bk130 - page 169

- ๑๓๔ -
อนาจารเมื่ อเพื่อนชั กชวน และเที่ ยวกลางคืนกับเพื่ อนต่างเพศ ร้ อยละ ๙๓ และ ร้อยละ ๙๐
ตามลําดับ ประเด็ นที่น่าสังเกต คือ นักศึกษาชั้ นปีที่ ๔ มีสั ดส่วนของพฤติกรรมการชมสื่ออนาจาร
ในช่วง ๑ ปีที่ผ่ านมามากที่สุดถึ งร้อยละ ๑๑๒ ในขณะที่ นักศึกษาชั้นปีที่ ๓ สามารถควบคุมอารมณ์
และการแสดงออกทางเพศได้น้อยที่สุด เพียงร้อยละ ๑๒
สรุปผลจากการพิจารณาค่ าประมาณสัดส่วนของการเกิดพฤติ กรรมทางเพศของนักศึกษา
โดยใช้ เทคนิคการตอบสนองเชิงสุ่มของ Warner ได้ ว่า นักศึกษากลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เคยเปิดรับสื่อ
อนาจารในช่วง ๑ ปีที่ ผ่านมา โดยมีค่าประมาณสั ดส่วนของพฤติกรรมปฏิเสธการรับสื่ ออนาจารเมื่อ
เพื่อนชักชวนและพฤติกรรมเที่ยวกลางคืนกั บเพื่อนต่างเพศเป็ นประจําอยู่ในระดั บสูงสุ ดเท่าๆ กั น
(ร้ อยละ ๘๘) รองลงไปคื อ พฤติ กรรมหมกมุ่นทางเพศกับพฤติ กรรมเคยซื้ อบริ การทางเพศซึ่ งมี
ค่ าประมาณสัดส่วนพฤติกรรมเท่าๆ กั น (ร้อยละ ๗๗) โดยมี ข้อสังเกตว่ านักศึกษากลุ่ มตัวอย่ าง มี
ค่าประมาณสัดส่ วนพฤติกรรมการเคยมี เพศสัมพันธ์กับเพศเดียวกันถึงร้อยละ ๕๕ (ชาย) และร้อยละ
๖๖ (หญิง) และเมื่อพิ จารณาค่าประมาณสัดส่ วนพฤติกรรมทางเพศ ซึ่ งเกิดขึ้นเรียงตามลําดับจากน้อย
ที่สุด ๓พฤติกรรม ได้แก่ ความสามารถในการควบคุมอารมณ์และการแสดงออกทางเพศได้ดี (ร้อยละ
๑๘) ความมั่นใจในความเป็นชายจริงหญิงแท้ของตน (ร้อยละ ๒๘) และพฤติกรรมเคยขายบริการทาง
เพศ (ร้อยละ ๓๕) ทั้งนี้โดยมี ความผิดพลาดในการประมาณค่ าสัดส่วนของพฤติ กรรมดังกล่าวน้อยมาก
เมื่อพิจารณาจากผลต่ างของค่าสูงสุ ด-ต่ําสุดในการประมาณค่าสั ดส่วนแต่ละพฤติ กรรม(จากภาพที่
๔.๑-๔.๑๗) ซึ่งมี ช่วงห่างของค่าดั งกล่าวระหว่าง .๐๙๐๔ ถึง .๓๘๒๙ ซึ่งเป็นช่วงที่แคบมาก
เมื่อพิ จารณาช่วงกว้างของค่าประมาณสัดส่ วนจากตารางที่ ๔.๔๕ ถึง ๔.๕๗ เป็นที่น่าสังเกต
ว่าค่ าเฉลี่ยของผลต่างระหว่ างค่าสู งสุดกับค่ าต่ําสุ ดของช่วงความเชื่อมั่นที่ ๙๕% แปรผกผั นกับขนาด
กลุ่มตัวอย่าง กล่าวคือ เมื่อใช้ กลุ่มตัวอย่างที่มีขนาดใหญ่ จะทําให้ผลต่างระหว่างค่าสู งสุดกั บค่าต่ํ าสุด
ของช่ วงความเชื่อมั่นที่ ๙๕% นั้นมีค่ าต่ํา ซึ่งหมายความว่าค่าประมาณสัดส่ วนที่ ได้มี ความแม่นยําสู ง
เช่น ตารางที่ ๔.๕๓ ใช้กลุ่ มตัวอย่าง ๗๒ คน พบว่าผลต่างระหว่างค่ าสูงสุดกั บค่าต่ํ าสุดของช่วงความ
เชื่อมั่นที่ ๙๕% มีผลต่างเฉลี่ยเท่ากั บ .๓๘๒๙ ซึ่งเป็นช่วงที่มี ความกว้างน้อย เนื่องจากกลุ่มตัวอย่างมี
ขนาดเล็ ก ทําให้ค่ าประมาณสัดส่วนที่ได้ มีความแม่ นยําไม่มากเท่าที่ควร แต่ในตารางที่ ๔.๕๑ ซึ่งใช้
กลุ่มตัวอย่ าง ๒๑๙ คน พบว่าผลต่ างระหว่างค่าสูงสุ ดกับค่าต่ําสุดของช่ วงความเชื่ อมั่นที่ ๙๕% มี
ผลต่างเฉลี่ยเท่ ากับ .๒๕๓๑ อันเป็นช่วงของค่ าประมาณที่แคบลงจากเดิมถึง .๑๒๙๘ ซึ่ งในทางสถิติ
ต้องการช่วงของค่ าประมาณที่แคบเพื่อให้ค่ าประมาณมีความผิดพลาดน้ อยที่สุด การที่ตั วประมาณมี
แนวโน้ มใกล้ค่ าพารามิเตอร์ เมื่อตัวอย่ างมี ขนาดใหญ่ขึ้ นเรียกตั วประมาณนี้ว่ า ตั วประมาณคงตัว
(consistent estimator) ตัวประมาณนี้จะมี ความเอนเอียงได้ แต่ความเอนเอียงนี้จะลดลงเมื่อขนาด
ของกลุ่มตั วอย่ างใหญ่ ขึ้น (จิ ระศั กดิ์ เฮงศรีสมบัติ (๒๕๕๕)) และจากการพิ จารณาผลต่างของ
ค่ าประมาณสัดส่วนที่ ช่วงความเชื่อมั่ นที่ ๙๕% ในทุกตาราง พบว่ ามีผลต่ างดังกล่าวอยู่ระหว่ าง .
๐๙๐๔ ถึง .๓๘๒๙ จึงสรุปได้ว่ามีความผิดพลาดในการประมาณค่าน้อยมาก