ผลการวิ
จั
ย/๓๓
นอกจากนี้
มุ
สลิ
มควรเลื
อกบริ
โภคอาหารและเครื่
องดื่
มที่
เป
นประโยชน
แก
ร
างกาย
ท
านศาสดามู
ฮั
มหมั
ดทรงแนะนํ
าให
มุ
สลิ
มบริ
โภค น้ํ
านม น้ํ
าผึ้
ง และผลไม
เช
น อิ
นทผลั
ม องุ
น แต
ห
ามนํ
าไปทํ
าเป
นของมึ
นเมา อาหารที่
ทรงไม
อนุ
มั
ติ
ให
มุ
สลิ
มบริ
โภคไม
ใช
มี
แต
หมู
เท
านั้
น แต
ยั
งมี
อาหารอื่
นๆ อี
กคื
อ เลื
อดสั
ตว
สั
ตว
ที่
ตายเอง เพราะเราไม
ทราบว
าการตายนั้
นเนื่
องจากอะไร สั
ตว
อาจ
เป
นโรคตายและโรคนั้
นอาจมี
ผลต
อสุ
ขภาพของมนุ
ษย
สั
ตว
ที่
ตายในอาการต
างๆ เช
น พลั
ดตกลงมา
จากที่
สู
ง ขวิ
ดกั
น ถู
กรถหรื
อสั
ตว
ใหญ
ชน ถู
กตี
ถู
กรั
ดคอ ถู
กสั
ตว
ป
าจั
บกิ
น ทั้
งนี้
หากสั
ตว
ที่
กํ
าลั
งจะ
ตายจากสาเหตุ
ต
างๆ เหล
านี้
มุ
สลิ
มสามารถเชื
อดมั
นทั
นก
อนที่
จะสิ้
นชี
วิ
ตก็
ถู
กละเว
นให
บริ
โภคได
สั
ตว
ที่
ใช
ในการบู
ชา เซ
นไหว
บู
ชายั
ญ ซึ่
งการที่
มุ
สลิ
มถู
กห
ามไม
ให
บริ
โภคสั
ตว
ประเภทนี้
คงไม
ใช
เพื่
อป
องกั
นสุ
ขภาพทางร
างกาย เช
น สั
ตว
ประเภทอื่
นๆ หากแต
จะเป
นการป
องกั
นโรคทางจิ
ตใจ เพื่
อ
รั
กษาไว
ซึ่
งเอกภาพของมุ
สลิ
มมิ
ให
เป
นผู
ที่
ตั้
งภาคี
หรื
ออยู
ในลั
กษณะการศรั
ทธาที่
สํ
าส
อน (เสาวนี
ย
จิ
ตต
หมวด,
๒๕๓๕:
๑๙๗-๑๙๙)
มุ
สลิ
มยั
งห
ามบริ
โภคสั
ตว
ที่
ถู
กฆ
าโดยมิ
ได
กล
าวพระนาม
ของอั
ลลอฮฺ
เพราะเชื่
อว
าพระเจ
าได
ประทานพื
ชและสั
ตว
นานาชนิ
ดมาเพื่
อให
เป
นเครื่
องอุ
ปโภค
บริ
โภคของมนุ
ษย
แต
ขณะ เดี
ยวกั
น พระองค
ก็
ทรงห
ามมิ
ให
มนุ
ษย
ปฏิ
บั
ติ
การชั่
วจนทํ
าให
เกิ
ดความ
เสี
ยหายบนแผ
นดิ
น (อั
ลกุ
รอ
าน, ๒: ๖๐ อ
างใน เสาวนี
ย
จิ
ตต
หมวด, ๒๕๓๕: ๑๙๙) ฉะนั้
นใน
การฆ
าสั
ตว
มุ
สลิ
มจะต
องไม
กระทํ
าด
วยความคึ
กคะนอง ด
วยความต
องการล
างผลาญ เช
น การล
า
สั
ตว
เล
น แต
การฆ
าสั
ตว
นั้
นต
องเพื่
อนํ
ามาเป
นประโยชน
ในการบริ
โภคอุ
ปโภคด
วยความสํ
ารวมและ
ความเมตตา กล
าวคื
อ ต
องฆ
าด
วยการกล
าวพระนามของอั
ลลอฮฺ
ส
วนการเชื
อดต
องใช
อาวุ
ธที่
คม
เชื
อดอย
างรวดเร็
ว เพื่
อไม
ให
สั
ตว
ต
องทรมาน (เสาวนี
ย
จิ
ตต
หมวด, ๒๕๓๕: ๑๙๙) นอกจากนี้
การ
ดํ
าเนิ
นชี
วิ
ตครอบครั
วตามแนวทางจากอั
ลกุ
รอ
าน และอั
ลหะดี
ษกล
าวว
า ไม
ควรรั
บประทานอาหารที่
มี
กลิ่
นแรง เช
น หอม กระเที
ยม เพื่
อจะไม
สร
างความเดื
อดร
อนแก
ผู
อื่
น และบริ
โภคอาหารฮาลาลที่
ดี
มี
ประโยชน
ต
อร
างกาย (เชค มุ
ฮั
มมั
ด ซอและห
อั
ลมุ
นั
จญิ
ด แปลโดย มุ
ฮั
มมั
ด บิ
น ฟาริ
ด อั
ลอั
ซอารี
ย
,
๒๕๔๙: ๘๓, ๘๙)
อาหารที่
ชาวไทยมุ
สลิ
มชุ
มชนบางหลวงรั
บประทานในชี
วิ
ตประจํ
าวั
นเป
นอาหาร
ที่
คนไทยทั่
วไปนิ
ยมรั
บประทาน เช
น แกงส
ม น้ํ
าพริ
กกะป
เพี
ยงแต
ไม
รั
บประทานหมู
เท
านั้
น
บางครอบครั
วที่
เคร
งครั
ดในหลั
กการของศาสนาจะรั
บประทานอาหาร เฉพาะที่
ทํ
าจากแม
ครั
วที่
เป
น
ชาวไทยมุ
สลิ
มเท
านั้
น
สํ
าหรั
บอาหารมุ
สลิ
มจะทํ
าเนื่
องในโอกาสพิ
เศษหรื
อพิ
ธี
กรรมต
างๆ
ทางศาสนา
เท
านั้
น
เนื่
องจากขั้
นตอนและวิ
ธี
การทํ
าอาหารค
อนข
างยุ
งยากและใช
เวลานาน
นอกจากนี้
ในชุ
มชนยั
งมี
อาหารและเครื่
องดื่
มที่
เข็
นเข
ามาขายในชุ
มชน เช
น ส
มตํ
า เนื้
อเค็
ม เนื้
อ
สวรรค
น้ํ
าชา กาแฟ ช็
อกโกแลตป
น เป
นต
น