Page 26 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

บทนํา/๒๐
การตอนรับสมาชิกใหมของชุ มชนแผนดินทองนูรุสลาม เขตหนองจอก
กรุงเทพมหานครจะทําตั้งแตแมตั้งครรภ ๗ เดือน โดยจะมีพิธีการฝากครรภ ไมใหเด็ กในทองได รับ
อันตราย เมื่อคลอดออกมาก็จะอะซานคอยๆ ที่หูขางขวาและอานอิกอมัตที่หูซาย เพื่ อใหเด็กไดฟง
สิ่งที่ดี งาม เมื่ออายุครบ ๗ วัน จะทําพิธีโกนผมไฟ หากเปนเด็กชายในงานจะมีการเชือดแพะ ๒ ตัว
เด็กหญิงเชื อดแพะ ๑ ตัว บางบานจะทําพิธีโกนผมไฟรวมกั บงานมงคลอื่นๆ เชน งานแตงงาน การ
โกนผมไฟเด็กจะถูกนํามากลางวงลอมของละแบ (ผูอาวุโสที่เปนผูชาย) จากนั้นละแบจะอานบท
ดุอาอ ซึ่งเปนบทเหกลอมเด็ก จากนั้นจะอุมเด็กมาใหผูอาวุ โสที่เปนคนนํ าพิธีเปนคนตัดผมเด็ ก และ
เปดปากเด็กดวยน้ําผึ้ง (ในน้ําผึ้งจะใสแหวนเงิ น ทอง นาคเอาไวเปนเคล็ดใหเด็กพูดเกง พู ดเปนเงิน
เปนทอง) ไขตม ขาวบด ผมที่ตั ดแลวจะนํามาใสไวในภาชนะทองเหลืองที่ ใสน้ํามะกรูดไว จากนั้น
ผูนํ าพิธีคนแรกจะสงเด็กใหกั บละแบคนตอไป และทํ าเชนเดี ยวกันนี้จนครบรอบวง (พจนีย
สุทธิรัตน, ๒๕๔๖: ๔๐)
พิธีเกี่ ยวกับการเกิ ดของชาวไทยมุสลิ มชุมชนหนองจอก กรุงเทพมหานคร
ผูอาวุโสในครอบครัว เชน พอ หรือ ปู หรือ ตา หรือ ลุง คนใดคนหนึ่ง หรืออาจมอบหมายใหคน
ใกลชิด เชน ญาติ หรือเพื่อนบาน เขามาอะซานที่หูขวาและกอมัตที่หูซายของเด็กทั้งเพศหญิงและ
เพศชาย กอนตัดสายสะดือ เพื่อเปนการปาวประกาศใหรู พรอมทั้งเปนการปองกันอิทธิพลอันชั่ว
รายให แกเด็ก โดยปกติแล ว การอะซาน คือ การประกาศเรียกใหคนมาทําละหมาดที่มัสยิด แต การที่
ชาวบานในชุมชนอะซานที่หูเด็กตอนแรกเกิดนั้น มีจุดมุงหมายเพื่อเป นการสรางจิตใจทางดาน
ศาสนา คือ เสียงแรกที่เด็กไดยินเปนเสียงที่กลาวถึงพระนามของพระเจา และใชผลอินทผาลัม หรือ
น้ําผึ้งทาปากใหกั บเด็ก เพื่อเปนพิธีเปดปาก (รัชนี ไผแกว, ๒๕๔๕: ๙๗)
เมื่อเด็ กอายุครบ ๗ วัน ชาวไทยมุสลิมชุ มชนหนองจอก กรุงเทพมหานคร
จะโกนผมไฟใหกับเด็ ก (รัชนี ไผแกว, ๒๕๔๕: ๙๘) เชนเดี ยวกับชาวไทยมุสลิ มอําเภอเมืองสตูล
จังหวัดสตูล ที่จะมี การโกนผมไฟเมื่อเด็ กอายุได ๗ วัน หรืออาจเกินกว านั้น การบริโภคอาหารใน
พิธีโกนผมไฟ ตั้งชื่อ และพิธีเชือดสัตวของชาวไทยมุ สลิมอําเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล จะมี พิธี
เชือดสัตวเนื่องในโอกาสเกี่ยวกับการเกิดของเด็ กตามหลักการทางศาสนา และทําพิธีนี้ เปนการ
ทําบุญในครอบครัว หรือจะเชิญคนอื่ นหรือผู ที่นับถือศาสนาอื่นมารวมดวยก็ได เปนการไปแสดง
ความยินดีและรวมรับประทานอาหาร (ปราณี จันทศรี, ๒๕๔๗: ๑๓๕) ในป จจุบันมีแนวการปฏิ บัติ
เพิ่มขึ้น เชน การนําลูกมะพราวออนหรือน้ําเตามาสลักเปนลวดลาย แลวใสผมเด็กเพื่อนําไปฝง หรือ
การแตงกายใหเด็กผูหญิงดวยเครื่องประดับของผูใหญจํานวนมาก (รอซีดะห ทรงศิริ, ๒๕๔๕ ใน
รัชนี ไผแกว, ๒๕๔๕: ๑๐๑)
บางครอบครัวถาลูกเปนเด็ กผูชายจะเชือดแกะหรือแพะ ๒ ตัว วัว ๑ ตัว
แตถ าเปนเด็ กผูหญิงจะเชือดแกะหรือแพะ ๑ ตัว (สุวินัย สมันเลาะ, ๒๕๔๕ ใน รัชนี ไผแกว,
๒๕๔๕: ๑๐๒) โดยมีความเชื่ อวาครอบครัวจะเฉลิมฉลองเนื่องจากยินดีที่อั ลลอฮฺประทานบุตรให