาศั
ย จึ
งมี
ลั
กษณะกิ
นอยู
่
อย่
างง่
ายๆ นานๆ ครั
้
งจะทํ
าอาหารกิ
นเอง และ
เลื
อกทํ
าอาหารที่
ปรุ
งแต่
งง่
ายและตามวั
ตถุ
ดิ
บและเครื่
องปรุ
งที่
มี
เท่
านั
้
น