bk130 - page 170

- ๑๓๕ -
เมื่อพิจารณาค่าความแปรปรวน (ค่าความคลาดเคลื่อนมาตรฐานยกกําลั งสอง) ในตารางที่
๔.๔๕ ถึ ง ๔.๕๗ เป็ นที่น่ าสังเกตว่า ค่าเฉลี่ยของค่ าความแปรปรวนจะแปรผกผั นกับขนาดกลุ่ ม
ตั วอย่ าง นั่นคือ เมื่ อใช้กลุ่มตั วอย่ างที่ มีขนาดใหญ่ จะทํ าให้ ค่าความแปรปรวนนั้ นมีค่ าต่ํา มีผลให้
ค่ าประมาณสัดส่วนที่ได้ มีความแม่นยํ าสูง ดังเช่ นตารางที่ ๔.๕๓ ซึ่งใช้กลุ่ มตัวอย่ างจํานวน ๗๒ คน
พบว่าค่าความแปรปรวนเฉลี่ ยเท่ากับ .๑๑๗๗ แต่เมื่อใช้กลุ่มตั วอย่างจํ านวน ๓๐๒ คนในตารางที่
๔.๔๖ พบว่าค่าความแปรปรวนเฉลี่ยมี เพียง .๐๓๕๕ จะเห็ นได้ว่า หากใช้ กลุ่ มตัวอย่างที่มีขนาดใหญ่
จะทําให้ค่าความแปรปรวนลดลงมาก ซึ่ งในทางสถิติ ต้องการค่าความแปรปรวนต่ําเพื่อให้ ค่าประมาณ
มีความผิ ดพลาดน้อยที่สุด