Page 108 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๙๗
“พวนที ่ นี ่ ก็อพยพมา ล่องแม่นํ้ าเจ้าพระยา แล้วก็มาขึ้นฝ ั ่ ง...
...สมัยร ัชกาลที ่ ๓ แล้วก็อพยพมาเรื ่ อย แต่แท้ที ่ จริงแล้วที่ อพยพมา
นี ่ ไม่ได้สมัครใจมา โดนไล่มา โดนผู ้ ใหญ่ ไล่มา ส่วนใหญ่ที ่ มาเป็นเด็ก คํ ่ าไหนนอนนั ่ น
ก็เดินทางกันมาเรื ่ อยๆ มาอยู่แล้วก็คิดถึงบ้าน ทางประเทศไทยก็จัดสรรที ่ ดินให้ทํามา
หากิน ก่อนนี้ ที ่ ว่างเยอะ พอได้ร ับที ่ ก็ทํากิน อยู่ๆ ไปก็ไม่คิดถึงบ้าน…”
(พระครูเมตตานุ ศาสน์(บุญช่วย จิตฺ ตป�ฺโย), ๒๕๕๑ : สัมภาษณ์)
อย่างไรก็ดี ในป ัจจุบันการร้อยร ัดวัฒนธรรมชาวพวนที่อําเภอพรหมบุรียังถูกอธิบาย
ด้วยองค์ความรู ้ ชุดเดียวกับบ้านหาดเสี้ยวเช่นกัน กล่ าวคือวัฒนธรรมพวนมีความเป็นอันหนึ่ งอัน
เ ดี ย ว กั น จ า กก า ร ร ว มกลุ่ มกันข อ ง ช า วพว นซึ่ ง อยู ่ ใ นจั ง หวั ดต่ า ง ๆ ทั ่ว ไ ปป ร ะ เ ทศ ๑
๑ ในงานประเพณี บุญกําฟ้ าตําบลบางนํ้าเชี่ยว ระบุ ว่าชาวพวนในประเทศไทยมีอยู่ทั้ งหมด ๑๙ จังหวัด
ได้แก่ จังหวัดแพร่ สุโขทัย น่าน อุตรดิตถ์ พิจิตร เพชรบูรณ์ หนองคาย อุบลราชธานี อุดรธานี เลย สระบุรี ลพบุรี
สิงห์บุ รี สุพรรณบุรี เพชรบุรี ฉะเชิงเทรา นครนายก เชียงราย และปราจีนบุ รี
เพื่อทํากิจกรรมผลัดเปลี่ยนกันทุกปี โดยเฉพาะการทอดผ้าป ่าสามัคคี และความพยายามฟื้ นฟูภาษา
พวน ขณะเดียวกันยังได้บอกเล่าอัตลักษณ์ของชาวพวนที่ อําเภอพรหมบุ รีด้วยว่ าเป็ นผู้มี ความ
สามัคคี ร ักสงบ และมีนํ้ าใจช่วยเหลือกัน ดังความว่า
“...ก็ แยกย้ายกันไปทั ่ วทุกภาคของประเทศ ทั ้ งหมดมีรวบรวมอยู่ 19
จังหวัด แล้วก็จะมีการสัมมนาโดยการนํ าผ้าป ่าสามัคคีไปทอด เมื ่ อก่อนก็ทอดปี ละ 2-
3 คร ั ้ ง ต่อมาก็ลดลงมาเหลือปีละคร ั ้ ง ไปสัมมนาก็พบเจอกัน ฟื้ นฟูภาษาพวน โดยมากก็
จะไม่ค่อยพู ด เขาอายกัน เลยต้องฟื้ นฟู การพูด พูดภาษาพวนกัน ถ้าพูดภาษาไทยก็
ปร ับคําละ 5 บาท...”
...คนพวนนี ่ ไม่มีรบกันฆ่ากัน เขาจะสามัคคีกัน ไปไหนมาไหน สมมติ
ว่ามีคนป ่ วยเขาก็จะไปเยี ่ ยมกัน จนนายแพทย์ตกใจ ทําไมมากันเยอะ แล้วถ้ามีศพตาย
ไม่ต้องบอก เขาจะไปเยี ่ ยมศพ พร้อมข้ าวของ ข้าวสารบ้าง ใส่ยาสูบบ้าง ไปช่วย แล้ว
การสร้างบ้านไม่ต้องจ้าง เขาจะขอแรง คนนี้ สร้างเขาก็จะมาช่วยกันทํา มีเครื ่ องไม้
เครื ่ องมือมาช่วยกันจัดทําสร้าง อยู่แบบเอาแรงกัน เกี ่ ยวข้าวก็ช่วยกัน...”
(พระครูเมตตานุ ศาสน์(บุญช่วย จิตฺ ตป�ฺโย), ๒๕๕๑ : สัมภาษณ์)
การร้อยร ัดวัฒนธรรมของชาวพวน ส่งผลให้งานประเพณีบุญกําฟ้ าเป็นกิจกรรมหนึ่ง
ในฐานะภาพแทนของวัฒนธรรมชาวพวนด้วยเช่นกัน ทั้ งนี้ พบว่าประเพณีบุ ญกําฟ้าอําเภอพรหมบุรี
ฟื้ นฟูโดยพระครูนาควรคุณ ชาวพวนซึ่งเป็ นอดีตเจ้าอาวาสวัดกุฎีทองอันเป็ นวัดศูนย์กลางของชาว