Page 27 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

บทนํ
า/๒๑
ตนเอง การที่
เชื
อดแกะ แพะ หรื
อวั
วจํ
านวนต
างกั
นนั้
น เนื่
องจากคนมุ
สลิ
มให
ความสํ
าคั
ญกั
บเพศชาย
มากกว
าเพศหญิ
เมื่
อเด็
กผู
ชายเจริ
ญเติ
บโตเป
นผู
ใหญ
จะต
องเป
นผู
นํ
าของครอบครั
เป
ผู
รั
บผิ
ดชอบในการหาเลี้
ยงครอบครั
ว และเป
นผู
ปกครองของพี่
สาวน
องสาว (รั
ชนี
ไผ
แก
ว, ๒๕๔๕:
๑๐๒)
ส
วนการปฏิ
บั
ติ
เมื่
อเด็
กแรกเกิ
ของชาวไทยมุ
สลิ
มอํ
าเภอเมื
องสตู
จั
งหวั
ดสตู
ล ขณะที่
ทํ
าพิ
ธี
ทางศาสนา ญาติ
พี่
น
องที่
เป
นผู
หญิ
งจะช
วยกั
นประกอบอาหาร โดยจะมี
การเชื
อดไก
๒ ตั
ว ใช
ประกอบอาหาร ๑ ตั
ว และให
หมอทํ
าคลอด ๑ ตั
ว หลั
งจากเสร็
จพิ
ธี
แล
วจะมี
การรั
บประทานอาหารร
วมกั
น ในการประกอบอาหารจะประกอบอาหารง
ายๆ อย
างน
อย ๒ อย
าง มี
แกง ๑ อย
าง และต
มหรื
อผั
ดอี
ก ๑ อย
าง และมี
น้ํ
าพริ
กผั
กสด ส
วนอาหารหวานจะไม
เน
น ถ
ามี
จะเป
ผลไม
ตามฤดู
กาล สํ
าหรั
บเครื่
องดื่
มจะดื่
มน้ํ
าเปล
าหรื
อน้ํ
าจากตู
เย็
น เมื่
อรั
บประทานอาหารกั
นแล
วก็
จะแยกย
ายกั
นกลั
บบ
าน (ปราณี
จั
นทศรี
, ๒๕๔๗: ๑๓๕)
สํ
าหรั
บพิ
ธี
เชื
อดสั
ตว
จะทํ
ากั
นเฉพาะบุ
คคล
และมี
ความสามารถเท
านั้
โดยจะทํ
าให
เด็
กที่
เกิ
ดใหม
ภายใน ๗ วั
น ทํ
าบุ
ญเพื่
อหวั
งผลในโลกหน
า โดยมี
การเชื
อดสั
ตว
เช
น วั
ควาย แพะ แกะ สั
ตว
ที่
ทํ
าพิ
ธี
เชื
อดต
องมี
อายุ
๒ ป
ขึ้
นไป หรื
อต
องผลั
ดฟ
นก
อน และเป
นสั
ตว
ที่
ไม
มี
ข
อตํ
าหนิ
เช
น ตาบอด ตาเข ผอม ขาเป
และที่
ถู
กตั
ดหู
ตั
ดหางไม
สมประกอบ ทํ
าอาหารเลี้
ยงผู
รู
ญาติ
มิ
ตร และเพื่
อนฝู
ง มี
การสวดขอพร เพื่
อระลึ
กถึ
งพระผู
เป
นเจ
า (ปราณี
จั
นทศรี
, ๒๕๔๗: ๑๓๕-
๑๓๖)
๔.๒ วั
ฒนธรรมอาหารในพิ
ธี
สุ
หนั
การปฏิ
บั
ติ
ของชาวไทยมุ
สลิ
มชุ
มชนหนองจอก กรุ
งเทพมหานครเกี่
ยวกั
การเข
าสุ
หนั
ต คื
อ เมื่
อลู
กชายมี
อายุ
ประมาณไม
เกิ
น ๑๐ ขวบ ชาวบ
านจะรวบรวมเด็
กในชุ
มชนที่
จะ
เข
าพิ
ธี
ต
อจากนั้
นชาวบ
านจะเตรี
ยมสถานที่
โดยเตรี
ยมแท
นสี่
เหลี่
ยมที่
ทํ
าด
วยไม
ซึ่
งชาวบ
านเรี
ยกว
ป
นจา ตกแต
งด
วยทางมะพร
าวโค
งรอบๆ แท
นไม
พร
อมกั
บกระดาษสี
ต
างๆ ก
อนจะทํ
าพิ
ธี
สุ
หนั
เจ
าภาพนํ
าเด็
กที่
แต
งตั
วเสร็
จแล
วเข
าขบวนแห
รอบๆ แท
นป
นจา โดยให
ญาติ
หรื
อคนในครอบครั
แบก ๓ รอบ ๕ รอบ หรื
อ ๗ รอบ ขณะที่
แห
ก็
มี
คนขั
บร
องเพลงในขบวนแห
เจ
าภาพจะเตรี
ยมไข
สี
คื
อ สี
เหลื
อง สี
เขี
ยว และสี
ชมพู
รวมทั้
งข
าวเหนี
ยวเหลื
อง ข
าวเหนี
ยวขาว ข
าวเหนี
ยวชมพู
ข
าว
เหนี
ยวสี
เขี
ยว ไก
ป
ง ฆานง ดาดา เมื่
อนํ
าของทั้
งหมดใส
ถาดแล
ว ชาวบ
านก็
จะทํ
าพิ
ธี
ขอพรจากพระผู
เป
นเจ
า โดยกล
าวเป
นภาษาอาหรั
บและภาษามลายู
หลั
งจากพิ
ธี
สุ
หนั
ตแล
ว เจ
าภาพก็
จะเลี้
ยงอาหาร
แขกที่
มาร
วมงาน (รั
ชนี
ไผ
แก
ว, ๒๕๔๕: ๑๐๓-๑๐๗)
ชาวไทยมุ
สลิ
มใน ๓ จั
งหวั
ดชายแดนภาคใต
คื
อที่
บ
านบู
แม ตํ
าบลยี่
งอ
อํ
าเภอยี่
งอ จั
งหวั
ดนราธิ
วาส บ
านปาลั
ส ตํ
าบลควน อํ
าเภอปะนาเระ จั
งหวั
ดป
ตตานี
บ
านราโมง
ตํ
าบลยะรม อํ
าเภอเบตง จั
งหวั
ดยะลา และบ
านธารมะลิ
ตํ
าบลอั
ยเยอร
เวง อํ
าเภอเบตง จั
งหวั
ดยะลา
เรี
ยกการเข
าสุ
หนั
ต ตามภาษามลายู
ถิ่
นว
า ประเพณี
มาโสะฌาวี
เป
นกิ
จกรรมที่
ผู
ชายมุ
สลิ
มจะต
องทํ