Page 29 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

บทนํา/๒๓
(๕) การกลาวเสนอ และกลาวตอบรับ
แตคนในชุ มชนมีพิ ธีแตงงานในลักษณะนี้อยูนอย เนื่องจากคนสวนใหญชอบการจัดงานแตงงาน
ใหญโตหรูหรา
พิธีแต งงานของชาวไทยมุสลิ มชุมชนหนองจอก เขตกรุงเทพมหานคร
ตามแบบฉบับท านนบี จะจัดขึ้นที่มัสยิด หรือในอาณาเขตของบานเจ าสาวก็ได โดยมีขั้ นตอน ดังนี้
(๑) ขบวนแหเจ าบาวไปที่บ านเจาสาว จากนั้นมีการอานอัลกุรอาน และ
คุฎมะฮนิ กะห (คําตักเตื อน) เพื่อเป นการอบรมใหข อคิดแกคู บาวสาวและเปนแนวทางในการดําเนิน
ชีวิต
(๒) การกลาวคําเสนอและคําตอบรับ เชน ผูปกครองฝายผูหญิงกลาววา
ขาพเจ าขอแตงใหนางสาว.. ซึ่งเปนบุตรของขาพเจ าใหแกทาน ฝายชายกลาวตอบรับวา ขาพเจา..
ขอรับนางสาว.. บุตรของ.. เปนภรรยาของขาพเจาดวยมะฮัรที่ตกลงกันไว ซึ่ งการกลาวเสนอและ
กลาวรับนั้นในสมัยกอนคนในชุมชนนิยมใชภาษามลายู แตตอมาประมาณ ๒๐ ป กอนหนานี้ นิยม
ใหเปนภาษาไทย
(๓) การกลาวขอพรใหกั บคูบาวสาว
(๔) การเลี้ยงอาหารแขกที่มารวมงาน ซึ่งตามหลักการที่ท านศาสดา
กลาวไววา การแตงงานที่ดีที่ สุด คือ การแตงงานที่เรียบงายที่สุด และสิ้นเปลืองนอยที่สุด งาน
เลี้ยงที่เลวที่สุดคือ งานเลี้ยงที่เชิญเฉพาะคนรวยๆ มารวมงาน
พิธี แตงงานของชาวไทยมุสลิ มชุมชนหนองจอกที่คิดขึ้นใหม มุสลิมสวน
ใหญถือปฏิบั ติมาจนเปนประเพณี โดยทั่วไปถาลูกสาวบานใดแตงงาน ก็มีการจัดงาน ซึ่งมีญาติพี่
นองมาชวยเหลือ เชน เตรียมอาหาร ตกแตงบานเรือนฯลฯ ทั้งนี้เพราะวาเจาบาวตองมาทําพิธีที่บาน
เจาสาว และชาวมุ สลิมในชุมชนถือวาพิธีแตงงานเปนงานใหญ ซึ่งจะใชเวลาประมาณ ๓-๔ วัน โดย
กอนจะถึ งวันแตงงาน เรี ยกวา วันสุ กดิบ บานเจ าสาวจะเตรียมเครื่องมือประกอบอาหารโดยการไป
ยืมของใชจากมั สยิด เพื่อใหญาติพี่ นองที่ มาชวยงานเตรียมหุงขาว ปรุงอาหาร ทําขนมฯลฯ
อาหารที่ขาดไมไดคือ แกงมั สมั่น ขาวหมก ซุปหางวัว แกงดารจา แกงกุรหมา สิ่งที่ขาดไมไดอีก
อยางหนึ่งและทํ าใหคนที่มาชวยงานไดรวมมือกันทําอยางคึกคักคือ การเชือดวัว แลวนําเครื่องในวั ว
มาประกอบอาหารประเภทแกง เชน แกงสุลง แกงจะฆอ นอกจากอาหารเหลานี้แลวยั งมีขนม เช น
ทองหยอด หมอแกง บาบิ่น ฝอยทอง บอดิ น ขนมชั้น โรตีเผา ขาวเหนียวแกว วุ น สัมปนนีฯลฯ
ชาวบานในชุมชนนิยมทํ าอาหารและขนมหลายชนิดในวันงาน ซึ่งจะบงบอกถึงฐานะและความ
พรอมของเจาภาพ (รัชนี ไผแกว, ๒๕๔๕: ๙๔-๑๑๘)